چهاردهمین جلسه از دوره پانزدهم کارگاه های آموزشی خصوصی ویژه مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی کاشمر با استادی مرزبان محترم مسافر مسلم، نگهبانی مسافر علی و دبیری موقت مسافر محسن با دستور جلسه «وادی پنجم وتاثیر آن روی من» در روز سه شنبه تاریخ 30تیرماه 1405 راس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان مسلم هستم یک مسافر:
ابتدا از نگهبان، گروه مرزبانی و ایجنت محترم صمیمانه تشکر میکنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در این جایگاه قرار بگیرم، خدمت کنم و آموزش بگیرم.
همچنین از حضور گرم همه شما عزیزان سپاسگزارم چون به من انرژی میدهد و باعث دلگرمی است. دستور جلسه امروز وادی پنجم می باشد که میگوید: در جهان ما، تفکر قدرت مطلق حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل مینماید. ما از وادی اول که تفکر بود شروع کردیم، سپس به وادی دوم یعنی امید، وادی سوم یعنی باور و ایمان، وادی چهارم یعنی مسئولیت پذیری و حالا به وادی پنجم رسیدهایم. این وادی به ما میآموزد که دیگر زمان فکر کردن به پایان رسیده و وقت عمل کردن می باشد. یعنی باید تمام آموزشها، دانش و آگاهی که در کنگره ۶۰ به دست آوردیم، وارد زندگی خود کنیم و آنها را به عمل بگذاریم. آقای مهندس در وادی پنجم به هفت مورد اشاره میکنند و میفرمایند اگر این موارد در مسیر درمان ما رعایت نشوند، درمان هرگز به ثمر نخواهد رسید. اولین مورد، برگشت از ضد ارزشها است. اگر قرار باشد وارد کنگره شویم و در عین حال ضد ارزشها را همچنان با خود حمل کنیم، رسیدن به درمان واقعی غیرممکن خواهد بود. شاید در ظاهر مصرف مواد را کنار بگذاریم و بگوییم درمان شدیم، اما اگر در درون ما هنوز جنگ و کشمکش با ضد ارزشها وجود داشته باشد، این درمان ماندگار نخواهد بود. من در سه سالی که در کنگره ۶۰ حضور دارم، افراد زیادی را دیدم که به دلیل رها نکردن ضد ارزشها، دوباره به مصرف مواد بازگشته اند. بنابراین، کسی که وارد کنگره میشود، قبل از هر چیز باید تلاش کند ضد ارزشها را از خود دور کند.
دومین مورد، خودداری است. خودداری یعنی اختیار رفتار، گفتار و تصمیمهای ما در دست خودمان باشد. گاهی لازم است حرفی را نزنیم، به جایی نرویم یا کاری را انجام ندهیم. در طول این ده ماه سفر باید از رفتارها، مکانها و صحبتهایی که به درمان ما آسیب میزنند، خودداری کنیم. مورد بعدی، قناعت است. پس از آن، صبر قرار دارد که یکی از مهمترین عوامل موفقیت در درمان یک مسافر است. نباید انتظار داشته باشیم که با یک یا دو ماه حضور در کنگره، همه مشکلات زندگیمان حل شود و همه چیز تغییر کند. ما سالها از مسیر درست فاصله گرفتیم و طبیعی است که جبران آن نیز به زمان نیاز داشته باشد. بنابراین باید در این مدت صبر داشته باشیم، گوش به فرمان راهنما باشیم و از آموزشهای ارزشمند کنگره ۶۰ به بهترین شکل استفاده کنیم تا مثلث جسم، روان و جهانبینی به تعادل برسد. زمانی که این سه ضلع کامل شوند، آن وقت میتوان گفت به درمان واقعی رسیدهایم. مورد پنجم، تجسس، قضاوت و غیبت است. یک مسافر باید سرش به کار خودش باشد و تمام تمرکزش را روی درمان خود بگذارد. اینکه چه کسی کجا رفت یا چه مقدار دارو مصرف میکند یا راهنمای دیگر به شاگردش چه گفته، هیچ ارتباطی به من ندارد. هر مشکلی هم که داریم، باید فقط با راهنمای خودمان در میان بگذاریم. مورد ششم، پسانداز است. پسانداز هم مانند سایر موارد، یک شبه اتفاق نمی افتد. این موضوع نیز با صبر، نظم و عمل به آموزشهای کنگره به تدریج در زندگی ما شکل میگیرد. آخرین مورد، توکل است. وقتی وارد کنگره میشویم و تصمیم به درمان میگیریم، باید خود را به آموزش های کنگره و راهنمای خود بسپاریم و هر آنچه راهنما میگوید، با جان و دل اجرا کنیم. در کنار آن، به خداوند توکل داشته باشیم. زمانی که خداوند ببیند ما در صراط مستقیم و مسیر ارزشها قدم برمیداریم، بدون شک ما را یاری خواهد کرد؛ همانطور که تا امروز افراد زیادی را یاری کرده است. امیدوارم همه سفر اولیها بتوانند مطالب وادی پنجم را در زندگی خود به کار بگیرند و با عمل به این آموزشها، به رهایی واقعی برسند و ما نیز جشن رهایی تک تک آنها را در همین جایگاه برگزار کنیم.
از اینکه سکوت کردید و به صحبتهای من توجه نمودید سپاسگزارم.
عکاس: مسافر مرتضی
تایپ: مسافر محمد
ویراستار: مسافر سلیمان
ارسال خبر: مسافر حسین
مرزبان کشیک: مسافر مجتبی
- تعداد بازدید از این مطلب :
0