قطع امید

در ابتدا پروردگار را سپاس به‌خاطر حضورم در کنگره و جمع همسفران روزی که من وارد کنگره شدم از همه چیز و همه‌جا قطع امید کرده بودم؛ من برای رهایی مسافرم از بند اعتیاد جایی نبود که نرفته باشم و تمام راه‌هایی که می‌رفتیم به بن‌بست می‌رسیدیم و با شرایطی بدتر از قبل به زندگی برمی‌گشتیم.

من به‌خاطر حضورم در کنگره از پروردگارم بسیار ممنون و سپاسگزارم روزی که من و مسافرم وارد کنگره شدیم در تاریکی کامل فرورفته بودیم و دیگر هیچ رمق و حسی برای انجام کاری نداشتیم؛ ولی حالا که تقریباً ۸ ماه از ورود من و مسافرم به کنگره می‌گذرد، وقتی به قبل از کنگره نگاه می‌کنم؛ چقدر سردرگم، ناراحت و افسرده بودم روزی هزاران‌هزار بار پروردگارم را سپاس می‌گویم و از تمامی کسانی که راه ورود به کنگره را به من نشان دادند سپاسگزارم. از جناب مهندس و خانواده محترمشان کمال تشکر را دارم که بدون هیچ چشم داشتی این مسیر را برای ما هموار کردند تا ما بتوانیم در کنگره حضور پیدا کنیم و آموزش ببینیم. الان که در کنگره حضور دارم خیلی حس خوبی دارم هر وقت که از کنگره بیرون می‌آیم واقعاً پر انرژی هستم و می‌خواهم تمام کارهایم را به سرانجام برسانم.

از وقتی که وارد کنگره شدم؛ علاوه بر اینکه انرژی من مضاعف شده، اخلاق و رفتارم با اطرافیان، فرزندان و مسافرم خیلی بهتر شده است؛ حتی صبر و استقامت من در برابر سختی‌ها چندبرابر شده و من تمام این‌ها را مدیون کنگره ۶۰، آقای مهندس و راهنمای عزیزم خانم فاطمه هستم. امیدوارم که بتوانم در این مکان مقدس حضور مداوم داشته باشم، خدمت کنم و تمام سعی خود را می‌کنم تا آموزش‌ها را در زندگی‌ام کاربردی کنم و به هم‌نوعانم خدمت کنم.

در حال حاضر زندگی من به دو قسمت تقسیم شده است: قبل از کنگره و بعد از کنگره، مسافرم خیلی تغییر کرده و اخلاق و رفتارش هم نسبت به من و خانواده خیلی بهتر شده است، امیدوارم وقتی به رهایی می‌رسد بهتر از این هم شده باشد من هر روز هزاران‌هزار بار پروردگارم را به‌خاطر حضورم در کنگره شاکر هستم و امیدوارم لیاقت حضور در کنگره را داشته باشم. در آخر از آقای مهندس و خانواده محترمشان و همچنین راهنمای عزیزم خانم فاطمه سپاسگزارم.

نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر گلزار رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون اول)
ارسال: راهنما همسفر پروانه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آبیک