جلسه ششم ازدوره سوم کارگاه های خصوصی همسفران کنگره 60 نمایندگی تربت حیدریه به استادی راهنما همسفر سمیرا، نگهبانی همسفر نفیسه و دیبری همسفرمریم با دستور جلسه : " وادی پنجم، در جهان ما قدرت تفکر، قدرت مطلق حل نیست، بلکه توام با رفتن ورسیدن آن کامل می شود." روز یک شنبه 28 تیر ساعت 17:00 شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
درواقع، این وادی به ما میگوید که در این جهان پیچیده، ما انسانها که اشرف مخلوقات هستیم، تنها با تفکربه هدف نمیرسیم. فرقی نمیکند تفکر ما مثبت باشد یا منفی؛ اگر بدون عمل باشد، نتیجهای نخواهد داشت. موضوع مهم، حرکت کردن واقدام به عمل است، زیرا این عمل ماست که سرنوشت ما را تعیین میکند و باعث تحول میشود.
من در مدتی که در سیستم کنگره هستم، آموزشهای زیادی گرفتهام؛ اما اگر به آنها عمل نکنم، مانند این است که کوزهای پرازآب در کنارم باشد و من تشنه بمانم. در این صورت، هیچ بهرهای ازآموزشها نخواهم برد.
در وادی اول بیان شده است که تفکر، ساختار را به وجود میآورد؛ یعنی تفکر بسیار مهم است، اما بهتنهایی کافی نیست. وادی پنجم، جهان ذهنی را مقدمهای برای تمرین چگونه زیستن میداند. یعنی من از خودم بپرسم: امروز چه کسی هستم و فردا میخواهم چه کسی باشم؟ پاسخ این سؤال به چیزی بستگی دارد که در ذهن من میگذرد. پس مدیریت ذهن اهمیت بسیار زیادی دارد.
تا به امروز متوجه شدهام که بیهوده به دنیا نیامدهام و هیچکس به اندازه خودم به من فکر نمیکند. در نتیجه، وادی سوم را هم بهتر درک کردهام؛ اینکه چون هیچکس به اندازه خود من به من فکر نمیکند، پس هیچکس هم نمیتواند به جای من تصمیم بگیرد.
در سیدی اخیر، استاد امین مسئولیت را بسیار زیبا بیان کردند. مسئولیت یعنی گاهی از خواستههای خودم بگذرم. خانم شانی عزیز هم فرمودند قبل از هر خواستهای، به این توجه کنیم که ما همسفر، همسر و مادر هستیم و حال خوب یک خانواده در مدیریت مادر است. بنابراین، مسئولیت اصلی من این است که بتوانم اولویتبندی درستی داشته باشم.
چهار وادی اول، تفکر صحیح را به من آموزش میدهند و زمانی که توانستم جهان ذهن خودم را مدیریت کنم، وادی پنجم راه عمل کردن را به زیبایی نشان میدهد.
اولین موضوع، حرکت در صراط مستقیم است؛ یعنی حرکت به سمت ارزشها و دوری از ضد ارزشها. وقتی ارزش، ضد ارزش و حد و مرز را بشناسم، ادامه مسیر برایم آسانتر میشود. در زمان شک و تردید، خودداری میکنم و از بسیاری از اشتباهات میگذرم، چون خودداری را آموختهام.
به مرحلهای میرسم که به جای شکایت از کمبود امکانات، بهترین استفاده را از داشتههایم میکنم. با قناعت و شکرگزاری، میتوانم انسانی بخشنده باشم. میدانم که وظیفه من فقط تلاش کردن است و نتیجه، در زمان مناسب از طرف خداوند رقم خواهد خورد. در این صورت، صبر برایم شیرینتر میشود و حتی در سختترین لحظات نیز ادامه میدهم، چون میدانم وعده خداوند هرگز دروغ نیست.
کمکم به جایی میرسم که غیبت، تجسس و انجام ضد ارزشها را در شأن خودم نمیبینم. پسانداز کردن را یاد میگیرم و میدانم که هم پسانداز مادی و هم معنوی، از ضروریات زندگی است.
در نهایت، از مرحله توکل و رضا عبور میکنم. تفکر و عمل درست را آموختهام و حالا میدانم که ارزش عمل من زمانی کامل میشود که بدون توقع و انتظار باشد. در این مرحله، به تسلیم میرسم؛ به هدایت و حمایت همیشگی خداوند ایمان پیدا میکنم و به جادوی محبت میرسم.
این محبت است که انسان را به حرکت درست هدایت میکند و از هیچکس و هیچچیز توقعی ندارد. حتی اگر در دل آتش هم باشد، باز هم تسلیم عشق است و میداند که پذیرش و عشق، در نهایت گلستانی از آرامش را برای او رقم خواهد زد.
نتیجه همه این آموزشها این است که جهان ذهنی و جهان خاکی من به آرامش میرسد. وقتی این مفاهیم در وجودم نهادینه شود، جهانهای بعدی نیز به تعادل خواهند رسید و نشانههای آن را حتی در جهان خواب هم خواهم دید. بهشت را در زندگی خودم لمس میکنم، در خوشی و ناخوشی شکرگزار خداوند هستم و به جایی میرسم که دنیا را با همه سختیهایش زیبا میبینم و معنای این جمله را درک میکنم:«رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند.»
و آن زمان است که وارد وادی ششم میشوم؛ زیرا یاد گرفتهام فرمان عقل را همانند یک فرمانده، بهدرستی اجرا کنم.اگر قرار است این متن را در لژیون یا جایگاه بخوانی، پیشنهاد میکنم بعضی جملههای خیلی بلند را با مکث بخوانی تا هم برای شنونده روانتر باشد و هم تأثیر بیشتری داشته باشد.

درادامه تقدیر از برترین های امتحان فاینال توسط مسئول امتحانات
.jpg)
درادامه تقدیم تقدیر نامه سردار توسط نگهبان لژیون سردار

مرزبان کشیک: همسفرلیلی و مسافر محمد
تایپ : همسفرفاطمه رهجوی راهنما همسفر طاهره( لژیون یک)
عکاس: همسفر ناهید رهجوی راهنما همسفرفریده ( لژیون دو)
همسفران نمایندگی تربت حیدریه
ویراستاری وارسال : همسفرلیلی (مرزبان خبری)
همسفران نمایندگی تربت حیدریه
- تعداد بازدید از این مطلب :
156