تقویت میدان‌های جاذبه منفی با انجام ضدارزش‌ها

در وادی پنجم به این موضوع اشاره می‌شود که در جهان ما تنها تفکر، قدرت مطلقِ حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید. دررابطه ‌با این اصل، در کلام‌الله چنین آمده است: «خداوند شرایط هیچ قومی را تغییر نمی‌دهد، مگر اینکه آن قوم خواسته‌های نامعقول خودشان را کنار بگذارند.»

اصولاً ضدارزش‌ها یا خواسته‌های نامعقول، افعالی هستند که میدان‌های جاذبهٔ منفی درون ما را تقویت می‌کنند؛ یعنی انجام هر کار ضدارزشی باعث قوی‌تر شدن میدان جاذبهٔ منفی در ما می‌شود. در این وادی بیان می‌شود هر زمان که یک انسان بخواهد شروع به حرکت نماید، فعالیت نیروهای منفی حول محور ایجاد ترس، وحشت، اضطراب و ناامیدی افزایش می‌یابد و مانع حرکت فرد می‌شود و احساس شکست را در او القا می‌نماید.

هدف اصلی نیروهای تخریبی، توقف فرایند دانایی است؛ یعنی عدم توانایی فرد در انجام عمل سالم. در واقع، حس فرد را به هم می‌ریزند. برای پالایش فرد، یعنی زدودن صفت‌های نامعقول از قلب، هر تغییری از حس آغاز می‌گردد. برای به اجرا درآوردن ساختارهای فکری و تبدیل آن به ساختارهای عملی، بایستی از حس ترس، منیت و ناامیدی (مثلث جهالت) خارج شویم تا به مرحله آرامش و در نهایت تعادل، قدم بگذاریم. برای رسیدن به آرامش، انسان بایستی پاک‌سازی و سازندگی را از خود آغاز نماید. برای پالایش دل، باید افکار، گفتار و اعمال خود را تزکیه نماییم و تمامی این موارد در صورتی محقق می‌گردد که بتوانیم قدم‌های گفته‌شده را از قوه به فعل درآوریم.

در این وادی، جناب مهندس مراحلی را مطرح می‌کنند که شامل موارد زیراست:
۱- دوری از ضدارزش‌ها: که همان توبه (برگشت) است.
۲- خودداری: گاهی اوقات برای انجام‌دادن کاری هرچه فکر می‌کنیم، به نتیجه نمی‌رسیم؛ به عبارتی، در صحت و سقم آن شک داریم. عقل سالم حکم می‌کند که از انجام آن کار خودداری نماییم.
۳- قناعت: یعنی بتوانیم با حداقل امکانات، بهترین شرایط را برای زندگی‌کردن فراهم نماییم؛ به عبارتی، استفاده بهینه، نه اسراف؛ همانند طبیعت که بهترین الگوی ماست.
۴- صبر: تحمل زمان، همراه با سعی و تلاش حساب‌شده برای رسیدن به مقصد یا مقصود. این، یکی از زیباترین موضوعاتی است که در کنگره و در طول دورهٔ درمان اعتیاد با آن آشنا می‌شویم.
۵- تجسس، قضاوت و غیبت: یعنی در امور دیگران تجسس می‌کنیم، بعد درباره آن قضاوت می‌کنیم و سپس وارد مرحله غیبت می‌شویم. غیبت همان اجرای حکم است؛ در واقع، حکم مربوط به آن موضوع را اجرا می‌نماییم.
۶- پس‌انداز: مسیر زندگی، مسیری پرپیچ‌وخم، با فراز و نشیب‌های غغیرقابل‌پیش‌بینی است. یکی از نکاتی که این مسیر را هموار می‌کند و نقش بسیار مؤثری در پایه‌های اقتصاد خانواده بر عهده دارد، همین مسئله پس‌اندازکردن است.
۷- توکل، رضا و تسلیم: توکل یعنی خداوند را وکیل قرار دهیم. همان‌طور که در وادی چهارم اشاره شد، زمانی دعای ما مستجاب می‌شود که در جهت آن خواسته حرکت نماییم و با قلب، زبان و عمل، نسبت به آنچه از طرف پروردگار برای ما تقدیر می‌شود، رضایت داشته باشیم. بعد از گذر از مرحله رضا و توکل، به مرحله تسلیم خواهیم رسید؛ جایی که در ما خواسته‌ای نیست جز خواست الله، و این مرحله یکی از سخت‌ترین مراحل است.

در آخر، من از این وادی این‌چنین برداشت کردم که تفکرات ما تا زمانی که حرکت نکنیم، از قوه به فعل تبدیل نمی‌شوند. به عبارتی، برای باورها ارزشی نیست؛ باورها زمانی ارزش پیدا می‌کنند که به مرحله عمل بی انجامد و در انسان تبدیل صورت گیرد. در کنگره۶۰، افرادی به تعادل و حال خوش می‌رسند که آموخته‌هایشان را به اجرا گذاشته‌اند و با خدمت‌کردن در جایگاه‌های خدمتی، آن‌ها را به عمل تبدیل نموده‌اند.

منابع:۱۴ وادی برای رسیدن به خود
کارگاه آموزشی آکادمی در مورد وادی پنجم
نویسنده: راهنمای تازه‌واردین همسفر کتایون
ویرایش: همسفر پرستو رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم) دبیر اول سایت
تنظیم و ارسال: همسفر شیوا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زنجان