ای که مرا خواندهای، راه نشانم بده
در شب ظلمانیم، ماه نشانم بده
دستم را روی قلبم میگذارم و بارها خداوند را شکر میکنم بابت اینکه در سختترین شرایط زندگیام، من را به این مکان مقدس دعوت کرد و به واسطه انسانهای صالح؛ راهنمای بزرگوارم، من را در این راه یاری کردند. شاید اگر وجود پرتوان همسفر مرضیه نبود، من هم هرگز مسافر این سفر نبودم. حالا دیگر با همه وجودم به زمانبندی خدا اعتقاد دارم. مطمئن هستم اگر قبلتر به اینجا آمده بودم، تا به این اندازه قدرش را نمیدانستم. بدانیم و آگاه باشیم، دنیا پر است از انسانهای شریف و نجیب. کافی است کمی آنها را جستوجو کنیم، پیدایشان خواهیم کرد. کنارشان بمانیم و فرمانبرداری کنیم. همسفر مرضیه، راهنمای بزرگوارم؛ گاهی خدا میخواهد با دست تو، دست دیگر بندگانش را بگیرد. وقتی دستی را به یاری میگیری، بدان دست دیگرت در دست خداست.
نویسنده و ارسال: همسفر سهیلا رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
همسفران نمایندگی اسلامآباد غرب
- تعداد بازدید از این مطلب :
38