مسافر محسن با آنتیایکسهای الکل، تریاک و شیره وارد کنگره شد. ۱۰ ماه و ۲۱ روز با راهنمایی مسافر حسین صالحی با روش "D.S.T" و داروی "OT" سفر کردو اکنون شش سال و دو ماه است که به رهایی رسیده و شال راهنمایی را به گردن دارد. با این راهنمای گرامی در مورد دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ باهم برابرند؟» به گفتوگو پرداختیم که در ادامه میخوانید:
همانطور که میدانید عدالت در کنار معرفت و عمل سالم اضلاع مثلث کنگره۶۰ را تشکیل دادهاند و جایگاه ویژهای دارند. به باور شما آیا بدون عبور از سد معرفت کافی میتوان به اجرای دقیق عدالت در سیستم کنگره۶۰ امید داشت؟
به نظر من خیر. عدالت بدون معرفت پایدار و دقیق اجرا نمیشود؛ زیرا اگر شناخت کافی از قوانین، جایگاهها، مسئولیتها و جهانبینی کنگره۶۰ نداشته باشیم، ممکن است تصور کنیم عادلانه رفتار میکنیم؛ اما در عمل دچار قضاوت شخصی، احساسات یا سلیقه شویم. معرفت باعث میشود، حق هر جایگاه را بشناسیم و تصمیمها را بر اساس اصول کنگره۶۰ بگیریم، نه بر اساس علاقه یا برداشت فردی؛ به همین دلیل معتقدم هرچه معرفت بیشتر باشد، اجرای عدالت هم دقیقتر و کمخطاتر خواهد بود و این همان چیزی است که باعث استحکام و پویایی سیستم کنگره۶۰ میشود.
چگونه در سیستم کنگره۶۰ میتوان به این باور قلبی رسید که محدودیتهای آموزشی یا انضباطی برای یک رهجو نه از روی بیعدالتی، بلکه عین عدالت و لازمه حرکت اوست؟
وقتی به قوانین و ساختار کنگره۶۰ اعتماد داشته باشیم، کمکم به این باور میرسیم که هر محدودیت یا تذکری الزاماً به معنای بیعدالتی نیست؛ بلکه بخشی از فرایند آموزش است. همانطور که یک راهنما گاهی برای رشد رهجو باید قاطع باشد، سیستم هم برای حفظ نظم و آموزش محدودیتهایی را در نظر میگیرد. اگر این محدودیتها بر اساس قوانین و بدون حب و بغض اجرا شوند، در واقع عین عدالت هستند؛ زیرا هدفشان تنبیه نیست، بلکه رشد، اصلاح و جلوگیری از آسیب بیشتر به خود رهجو و مجموعه است. بنابراین هرچه معرفت و اعتماد ما به ساختار کنگره۶۰ بیشتر شود، پذیرش این موضوع هم برایمان آسانتر خواهد شد.
بسیاری بر این باورند که عدالت یعنی همگان از مواهب یکسان برخوردار باشند. چرا در کنگره۶۰ برخورد سیستم با یک تازهوارد و یک خدمتگزار باسابقه تفاوتهایی دارد که در ظاهر ممکن است نابرابر به نظر برسد؟
به عقیده من عدالت به معنای یکسان برخورد کردن با همه نیست؛ بلکه به معنای قرار گرفتن هر فرد در جایگاه مناسب خودش است. یک تازهوارد نیازهای آموزشی و شرایط متفاوتی با یک خدمتگزار باسابقه دارد و طبیعی است که نوع برخورد سیستم هم متفاوت باشد؛ خدمتگزار سالها آموزش دیده، مسئولیت پذیرفته و تعهد بیشتری نسبت به قوانین دارد؛ بنابراین هم اختیار و پاسخگویی بیشتری دارد. در مقابل، تازهوارد بیشتر نیازمند آموزش، حمایت و فرصت یادگیری است. اگر این تفاوتها بر اساس قوانین و جایگاه افراد باشند، نه تنها بیعدالتی نیستند، بلکه عین عدالت هستند؛ چون حق هرکس متناسب با مسئولیت، آموزش و جایگاهی که دارد رعایت میشود.
به عنوان یک راهنما بزرگترین چالش شما در خصوص رعایت عدالت برای تکتک اعضای لژیون، فارغ از تفاوتهای فردی چیست؟
به نظر من بزرگترین چالش این است که احساسات و شناخت شخصی را در تصمیمگیری دخالت ندهم. طبیعی است که بعضی رهجوها ارتباط بیشتری با راهنما داشته باشند یا شرایط خاصی داشته باشند؛ اما اگر قرار باشد عدالت اجرا شود، باید ملاک فقط قوانین و اصول کنگره۶۰ باشد؛ نه علاقه و دلسوزی بیش از حد یا قضاوت شخصی. در عین حال باید تفاوتهای فردی را هم در آموزش در نظر گرفت؛ اما این تفاوت نباید باعث تبعیض شود. تلاش من این است که برای همه اعضای لژیون فرصت برابر برای آموزش، رشد و خدمت فراهم باشد و در اجرای قوانین هیچکس را مستثنا نکنم.
در طول زندگی پیش از کنگره۶۰ همگی ما طعم بیعدالتیهای بسیاری را چشیدهایم. از نظر شما چگونه آموزشهای کنگره۶۰ میتواند این خشم متراکم ناشی از بیعدالتی را به پذیرش آگاهانه و آرامش درونی بدل کند؟
آموزشهای کنگره۶۰ به ما یاد میدهد که به جای ماندن در نقش قربانی مسئولیت زندگی خودمان را بپذیریم. خیلی از ما قبل از ورود به کنگره۶۰ از بیعدالتیهایی که دیدهایم خشم و رنج زیادی با خودمان حمل میکردیم؛ اما با آموزش جهانبینی، خدمت و حرکت در مسیر درست کمکم یاد میگیریم که گذشته را با آگاهی ببینیم، نه با خشم. وقتی انسان روی رشد خودش تمرکز میکند و عدالت را ابتدا در رفتار و عملکرد خودش اجرا میکند، آرامش درونی هم به تدریج شکل میگیرد. به نظر من کنگره۶۰ به ما یاد میدهد که شاید نتوانیم گذشته را تغییر دهیم؛ اما میتوانیم نگرش خودمان را تغییر دهیم و همین تغییر خشم را به پذیرش و آرامش تبدیل میکند.
کلام آخر:
در پایان از خداوند سپاسگزارم که فرصت حضور و آموزش در کنگره۶۰ را به من داده است. به اعتقاد من عدالت، معرفت و عمل سالم از هم جدا نیستند و هرچه در این مسیر بیشتر آموزش ببینیم و خدمت کنیم، درک عمیقتری از عدالت پیدا خواهیم کرد. امیدوارم همیشه بتوانم در جایگاه راهنما بدون دخالت سلیقه و احساسات شخصی بر اساس قوانین و حرمتهای کنگره۶۰ خدمت کنم و در مسیر رشد خودم و رهجوها قدم بردارم. از همه عزیزانی که برای برگزاری این مصاحبه زحمت کشیدند نیز تشکر میکنم.
تهیه و ارسال: مسافر رضا
- تعداد بازدید از این مطلب :
58