هفت پله تا دانایی موثر

جلسه سیزدهم از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی سنایی نیشابور به استادی همسفر زهرا، نگهبانی همسفر سمیه و دبیری همسفر سمیه با دستور جلسه «وادی پنجم (در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توام با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.) و تاثیر آن روی من» روز یکشنبه ۲۸ تیرماه  ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

 وادی پنجم است؛ یعنی جایی که دانایی ما به دانایی مؤثر بدل می‌شود، یعنی جایی که آموخته‌های ذهنی ما با انجام کارهای کوچک و مداوم، به تغییرات بزرگ در زندگی ما تبدیل می‌شود. وادی پنجم هفت پله داردتا دانایی  موثرکه من این هفت پله را «هفت پله جادویی» می‌گویم. ما باید آن‌ها را در زندگی به کار ببریم و کاربردی کنیم. اگر توانستیم آن‌ها را کاربردی کنیم، در تغییر رفتارمان پالایش درونی ایجاد می‌شود. این هفت پله کمک می‌کند تا در مسیر زندگی از تعادل خارج نشویم.

اولین پله، «برگشت از ضد ارزش‌ها» است؛ اولین و مهم‌ترین گام. تا زمانی که ظرف وجودی ما پر از آلودگی، دروغ، غیبت و هر ضد ارزشی باشد، جایی برای کسب خوبی‌ها نیست. این پله، تغییر مسیر آگاهانه و مداوم است. پله دوم، «خودداری» است؛ یعنی بعضی وقت‌ها در شرایطی قرار می‌گیریم که نمی‌دانیم کاری درست است یا غلط و تشخیص خیر و شر آن برای ما دشوار است. در این شرایط باید خودداری کنیم؛ یعنی متوقف کردن حرکت که اگر شک داری، دست نگه دار تا به آن آگاهی لازم برسی.

پله سوم، «قناعت» است که به معنی کم‌مصرف کردن نیست؛ قناعت یعنی از داشته‌هایمان بهترین استفاده را بکنیم، نه اینکه چشممان به نداشته‌هایمان باشد و از آنچه داریم غافل شویم. پله چهارم، «صبر» است؛ صبر به معنی دست روی دست گذاشتن یا بی‌تفاوت بودن نیست، بلکه صبر یعنی پشت سر گذاشتن زمان به همراه تلاش و کوشش. مسافری که تازه وارد کنگره می‌شود باید صبر داشته باشد تا زمان ۱۱ ماه طی شود و بعد از ۴ یا ۵ ماه نباید بگوید که چرا من خوب نشدم. یک تازه‌وارد مثل نهالی است که باید روزانه از آن مراقبت کرد تا تبدیل به درختی تنومند شود.

پله پنجم، «تجسس، قضاوت و غیبت» است که سه زنجیره‌ی متصل به هم هستند. وقتی در کار دیگران تجسس می‌کنیم، بر اساس داشته‌های ناقصمان قضاوت می‌کنیم یا غیبت می‌کنیم، در واقع انرژی خودمان را صرف ضد ارزش‌ها می‌کنیم. وقتی دنبال حاشیه باشیم، یعنی به ضد ارزش‌ها پرداخته‌ایم. پله ششم، «پس‌انداز» است؛ آقای مهندس همیشه می‌گویند پس‌انداز خیلی واجب است؛ اگر نصف نان داریم، نصف دیگر را باید پس‌انداز کنیم که پس‌انداز نوعی آینده‌نگری عاقلانه است. پله هفتم، «توکل، رضا و تسلیم» است. توکل، انجام کار با تمام توان و سپردن نتیجه به قدرت مطلق است. رضا یعنی راضی بودن به آنچه مقدر شده است و تسلیم، سخت‌ترین مرحله‌ای است که فرد هیچ خواسته‌ای جز خواسته قدرت مطلق ندارد.

در ادامه مراسم تقدیر  از مسئول امتحانات دوره قبل و معرفی مسئول امتحانات جدید و رهایی تغذیه سالم همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سمیه.

مرزبانان کشیک: مسافر امیر و همسفر معصومه
تایپیست: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر سمانه (لژیون دوم)
عکاس: همسفر زری رهجوی راهنما همسفر طیبه (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر مهدیه
همسفران نمایندگی سنایی نیشابور