حرکت به سوی هدف

به نام قدرت مطلق الله
موضوع مقاله: وادی پنجم، در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.
نویسنده مقاله: مسافر محمدرضا

این وادی، وادی حرکت و شروع است. در این وادی از حرکت و تلاش برای رسیدن به هدف موردنظر در زندگی سخن گفته شده است. یعنی هر اقدامی در زندگی مادی ما باید بر مبنای پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک باشد تا به آرامش و خوشبختی برسیم. برای رسیدن به خواسته‌های خود باید ناملایمات و سختی‌ها را به جان بخریم و به قول شاعر بزرگ، سعدی: «نابرده رنج، گنج میسر نمی‌شود، مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد.»

من با نشستن و فکر کردن، به هیچ چیز و هیچ جا نخواهم رسید. برای مثال، برای درمان اعتیاد و خروج از تاریکی حرکت کردم و با فرا گرفتن آموزش‌ها، به‌کارگیری آن‌ها و تلاش و کوشش توانستم به رهایی برسم. در این وادی به موضوعاتی اشاره شده است که برای هر انسانی راهگشا و ارزشمند هستند.

مانند دوری از ضدارزش‌ها؛ یعنی خروج از بند شیطان و آزادی از اسارت اعتیاد. همچنین، خودداری به معنای تسلط بر اعمال، رفتار و گفتار است. باید یاد گرفته باشیم و بدانیم اگر جایی، مکانی یا گفتن مطلبی برای ما مناسب نباشد، به آنجا نرویم و از انجام دادن یا گفتن آن خودداری کنیم.

صبر یکی از کلیدی‌ترین مفاهیم این وادی است. در کلام‌الله نیز آمده است که در سختی‌ها از صبر کمک بگیرید. کسی که ارزش و جایگاه صبر را درک کند و آن را در زندگی به کار گیرد، هیچ‌گاه احساس پوچی و درماندگی نخواهد کرد. صبر در درمان اعتیاد نیز بسیار راهگشا است و برای من نیز در مسیر درمان اعتیاد همین‌گونه بود.

اما قناعت، باعث عزت‌نفس و بی‌نیازی در انسان می‌شود. یعنی به آنچه داریم قانع باشیم و شکرگزار خداوند باشیم. موضوع بعدی این وادی، تجسس، غیبت و قضاوت است که همگی از کارهای ضدارزشی به شمار می‌آیند. اگر در جهت آن‌ها حرکت کنیم، می‌توانند ما را از مسیر اصلی خود، که همان رسیدن به آرامش و حال خوش است، خارج کرده، به بیراهه بکشانند و سر از مسلخ درآوریم. اما پس‌انداز؛ باید بدانیم که زندگی همواره یکنواخت نیست و فراز و نشیب‌های بسیاری دارد. چیزی که در زمان دشواری‌ها به داد ما می‌رسد، پس‌انداز است که می‌تواند در حوادث پیش‌بینی‌نشده یاری‌رسان ما باشد.

اما توکل؛ یعنی بار مسئولیت کارهای خود را بپذیریم و تلاش و کوشش لازم را انجام دهیم. اگر به درِ بسته‌ای برخوردیم و مشکلی قابل حل نبود، آن‌گاه می‌توانیم به خداوند بزرگ توکل کنیم و منتظر رحمت حق تعالی باشیم. و اما رضا؛ به معنای راضی بودن است؛ یعنی با زبان و از ته دل به تقدیری که از سوی خداوند برای ما رقم خورده است، رضایت داشته باشیم و خود را به در و دیوار نکوبیم.

و در پایان، تسلیم؛ یعنی نه مخالف باشیم و نه موافق، بلکه در برابر خواست قدرت مطلق سر تسلیم فرود آوریم. پذیرفتن این جایگاه بسیار سخت، طاقت‌فرسا و دشوار است. امید دارم بتوانم ذره‌ای از آن را در زندگی و هنگام مواجهه با مشکلات به کار گیرم.

تایپ و تنظیم: همسفر امیرحسین لژیون دوم
با تشکر سایت نمایندگی بوئین زهرا