دانستن به تنهایی کافی نیست

جلسه هفتم از دوره دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی کاشان به استادی همسفر اکرم، نگهبانی همسفر صدیقه و دبیری همسفر فهیمه با دستور جلسه «وادی پنجم (در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توام با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.) و تاثیر آن روی من» روز دوشنبه 29 تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، اکرم هستم، همسفر. خدا را شاکرم که امروز این توفیق را نصیبم کرد تا در خدمت شما باشم، آموزش بگیرم و خدمت کنم. از ایجنت محترم، همسفر فخری عزیز، مرزبانان محترم و راهنمای خوبم که با محبتشان مسیر را به من نشان دادند، و همچنین از نگهبان جلسه تشکر می‌کنم.

موضوع دستور جلسه، وادی پنجم است. در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توام با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید. برداشتی که من از این وادی داشتم، این است که حرکت در کنگره با وادی پنجم آغاز می‌شود، یعنی مرحله حرکت و عمل.

ما در وادی‌های قبل یاد گرفتیم که باید درست فکر کنیم و تفکر صحیحی داشته باشیم. آقای مهندس هم همیشه تأکید می‌کنند که در هر قضایا و اتفاقی در زندگی باید تفکر کرد تا کار به بن‌بست نخورد. اما در وادی پنجم به ما می‌گوید که باید وارد عمل شویم. یعنی اگر تفکر را به عمل درنیاوریم، فرقی با بذری که کاشته نشده ندارد؛ تا زمانی که تفکر به عمل تبدیل نشود، تغییری در زندگی ایجاد نمی‌شود. همان‌طور که آقای مهندس می‌فرمایند: «دانستن به تنهایی کافی نیست».

وقتی من به عنوان همسفر به کنگره می‌آیم، این سوال از من پرسیده می‌شود که: آیا فقط برای آموزش دیدن آمده‌ای یا قصد داری این آموزش‌ها را در زندگی اجرا کنی؟ اگر به حرف راهنما گوش دهم و آن را در زندگی پیاده کنم، یعنی این وادی را درک کرده و برای خودم کاربردی کرده‌ام. همه ما در ذهنمان تفکرات زیادی داریم و حرف‌های زیادی زده می‌شود، اما در دنیای واقعیت به آن‌ها عمل نمی‌کنیم. تفکر زمانی ارزشمند می‌شود که به مرحله اجرا برسد. مثلاً اگر می‌خواهیم پس‌انداز کنیم، قناعت کنیم یا صبور باشیم، اگر فقط در فکر باشد تغییری ایجاد نمی‌شود.

یک مسافر اگر فقط به این دانایی برسد که مواد مخدر زندگی‌اش را نابود می‌کند، هنوز درمان نشده است؛ زمانی به درمان و رهایی می‌رسد که آموزش‌ها را بگیرد، دارو را سر وقت مصرف کند و واقعاً حرکت کند.

همچنین قرار بود از تجربه شخصی هم بگویم. همه می‌دانید که من در حال حاضر مسافر ندارم و تنها به کنگره می‌آیم. قبلاً با فرزندم می‌آمدم، اما با تغییر شرایط، تنهایی آمدن برایم سخت بود. زمانی که متوجه شدم افتتاحیه شعبه کاشان نزدیک است، با خودم فکر کردم: باید یک کاری بکنم، باید حرکت کنم. و بالاخره به توفیق خدا، توانستم بیایم تا آموزش بگیرم و خدمت کنم.

امروز این وادی به من فهماند که در حد آرزو نمی‌توانم به جایی برسم، بلکه باید مسائل را به مرحله اجرا درآورم. از آقای مهندس و از خداوند سپاسگزارم که این راه را به من نشان دادند. امیدوارم رهجوی خوب و مفیدی برای کنگره ۶۰ باشم. ممنون از توجه شما.

مرزبانان کشیک: همسفر زهره و مسافر احمد
تایپیست و ویرایش: راهنمای تازه‌واردین همسفر مرضیه نگهبان سای
عکاس: همسفر ناهید رهجوی راهنما همسفر بهاره (لژیون اول)
ارسال: همسفر انسیه مرزبان خبری
همسفران نمایندگی کاشان