قضاوت رابطه مستقیم با جهالت دارد. (نمایندگی رز تهران)

پنجمین جلسه از دوره شانزدهم سری کارگاه‌های آموزشی_ خصوصی خانم‌های مسافر و همسفر نمایندگی رز تهران، با استادی راهنما مسافر فریده، نگهبانی مسافر اکرم و دبیری مسافر یاسمن، با دستور جلسه «قضاوت و جهالت»، روز سه‌شنبه، مورخ ۱۶ تیرماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۲:۰۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

سلام دوستان، فریده هستم، یک مسافر.

دستور جلسه امروز «قضاوت و جهالت» است. دستور جلسه‌هایی که در کنگره مطرح می‌شوند، هر کدام به علتی انتخاب شده‌اند و به آسیب‌شناسی موضوعاتی می‌پردازند که ممکن است در مسیر فردی که در حال درمان است قرار بگیرند و او را از مسیر درمان منحرف کنند. یکی از این دستور جلسه‌ها «قضاوت و جهالت» است.

قضاوت رابطه مستقیم با جهالت دارد. ما در مورد زندگی و مسائل خود باید قضاوت کنیم تا بتوانیم درست را از غلط تشخیص دهیم. نوع دیگری از قضاوت، قضاوت راهنما نسبت به رهجویانش است که البته در محدوده سفر درمانی آن‌ها صحیح است. اما نوع سوم، قضاوتی است که در مورد دیگران انجام می‌دهیم که به جهالت ما بازمی‌گردد.

برای نمونه، یکی از مواردی که باعث می‌شود در مورد دیگران قضاوت کنیم، غیبت کردن است. حرف زدن پشت سر کسی که حضور ندارد، ذهن افراد را نسبت به آن شخص کدر می‌کند و ناخودآگاه حس بد را منتقل می‌کند و حس بد نیز باعث رفتار بد می‌شود.

در سی‌دی «قضاوت و جهالت»، آقای مهندس مطرح می‌کنند که گاهی قاضی دادگاه، با تمام دانشی که کسب کرده و با وجود تمام اسناد، شواهد و مدارکی که در اختیار دارد، دچار اشتباه می‌شود و حکم نادرست صادر می‌کند. برای مثال، شخصی را مجرم و گناهکار تشخیص می‌دهد و برای او حکم صادر می‌کند، اما پس از پنج سال مشخص می‌شود که آن فرد بی‌گناه بوده است. یا برعکس، فردی را بی‌گناه می‌داند، اما بعد معلوم می‌شود که گناهکار بوده است. پس قضاوت، حتی برای قاضی‌ای که سال‌ها درس خوانده و آموزش دیده است نیز کار دشواری است.

بنابراین، قضاوت کار هر کسی نیست و اگر چنین کاری انجام گیرد، نشانه جهالت است. از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، از همه شما سپاسگزارم.

ویرایش، بازبینی و ارسال: همسفر سولماز