وقتی قلم درمان می‌کند.

دلنوشته ای از مسافر هادی تقدیم حضورتان‌ می‌گردد.

چهاردهم تیرماه، روز قلم، یادآور ارزش ابزاری است که توانسته اندیشه، تجربه و دانش را از مرز زمان عبور دهد و آن را برای نسل‌های آینده به یادگار بگذارد. قلم، تنها وسیله‌ای برای نوشتن نیست؛ گاهی پلی است میان تاریکی و روشنایی، میان ناامیدی و امید و میان سقوط و رهایی.
در طول تاریخ، انسان‌های بسیاری قلم به دست گرفته‌اند، اما ارزش واقعی قلم زمانی آشکار می‌شود که نوشته‌های آن بتواند زندگی انسان‌ها را تغییر دهد و راهی را پیش روی آنان بگشاید که پیش از آن ناشناخته بوده است.
برای اعضای کنگره ۶۰، نام مهندس حسین دژاکام با قلمی گره خورده است که نه برای شهرت و نه برای کسب اعتبار، بلکه برای انتقال تجربه، دانش و حقیقت به حرکت درآمد. قلمی که حاصل سال‌ها جست‌وجو، تفکر، آزمایش و تجربه بود و ثمره آن آثاری ماندگار همچون «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر»، «چهارده مقاله»، «عشق؛ چهارده وادی برای رسیدن به خود» و ده‌ها کتاب، جزوه و نوشتار آموزشی دیگر شد.
اگر امروز هزاران نفر در سراسر ایران و حتی خارج از مرزهای کشور توانسته‌اند از دام اعتیاد رهایی یابند، اگر خانواده‌های بسیاری پس از سال‌ها رنج و ناامیدی طعم آرامش را چشیده‌اند، اگر مصرف‌کنندگان مواد مخدر و سیگار توانسته‌اند به درمان واقعی دست پیدا کنند، بخشی از این اتفاق بزرگ مرهون قلمی است که تجربه را به علم و علم را به آموزش تبدیل کرد.
اما تأثیر این قلم تنها به درمان اعتیاد محدود نشد. یکی دیگر از جلوه‌های ارزشمند آن، کتاب «ساختمان جسم و کاهش وزن» و متد دژاکام است؛ روشی که نگاه مرا نسبت به اضافه وزن به‌طور کامل تغییر داد. پیش از آشنایی با این آموزش‌ها، اضافه وزن را صرفاً یک مشکل ظاهری می‌دانستم، اما به مرور آموختم که اضافه وزن نیز همانند بسیاری از مشکلات دیگر، ریشه در به‌هم‌ریختگی تعادل جسم دارد و درمان آن نیازمند شناخت و بازسازی صحیح ساختارهای بدن است.
من نیز با بهره‌گیری از آموزش‌های این کتاب و اجرای متد دژاکام، توانستم در مدت ۱۱ ماه، ۲۳ کیلوگرم از وزن خود را کاهش دهم و به درمان اضافه وزن برسم. این مسیر برای من فقط کم شدن چند عدد روی ترازو نبود؛ بلکه سفری بود به سوی تعادل، سلامتی، آرامش و احیای اعتمادبه‌نفس.
امروز که به گذشته نگاه می‌کنم، بیش از هر چیز به این حقیقت می‌رسم که اگر آن دانش نوشته نمی‌شد، اگر آن تجربه‌ها ثبت نمی‌شد و اگر آن قلم به حرکت درنمی‌آمد، شاید من و هزاران نفر دیگر هرگز این مسیر را پیدا نمی‌کردیم.
اکنون افتخار دارم که به فرمان مهندس دژاکام به عنوان راهنمای تغذیه در کنگره ۶۰ خدمت کنم و از نزدیک شاهد باشم که رهجویانم نیز در مسیر رسیدن به تعادل گام برمی‌دارند. برخی در حال کاهش وزن هستند، برخی در حال افزایش وزن و برخی در حال بازیابی سلامت جسم خود؛ اما نقطه مشترک همه آن‌ها این است که در مسیری حرکت می‌کنند که روزی با اندیشه و قلم مهندس دژاکام ترسیم شده است.
شاید بزرگ‌ترین ویژگی قلم این باشد که نویسنده روزی از میان ما می‌رود، اما اندیشه او همچنان زنده می‌ماند و به زندگی انسان‌ها ادامه می‌دهد. قلم می‌تواند پلی باشد میان یک تجربه شخصی و نجات هزاران انسان؛ میان یک اندیشه و یک حرکت جهانی.
در روز قلم، با تمام وجود قدردان مهندس حسین دژاکام هستم؛ انسانی که با نوشتن، راه رهایی را به دیگران آموخت، با آموزش، امید را زنده کرد و با قلم خود ثابت نمود که گاهی چند صفحه نوشته می‌تواند سرنوشت یک انسان، یک خانواده و حتی یک جامعه و چه بسا در آینده کره زمین و انسان‌هایی که روی آن پا می‌گذارند را تغییر دهد.

روز قلم بر تمامی نویسندگان، پژوهشگران و جویندگان حقیقت مبارک باد؛ به‌ویژه بر مهندس حسین دژاکام، که قلمش برای بسیاری از ما نه فقط ابزار نگارش، بلکه چراغی برای یافتن راه زندگی بوده است. 

مشارکت مکتوب: مسافر هادی از لژیون نهم
بارگذاری: مسافر جواد از لژیون یکم
مرزبان خبری: مسافر کیانوش
تیرماه 1405      نمایندگی صالحی تهرانپارس