دریافت شما منوط به پرداخت شما می‌باشد

(( به نام قدرت مطلق الله ))

دیده‌بانان به واسطه قلبی مهربان و اعمال پشت پرده که انجام می‌دهند و روح و جسمشان را با این امر صیقل داده‌اند. از خانواده و جانشان برای ما گذشته‌اند سپاس بیکران به اندازه وسعت قلب دریایی‌شان. تمام قد در برابرتان تعظیم می‌کنیم، خدا به شما قوت دهد و سایه‌تان بر سر کنگره مستدام باد.

به مناسبت برگزاری جشن دهمین سال تولد رهایی مسافر اشکان در نمایندگی رازی تهران مصاحبه‌ای داریم با دیده‌بان محترم مسافر علیرضا زرکش که توجه شما را به آن جلب می‌کنیم.

عرض خیر مقدم خدمت دیده بان محترم به رسم کنگره لطفا خودتان را معرفی نمائید؟
سلام دوستان علیرضا هستم یک مسافر، آنتی ایکس مصرفی تریاک و شیره، ده ماه سفر کردم، راهنما محمدصادق صداقت، رشته ورزشی دوچرخه سواری، الان هم ۲۱ سال هست آزاد و رها هستم.
در ابتدای ورودتان به کنگره چه نگاه و یا تصویری از کنگره ۶۰ داشتید؟
همه بر اساس خواسته‌شان حرکت می‌کنند، من هم با خواست درمان و رهایی از مواد وارد کنگره شدم و نگاهم به کنگره در ابتدا این بود که این مکان بتواند من را از شر این مواد راحت کند.
جایگاه‌های خدمتی که در کنگره ۶۰ تجربه کردید را بفرمائید؟
از سفر اول نگهبان نظم، مرزبانی، راهنما، ایجنت و دیده‌بان، همه را در کنگره ۶۰ تجربه کرده‌ام.
در مورد هر یک از این واژه ها حس خود را در یک کلمه بفرمائید؟
آقای مهندس دژاکام: راهنما، دیده‌بان: خدمتگذار، لژیون سردار: کل، کنگره ۶۰: جایگاه، ایجنت: وفاق، مرزبان: چراغ، راهنما: مسافر.
از وادی عشق و محبت برای ما بگوئید؟
هر وادی به خودی خود یک شهر است. وقتی ما وادی را متوجه می‌شویم یک مسئله است، ولی وقتی وادی را درک و احساس می‌کنیم قضیه کاملا عوض می‌شود، همه نسبت به محبت گرایش دارند، همه دوست دارند محبت کنند و محبت ببینند. حالا من چقدر در وادی محبت قدم برمیدارم، این به درک من بستگی دارد، آنچه باور هست محبت هست، و آنچه نیست ظروف تهی است. هر آن چیزی که با محبت درآمیزد و با محبت باورش بشود می‌شود کل، می‌شود همه چیز، موفقیت، انسانیت، خردمندی، توانمندی، هنرمندی.
در آمیخته شدن محبت با هر حرکتی، آن حرکت را توانمند می‌کند، شما هر شغلی دارید، وقتی با محبت آمیخته‌اش می‌کنید شروع به گردش می‌کند. تحصیل، خانواده، خدمت، وقتی با محبت درآمیخته می‌شود شرایط متفاوت خواهد شد، وقتی عملی را با محبت انجام می‌دهی تازه شامل رحمت خداوند خواهی شد، تازه وجود گرمای خداوند را در هر قدم که بر می‌داری حس خواهی کرد .
برای عضویت در لژیون سردار (عضویت، دنوری، پهلوانی و نشانی در بی نشانی) خیلی‌ها دچار ترس از بخشش می‌شوند. چه توصیه‌ای برای این عزیزان دارید؟
ما می‌گوییم در کنگره دو سفر اجباری و یک سفر اختیاری داریم، در سفر اول یکی سفر با مواد می‌باشد و دیگری سفر بدون مواد که اجباری می‌باشد، تا اونجایی که ما قطع مصرف انجام می‌دهیم تا رسیدن به خودمان اجباری می‌باشد، و برای آن زمانی مشخص نشده است چون هر کدام از ما در یک مکانی ایستاده‌ایم، در پی این قضیه خوانده می‌شود که این سفر سفری است از قهر به مهر، از نفرت به طرف عشق، از تاریکی به سمت روشنایی، این یک قسمتش در مورد قطع مصرف می‌باشد، قسمت دوم خوانده می‌شود از ترس به شجاعت، از کفر به سمت ایمان، اینها را کجا ما می‌توانیم پیدا کنیم، سفر اول سفر جسم می‌باشد، سفر دوم سفر روان می‌باشد.

