(( به نام قدرت مطلق الله ))
سلام دوستان علیاکبر هستم یک مسافر. آخرین آنتی ایکس مصرفی من تریاک کشیدنی بود که مدت یازده ماه سفر کردم به روش DST و با داروی OT، به راهنمایی آقا اشکان در لژیون یکم، و امروز خداوند را شکر میکنم که با دستان پرمهر آقای مهندس سه ماه هست که طعم شیرین رهایی را تجربه میکنم و ورزش من در کنگره والیبال است.
دستور جلسه : « وادی پنجم و تاثیر آن روی من »
وادی پنجم به من یاد میدهد که فقط فکر کردن و برنامهریزی کردن، مشکلات زندگی را حل نمیکند؛ بلکه زمانی تغییر اتفاق میافتد که انسان حرکت کند و قدم بردارد. من در گذشته بارها فکر کردم، نقشه کشیدم و آرزوهای زیادی داشتم، اما چون حرکت نمیکردم، هیچ اتفاقی برایم نمیافتاد و روزبهروز بیشتر در تاریکی فرو میرفتم.
تاریکی باعث شده بود واقعیتهای اطرافم را نبینم و همیشه دیگران را مقصر مشکلات خودم بدانم. ترس هم یکی از نیروهایی بود که اجازه حرکت را از من گرفته بود و مرا در همان شرایط نگه میداشت.
وقتی وارد کنگره شدم، کمکم فهمیدم که باید مسئولیت زندگی خودم را بپذیرم و حرکت کنم. حرکت کردن برای من آسان نبود و هنوز هم گاهی سختیهایی دارد، چون نیروهای منفی همیشه تلاش میکنند انسان را از مسیر دور کنند. اما امروز میدانم هر زمان که حرکت میکنم، حال من بهتر میشود و حس خوبی دریافت میکنم.
در این وادی یاد گرفتم که باید افکارم را سامان بدهم، فکرهای بیهوده و ناامیدکننده را کنار بگذارم و به جای ماندن در ذهن، قدمی برای تغییر بردارم. این تغییر یکشبه اتفاق نمیافتد، بلکه با حرکتهای کوچک و مداوم شکل میگیرد.
یکی از حرکتهایی که در کنگره باید انجام دهم، حضور بهموقع در جلسات، نوشتن سیدیها، خدمت کردن و استفاده درست از آموزشهاست. همین قدمهای کوچک، به مرور در وجود من اثر میگذارد و باعث میشود بتوانم قدمهای بزرگتری بردارم.
در وادی پنجم، هفت پله برای رسیدن به آرامش وجود دارد که باید آنها را در زندگی به اجرا درآوریم. وادیهای اول تا چهارم بیشتر به تفکر و شناخت میپردازند، اما در وادی پنجم یاد میگیریم که تفکر زمانی ارزشمند است که به عمل تبدیل شود؛ یعنی آنچه در ذهن داریم، در زندگی به اجرا درآوریم.
امروز فهمیدهام انسانی که حرکت نمیکند، فقط متوقف نمیماند، بلکه به عقب بازمیگردد و ممکن است داشتههای خود را نیز از دست بدهد. امیدوارم با آموزشهای کنگره، نوشتن سیدیها و حرکت در مسیر درست، به آگاهی بیشتری برسیم و بتوانیم آموزشها را فقط ندانیم، بلکه در زندگی به عمل تبدیل کنیم.
به امید روزی که هرکدام از ما مسئولیت مسیر خودمان را بپذیریم و منتظر نباشیم دیگران برای ما کاری انجام دهند .
مسافر علیاکبر
(لژیون یکم، نمایندگی رازی)
تایپ و عکس : مسافر مسلم
ویراستاری و بارگذاری : مسافر هانی
- تعداد بازدید از این مطلب :
12