شیشه بسیار اسیدی است و به سرعت باعث پوسیدگی دندان‌ها می‌شود (نمایندگی لاله کرج)

پنجمین جلسه از دوره چهارم کارگاه‌های آموزشی- خصوصی خانم‌های مسافر و همسفر نمایندگی لاله کرج، با استادی مسافر سارا، نگهبانی راهنما مسافر زهرا و دبیری مسافر فاطیما، با دستور جلسهٔ " تخریب شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST " روز شنبه ۲۰ تیر ماه ۱۴۰۵ رأس ساعت 13:30 آغاز به کار نمود.

سخنان استاد: سلام دوستان سارا هستم یک مسافر

ابتدا از راهنمای عزیزم، گروه مرزبانی و ایجنت محترم شعبه تشکر و سپاسگزاری می‌کنم که به من این فرصت و اجازه را دادند که امروز در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم. دستور جلسهٔ امروز در مورد تخریب‌های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با روش DST است. شیشه در زمان جنگ جهانی دوم تولید شد، زمانی که سربازان مدت طولانی در جبهه‌های جنگ بودند و غذا و خواب کمی داشتند. این ماده در ابتدا با این هدف استفاده شد که اثرات روانی و جسمی جنگ را کمتر کند و برای سربازان مانند یک ماده دوپینگ کننده عمل می‌کرد تا تحمل شرایط سخت جنگ را داشته باشند، اما بعد از مدتی باعث فجایع جنگی بسیاری شد و در نهایت این پروژه کنسل شد.

شیشه میزان ترشح دوپامین را در مغز به میزان ۱۱ برابر بالا می‌برد، درصورتی‌که تریاک این میزان را فقط تا ۴ برابر افزایش می‌دهد. نتیجهٔ افزایش دوپامین در بدن این است که شخص وارد حالت اسکیزوفرنی می‌شود. اکثر مصرف‌کنندگان شیشه علائم و عوارض مشترکی را نشان می‌دادند، شامل؛ بی‌اعتمادی نسبت به دیگران و سوءظن داشتن، همیشه احساس می‌کردند در خطر هستند و زندگی و امنیتشان توسط چیزی یا کسانی تهدید می‌شود، تصور می‌کردند به آنها خيانت شده و خانواده یا دیگران در حال توطئه علیه آنها هستند. همین توهمات اغلب باعث می‌شد درگیری‌های شدیدی بین فرد مصرف‌کننده با خانواده یا دیگران به وجود بیاید.

شیشه در سال ۸۱- ۸۲ از مالزی، تایلند و... وارد ایران می‌شد و قیمت زیادی داشت، ولی بعد با کیفیت و قیمت خیلی پایین‌تر در ایران تولید شد و یک همه‌گیری و اپیدمی را به وجود آورد، به طوری که تقریبا از هر ۱۰ نفر مصرف‌کننده، ۸ نفر مصرف شیشه داشتند. این ماده بسیار اسیدی است و به سرعت باعث پوسیدگی دندان‌ها می‌شود. این اسیدیته بالا در کنار حمله به سیستم ایمنی، بدن را مستعد انواع بیماری‌ها و مشکلات می‌کند.

اگر بخواهم از تجربه خودم بگویم؛ من از نوجوانی دچار پسوریازیس بودم که یک بیماری خود ایمنی است. سال ۹۲ تا ۹۴ زمانی که مصرف شیشه داشتم، بیماری‌ام بسیار پیشرفته شد. پلاک‌های قرمز و ملتهب پسوریازیس حتی روی صورت و دست‌هایم را هم گرفته بود. زمانی که شیشه به من معرفی شد، می‌گفتند مادهٔ جدیدی آمده که نه‌تنها اعتیاد ندارد، بلکه به‌راحتی افسردگی را از بین می‌برد، انرژی‌بخش است و به‌آسانی اضافه وزن را کاهش می‌دهد. در آن زمان من با خواب زیادم مشکل داشتم، از اضافه وزنم ناراحت بودم، حالت‌های افسردگی داشتم و بی‌انگیزه و بی انرژی بودم. این پیشنهاد برای من واقعاً وسوسه‌برانگیز بود. پیش خودم خیال کردم که چه قدر خوب، با کمترین زحمت، بیشترین منفعت و سود را خواهم برد! غافل از اینکه همهٔ اینها بازپرداخت عظیمی به دنبال داشت.

امروز می‌دانم هیچ چوب جادویی وجود ندارد و اگر حال خوب می‌خواهم، باید برای به دست آوردن آن تلاش کنم. ولی آن زمان خیال می‌کردم تمام مشکلاتم با این ماده رفع می‌شود. درست مثل کسی که به او وام کلانی با سود بالا پیشنهاد می‌شود و پیش خودش می‌گوید؛ این وام را می‌گیرم و مشکلاتم را حل می‌کنم، اقساطی هم در کار نخواهد بود، یا آنها را پرداخت نمی‌کنم و از زیر آنها قصر درمی‌روم! ولی چنین چیزی نبود، زمان بازپرداخت رسید و باید پرداخت می‌کردم. وضعیت جسمی و روانی من در آن دوران به حدی خراب شد که بارها به خودکشی فکر کردم، ولی جرات انجامش را نداشتم.

همانطور که می‌دانیم، خواست انسان در زندگی او نقش بسزایی دارد. من خیلی خواست درمان داشتم، و در نهایت به لطف خداوند مسیر برایم باز شد. وقتی برای اولین بار شنیدم در کنگره، افرادی که مصرف مواد محرکی مثل شیشه داشتند، با داروی OT و روش DST به‌راحتی به درمان رسیده‌اند و سال‌هاست در سلامتی زندگی می‌کنند، برایم خیلی عجیب بود. امروز شاهد رهایی و سلامتی افراد زیادی با اعتیادهای مختلف در کنگره هستیم. آمار مصرف شیشه نسبت به گذشته پایین‌تر آمده و اکثریت جامعه نسبت به آسیب‌های آن آگاه شده‌اند. ما به لطف دانش جناب مهندس و آموزش‌های کنگره آموختیم که اعتیاد به هر نوع ماده‌ای، یعنی جایگزین شدن آن مادهٔ بیرونی، به‌جای مواد شبه افیونی بدن، و می‌توان این پروسه جایگزینی را در طول ۱۰ ماه با روش DST  و داروی OT معکوس کرد و به عقب راند و طعم شیرین رهایی و سلامتی را دوباره چشید.

تایپ: مسافر سارا- نمایندگی لاله کرج ویرایش و ارسال: مسافر خاطره

عکس:مرزبان خبری مسافر نرگس