سفر جهان‌بینی ما کجاست؟، تو همین سفرها می‌باشد، از کفر به ایمان، از قهر به سمت مهر، از تنفر به طرف عشق، وقتی ما می‌خواهیم از ترسمان به سمت شجاعت برویم این ترسناک هستش، دانایی و آگاهی می‌خواهد، کسی که می‌خواهد جایگاه راهنمایی را تجربه کند، باید برای دیگران وقت بگذارد و لذت‌بخش می‌باشد. وقتی که مقداری کاسبی کرده‌ای و نگاه به هزینه‌های خودت بیاندازی و بتوانی از پولت برای دیگران بخشش انجام بدهی، اینکه می‌توانی مشکل فامیل، خواهر، برادر و... داشته باشند را حل کنی و کمکشان کنی، این عبور از ترس و رسیدن به شجاعت می‌باشد. ما در لژیون سردار، خودمان با خدای خودمان را می‌بینیم، در صورتی که بین ما و خدایمان خیلی‌های دیگر هم هستند، اگر آنها را نبینیم به خدای خودمان و آدرس خودمان نخواهیم رسید، یک‌مقدار ترسناک است، که نیاز به آگاهی و دانش دارد، خدا را شکر در کنگره۶۰ ، آموزش‌ها به گونه‌ای می‌باشد، که ادراک و آگاهی کسب می‌شود .

برای اینکه شیرینی و حلاوت بودن در کنگره همانند ماه‌ها و سال‌های ابتدایی حضور در کنگره ۶۰ حفظ شود، چه باید کرد ؟
تا یک جایی کنگره به شما می‌دهد، بعد باید پرداخت کنید، دریافت شما منوط به پرداخت شما می‌باشد، اگر بخواهیم دریافت کامل داشته باشیم باید پرداخت کامل داشته باشیم. نسبت به عکس‌العمل، در لحظه به شما داده می‌شود، وقتی گل رهایی را از آقای مهندس دریافت می‌کنیم، این گل هم انگار مدت و فصلی دارد بعد یواش یواش پژمرده می‌شود، حالت خوب است، سیستم ایکس‌ات تا۹۰ درصد درست کار می‌کند، ولی آقای مهندس می‌فرمایند: برای اینکه یک کاری را درست انجام بدهید به صد در صد انرژی و توان بدن احتیاج داریم.

اگر ما به اندازه مشکل پیش رو توان و قدرت خودمان را کامل نگذاریم، آن مشکل مرتفع نخواهد شد. مشکل علیرضا، خود علیرضا می‌باشد، من علیرضا برای رفع مشکل خودم باید صد در صد توان خودم را بگذارم، کنگره دانشگاه می‌باشد و همه اعضا در حال آموزش گرفتن هستند. الان برای مثال: من دیده‌بان هستم، برای شرایط بیرون از کنگره چکار کرده‌ام؟، آیا شرایط مالی مستحکمی را برای خودم و خانواده‌ام فراهم کرده‌ام؟، بیست سال داخل کنگره من چه کرده‌ام؟، درون خانواده و اجتماع من چه جایگاهی برای خودم و در محیط کار دارم؟، در خانواده با همسر و فرزندم‌ چگونه برخورد می‌کنم؟، من زمانی که می‌آیم کنگره و آموزش می‌گیرم آیا در بیرون، آن آموزش‌ها را کاربردی می‌کنم؟، من هر چقدر در کنگره رشد می‌کنم به همان اندازه در بیرون هم باید رشد کنم، تا وقتی که ما از وادی عشق و محبت عبور نکنیم، به هیچ عنوان سرآغاز جدیدی اتفاق نخواهد افتاد، کنگره عظمتی دارد تا بیکران، ولی باید از نفرت بگذری، از ترس و حقارت بگذری، از کفر عبور کنی تا به ایمان برسی.

با تشکر از دیده‌بان محترم آقای علیرضا زرکش عزیز که زمان گرانبهایشان را در اختیار شعبه رازی گذاشتند.