به نام قدرت مطلق الله
موضوع: دستورجلسه «تخریب های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متدDST»
شیشه یا متآمفتامین کریستال از دسته مواد محرک سیستم عصبی مرکزی است. این ماده با افزایش فعالیت سیستم عصبی مرکزی، سرعت انتقال پیامهای عصبی را بالا برده و باعث آزادسازی مقدار زیادی دوپامین در مغز میشود. همین افزایش ناگهانی دوپامین، احساس سرخوشی، انرژی زیاد و لذت کاذب را در فرد ایجاد میکند.
اعتیاد به شیشه از شدیدترین انواع اعتیاد است و معمولاً بهصورت چرخهای ادامه پیدا میکند؛ به همین دلیل ترک آن بسیار دشوار بوده و نیازمند درمان تخصصی و حمایت مستمر است. شیشه معمولاً بهصورت تدخینی (دودی)، استنشاقی، خوراکی یا تزریقی مصرف میشود. این ماده اثر بسیار قوی بر مغز دارد و در مقایسه با بسیاری از مواد مخدر، آسیبهای روانی و عصبی بیشتری ایجاد میکند.
برخی افراد به اشتباه برای افزایش انرژی، تفریح، سرخوشی، بیدار ماندن یا حتی کاهش وزن به مصرف آن روی میآورند، در حالی که این اثرات موقتی بوده و پیامدهای بسیار خطرناکی به دنبال دارد. پس از پایان اثر ماده، سطح دوپامین مغز کاهش مییابد و فرد دچار خستگی شدید، افسردگی، تحریکپذیری و بیحوصلگی میشود. مصرف شیشه همچنین میتواند باعث گشاد شدن مردمک چشم، خشکی دهان و گلو، کاهش آب بدن، آسیب به دندانها، کبد و پوست شود.
ایجاد زخمها و جوشهای چرکی روی پوست نیز از عوارض شایع مصرف طولانیمدت این ماده است. از دیگر عوارض مصرف شیشه میتوان به بدخلقی، اضطراب، بیخوابی، سوءظن و بدبینی نسبت به اطرافیان، توهم و هذیان، اختلال در تمرکز و حافظه و همچنین بروز اختلالات حرکتی مشابه بیماری پارکینسون در برخی افراد اشاره کرد.
شیشه مادهای بسیار اعتیادآور و مخرب است و مصرف آن میتواند سلامت جسمی، روانی، خانوادگی و اجتماعی فرد را بهشدت تحت تأثیر قرار دهد. آگاهی از عوارض این ماده و پیشگیری از مصرف آن، نقش مهمی در حفظ سلامت فرد و جامعه دارد.
نگارش: مسافر امیر ل9
تایپ: مسافر فرزاد ل2
تنظیم و ارسال: مسافر جواد (نگهبان سایت)
- تعداد بازدید از این مطلب :
53