English Version
This Site Is Available In English

جهالت در منیت ریشه دارد

جهالت در منیت ریشه دارد

جلسه سیزدهم از دوره چهلم سری کارگاه‌های آموزشی، عمومی کنگره۶۰ نمایندگی شیخ‌بهایی اصفهان‌ با استادی مسافر مجید، نگهبانی مسافر موسی و دبیری مسافر اکبر با دستور جلسه «قضاون و جهالت» در روز پنجشنبه ۱۸ تیرماه ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، مجید هستم یک مسافر

خداوند را بسیار سپاسگزارم که اجازه داد یک روز دیگر در حضور دوستان آموزش بگیرم و خدمت کنم. از جناب مهندس حسین دژاکام و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم که این بستر را فراهم کردند تا بتوانیم در کنار یکدیگر حضور داشته باشیم و آموزش بگیریم. از ایجنت پیشین مسافر آرش، قدردانی می‌کنم و به ایشان خداقوت می‌گویم. در طول یک دوره مرزبانی از آموزش‌های ایشان بسیار بهره‌مند شدم و برای ایشان در جایگاه‌های خدمتی بالاتر آرزوی موفقیت دارم؛ همچنین به ایجنت محترم جدید مسافر مجید، تبریک می‌گویم؛ همچنین به مرزبانان پیشین که با همدلی شعبه را اداره کردند خداقوت می‌گویم و دستشان را می‌بوسم؛ به مرزبانان منتخب جدید نیز تبریک عرض می‌کنم و امیدوارم به‌ زودی فعالیت خود را آغاز کنند. 

دستور جلسه امروز «قضاوت و جهالت» است. قضاوت از جهالت نشأت می‌گیرد و جهالت ریشه در ترس و منیت دارد. ترس و منیت نیز برخاسته از ضدارزش‌ها و فکر بیمار است. زمانی که اندیشه ما دچار تخریب شود، قضاوت آغاز می‌گردد و پیامد آن، خرابی حال خودمان است. وقتی می‌بینیم شخصی در حال تجسس فرد دیگری است، اگر در کنارش قرار بگیریم، ما نیز شریک می‌شویم و حال‌مان بد می‌شود. 

جناب مهندس دژاکام در فایل صوتی «قضاوت» به‌ زیبایی فرمودند: «قضاوت حق همه است؛ اما تنها در مورد خود شخص و خانواده‌اش؛ ما نباید شخص مقابل را قضاوت کنیم». من در جایگاهی نیستم که بتوانم کسی را قضاوت کنم. متأسفانه پیش از ورود به شعبه و بهره‌مندی از آموزش‌های جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰، به دلیل عدم آگاهی، قضاوت می‌کردم؛ اما خدا را شاکرم که توانستم عضوی کوچک از کنگره۶۰ شوم و آموزش‌ها را در زندگی کاربردی نمایم. 

جناب مهندس دژاکام می‌فرمایند: «اگر شخصی که قضاوت می‌کند بداند این کار چقدر حالش را خراب می‌کند، هرگز کسی را قضاوت نمی‌کند». من که نمی‌دانم طرف مقابلم چه حالی دارد، چرا باید او را قضاوت کنم؟ برای نمونه، زمانی که چشمان هم‌لژیونی‌ام قرمز است، قضاوت کنم که حتماً مواد مصرف کرده است؛ در حالی که این قضاوت ممکن است اشتباه باشد و بعد مشخص شود که او شب‌کار بوده و نخوابیده است و من از روی نادانی قضاوت اشتباه در مورد او انجام دادم. در سفر اول این موارد در لژیون پیش می‌آید؛ اما به‌‌ تدریج با آموزش‌های جناب مهندس دژاکام به این نتیجه رسیدیم که ما در جایگاهی نیستیم که بخواهیم قضاوت کنیم. 

قضاوت صحیح نیازمند جایگاهی است که خداوند به قاضی بخشیده است. حتی در دادگاه نیز چندین قاضی و کارشناس خبره با بررسی و مرور دوباره مدارک، سعی می‌کنند حکمی عادلانه صادر کنند؛ با این حال، بارها پیش آمده است که پس از سال‌ها مشخص شده حکم صادره اشتباه بوده است. دکتر امین می‌فرمایند: «ما آن طرف دیوار را نمی‌بینیم و اصلاً نمی‌توانیم قضاوت کنیم که آن طرف دیوار چه اتفاقی می‌افتد یا چه اتفاقی افتاده است». ما حضور نداشته‌ایم و نمی‌دانیم. حتی زمانی که حضور داشته باشیم، باز هم نمی‌توانیم قضاوت کنیم. 

ما نباید در اموری که به ما مربوط نیست، دخالت کنیم؛ باید فکر و مسئولیت خود را رها کنیم و از تمرکز بر رفتار دیگران بپرهیزیم. این کارها به ما مربوط نمی‌شود. باید انرژی‌مان را صرف اصلاح خودمان کنیم و دوربین را روی خودمان تنظیم نماییم. اگر به آگاهی برسیم، به امور خود می‌پردازیم. من دوستی دارم که مدام در حال غیبت و قضاوت دیگران است و منتظر تأیید من می‌ماند؛ اگر به صحبت‌های او گوش دهم، در حال بد و بی‌تعادلی او شریک می‌شوم. در این شرایط باید از آن مکان خارج شوم یا راهم را تغییر دهم، زیرا صرف انرژی برای حرف‌های بیهوده و بی‌نتیجه، حال مرا خراب‌تر می‌کند. 

گاهی یک نفر حرفی می‌زند که هیچ سندیتی ندارد. قضاوت بدون سند و مدرک، بر پایه حدس و گمان است و مانند رأی‌گیری بدون تحقیق می‌ماند که احتمال خطای بالایی دارد. ریشه تمامی این صحبت‌ها، تجسس در کار دیگران است که سودی جز تخریب خودمان ندارد. همیشه در لژیون مسافر حسین تأکید می‌کردند: دوربین‌تان روی خودتان باشد؛ اگر لژیونی مشکلی داشت، به آن توجه نکنید. ابتدا ببینید حال خودتان خوب است یا خیر، سپس قضاوت کنید و با یکدیگر تجسس ننمایید. 

در پایان، از ایجنت محترم، گروه مرزبانی و نگهبان سپاسگزارم که فرصت خدمت را به من دادند. از راهنمای سفر اولم مسافر حسین بسیار تشکر می‌کنم که برای من زحمات بسیاری کشیدند. از سایر راهنمایان که برای به رهایی رسیدن رهجوها تلاش می‌کنند و از تمامی مرزبانان دیگر نیز تشکر می‌کنم.

  • تایپ:مسافر احمدرضا (لژیون۱۲)، مسافر محمد (لژیون۸)، مسافر مهدی (لژیون۲۵)، همسفر کسری
  • ویراستار:مسافر حسین (لژیون۲۳)
  • سیستم صوتی:مسافر حجت (لژیون۱۹)، مسافر مرتضی (لژیون۵)، مسافر وحید (لژیون۶)
  • تنظیم: مسافر رضا (لژیون۱۶) دبیرسایت
  • مرزبان خبری: مسافر رسول
  • تهیه و ارسال: مسافر حمزه

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .