شیشه،مخرب نه محرک

جلسه دوم از دوره چهاردهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگرۀ 60؛، نمایندگی زال پارس با استادی مسافر جلال و نگهبانی مسافر مهدی و دبیری  مسافر علی با دستور جلسه:"تخریب های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با روش DST"،سه شنبه 23 تیر ماه 1405 ساعت 16:00 شروع به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

 سلام دوستان، جلال هستم، یک مسافر.

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که یک بار دیگر توفیق تجربه کردن این صندلی را به من عطا کرد. از ایجنت محترم، گروه مرزبانی و نگهبان عزیز نیز تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا هم خدمت کنم و هم آموزش بگیرم.
در مورد دستور جلسه امروز، چون خودم مصرف‌کننده شیشه نبودم، سعی کردم با مطالعه، استفاده از آموزش‌های کنگره ۶۰، سی‌دی‌های مهندس و مشارکت دوستانی که در این زمینه تجربه داشتند، اطلاعات بیشتری کسب کنم.
اگر بخواهم نگاهی به تاریخچه شیشه داشته باشم، گفته می‌شود که مصرف آن به دوران جنگ جهانی دوم برمی‌گردد. در ابتدا از این ماده برای درمان افسردگی، بی‌خوابی و حتی کاهش وزن استفاده می‌شد، اما به دلیل عوارض و اثرات مخرب آن، به‌تدریج از بازار جمع‌آوری و مصرفش محدود شد.
در ادامه، آلمانی‌ها که در تولید مواد شیمیایی توانایی زیادی داشتند، در زمان حکومت هیتلر از این ماده برای سربازان خود استفاده کردند تا افرادی بی‌باک، بی‌احساس و مقاوم در برابر خستگی و بی‌خوابی تربیت کنند؛ افرادی که هنگام حمله، زن، مرد، پیر و جوان برایشان تفاوتی نداشته باشد و بتوانند ساعت‌های طولانی در میدان جنگ حضور داشته باشند.

پس از آن، این ماده وارد ایران شد. در جایی خواندم که فردی از سنگاپور که در یک لابراتوار تولید شیشه فعالیت داشت، دانش ساخت آن را به ایران آورد و تولید آن آغاز شد؛ اما تمام فوت‌وفن تنظیم دوز و نحوه تولید صحیح را منتقل نکرد. همین موضوع باعث شد برخی افراد با استفاده از دوزهای نامناسب و ناخالصی‌های مختلف، محصولاتی بسیار مخرب تولید کنند که به گفته آقای مهندس، مانند یک سونامی جامعه را درگیر کرد.
در یکی از سی‌دی‌های آقای مهندس شنیدم که ایشان می‌فرمودند شیشه به دلیل ایجاد توهم، بدبینی و خودخواهی، باعث می‌شود فرد تصور کند همه اعضای خانواده دشمن او هستند یا احساس کند دائماً کسی او را تعقیب می‌کند. این ماده به‌شدت روی سیستم مغز تأثیر می‌گذارد و قدرت کنترل احساسات، رفتار و هیجانات را از انسان می‌گیرد؛ به همین دلیل ممکن است فرد رفتارهای بسیار خشن و غیرقابل پیش‌بینی از خود نشان دهد.
متأسفانه هنوز هم بسیاری از افراد تصور می‌کنند که مصرف شیشه قابل درمان نیست، اما خدا را شکر که آقای مهندس با ابداع روش DST و ارائه داروی OT، راه درمان آن را نیز نشان دادند. نکته جالب این است که خود آقای مهندس می‌فرمایند: «شیشه نه محرک است و نه مخدر؛ بلکه مخرب است.» همین جمله به‌خوبی میزان تخریب این ماده را نشان می‌دهد.
در پایان، جا دارد از کنگره ۶۰، از آقای مهندس، راهنمایان، استادان و تمام خدمتگزارانی که با عشق و دانش، مسیر درمان مصرف‌کنندگان شیشه را هموار کرده‌اند، صمیمانه تشکر کنم. همچنین از تمام عزیزانی که وارد کنگره می‌شوند و نیازمند توجه، محبت و آموزش هستند نیز یاد می‌کنم و امیدوارم همه بتوانند در این مسیر به رهایی و آرامش برسند.
از اینکه با حوصله به سخنان من گوش دادید، سپاسگزارم.

لژیون خدمتگزار:لژیون دوم
راهنمای محترم:مسافر رحیم
مرزبان کشیک:مسافر جعفر
گروه سایت نمایندگی زالپارس
مرزبان خبری: مسافر جعفر
تایپ و ویراستار: مسافر رحمان لژیون سوم
تنظیم برای سایت: مسافر رحمان لژیون سوم
عکاس: مسافر رحمان لژیون سوم