تفکر سالم موتور محرکه تغییر است

مشارکت همسفر معصومه از وادی دهم
وادی دهم با دستور، قانون جاری بودن انسان، به ما می‌آموزد که هیچ صفتی در وجود آدمی دائمی نیست. انسان هم‌چون رودخانه‌ای است که هر لحظه جاری است و نمی‌توان او را با برچسب‌های گذشته قضاوت کرد. این قانون شبیه دو روی سکه است که از یک سو، بزرگ‌ترین مایه امید است که حتی یک معتاد یا گناهکار هم می‌تواند با یک تصمیم لحظه‌ای، مسیر خود را به روشنایی تغییر دهد. از سوی دیگر، هشدار جدی برای کسانی است که در اوج دانایی و پاکی به سر می‌برند؛ زیرا اگر تفکر خود را متوقف کنند و دچار خودکفایی کاذب شوند، کم‌کم صفات نیک جای خود را به صفات زشت می‌دهند و سقوط از بلندی، سخت‌تر از هر چیز دیگری است.
موتور محرکه این تغییر بنیادین، چیزی نیست جز، تفکر سالم که با خودارزیابی و نقد بی‌طرفانه از خود، انسان را از باتلاق نجات می‌دهد. بخش دوم وادی به سه مؤلفه بنیادین هستی یعنی نور، صوت و حس می‌پردازد که سه دریچه ارتباط ما با جهان هستند. نور در اینجا فقط روشنایی فیزیکی نیست؛ بلکه نماد آگاهی و روشن‌بینی است که در هستی فرمان می‌دهد. هر انسانی در درون خود دارای نار، یا همان تاریکی‌های جهل، خشم و تعصبات کور است که باید با پالایش مداوم، آن را به نور تبدیل کند. صوت نیز نقش پیام‌رسانی و ارتباطات را در جهان بر عهده دارد و اگر نبود، همه چیز در سکوت مطلق فرو می‌رفت.
در وجود ما، صوت به شکل کلام، پیام راهنما و حتی نداهای درونی وجدان ظاهر می‌شود که اگر به آن‌ها گوش دهیم، مسیر درست را به ما نشان می‌دهند. حس، قوه محرکه عقل است و تا زمانی که حس ما تحت تأثیر خواسته‌های نفس و ترس‌های کاذب قرار دارد، عقل به‌درستی کار نخواهد کرد. به همین دلیل، پالایش و تزکیه شرط اساسی تغییر حس است تا بتوانیم واقعیت‌ها را همان‌طور که هستند درک کنیم.
بخش سوم، زنجیره شش مرحله‌ای تکامل معرفی می‌شود که نقطه شروع آن تفکر سالم است و نقطه اوج آن عشق سالم. این زنجیره عبارت است از: تفکر سالم، ایمان سالم، عمل سالم، حس سالم، عقل سالم و در نهایت عشق سالم. وقتی تفکر ما بر پایه واقعیت بنا شد، به ایمان درونی‌مان می‌رسد که لرزان نیست، ایمانی که تجلی صفات الهی یعنی مهربانی، بخشندگی و نظم را در رفتار ما نمایان می‌کند. این ایمان، ما را به عمل سالم وا می‌دارد و تکرار اعمال درست، به مرور حس ما را دگرگون کرده و از دل آن، عقل سلیم و متعادلی بیرون می‌آید. اما نقطه اوج این مسیر، رسیدن به عشق سالم است. عشقی که با شور و هیجان لحظه‌ای تفاوت دارد و از شعور و آگاهی نشأت می‌گیرد.
مهم‌ترین ویژگی این عشق، این است که هرگز به نفرت و کینه تبدیل نمی‌شود؛ چرا که مبتنی بر آزادی، احترام و درک متقابل است و انسان را از هرگونه وابستگی بیمارگونه رها می‌کند.
در یک کلام، وادی دهم به ما می‌گوید که ما هر لحظه می‌توانیم متولد شویم؛ کافی است تفکر را شروع کنیم، با پالایش، حس خود را تغییر دهیم و این زنجیره را تا رسیدن به عشق محض، طی کنیم.