همسفر مریم برداشت خود را از سیدی «قضاوت و جهالت» چنین بیان کرد:
«قضاوت و جهالت» رابطه مستقیمی با یکدیگر دارند. قضاوت به معنای داوری، رأی صادر کردن و حکم دادن است و ریشه جهالت از جهل، نادانی و ناآگاهی میآید. نادانی یا ناآگاهی در انسان باعث میشود انسان همیشه در جهل باشد. در تعریف کنگره، جهالت از سه ضلع «ترس، منیت و ناامیدی» تشکیل شده است که قضاوت در انسان بسیار بر این مثلث جهالت تأثیر دارد. انسان هرچه از آگاهی و شناخت کمتری برخوردار باشد، بیشتر در جهل خود گرفتار میشود و دیگران را قضاوت میکند. همانطور که مهندس حسین دژاکام میگویند: «قضاوت، پیشنیازهای فراوانی دارد، مانند: ایمان، فرمان عقل، خودشناسی، علم و آگاهی.»
در کنگره۶۰، مثلثی وجود دارد که از سه ضلع «عدالت، معرفت و عمل سالم» تشکیل شده است. این سه ضلع به هم پیوستهاند و هر کدام دیگری را تکمیل میکند. وقتی در مورد مسئلهای قضاوت نابجایی داشته باشیم، یعنی در رابطه با آن مسئله داوری و حکم صادر کردهایم و عدالت را رعایت نکردهایم. این بهخاطر عدم آگاهی، معرفت و شناخت است که دچار قضاوت اشتباه میشویم و در ادامه هیچگاه عمل سالم را انجام ندادهایم. لازمه قضاوت درست، آگاهی و معرفت کامل است و انسانهایی که به آگاهی و دانایی رسیدهاند، کمتر دچار قضاوت اشتباه میشوند و گاهی قضاوتهای نابجا باعث نابودی یک رابطه میشود.
شخصی که دیگران را قضاوت میکند، در رابطه با آن مسئله آگاهی و معرفت لازم را ندارد و فقط انرژیهای درونی خود را از بین میبرد. انسانها باید سعی کنند دانایی خود را بالا ببرند و این دانایی در بستر آموزش، تجربه و تفکر افزایش مییابد. هر چقدر میزان دانایی در شخص بیشتر شود، در قضاوت کردن کمتر دچار خطا خواهد شد. افراد جاهل بیشتر درگیر قضاوت کردن میشوند و سطحی به مسائل نگاه میکنند و ناآگاهانه در مورد آن قضاوت میکنند و اثری جز اینکه انرژی خود را از بین میبرند و انرژی منفی به اطراف میدهند، برایشان حاصل نمیشود.
در باشگاه تیراندازی با کمان حتی میتوانیم اثرات قضاوت اشتباه را ببینیم. گاهی تیرانداز با قضاوت نادرست خود، مسیر تیرش را که باید به هدف برخورد کند، منحرف میکند. فیس یا همان برگهای که تیر به آن برخورد میکند، از طرحهای دقیق و منظم برخوردار است. گاهی چشم انسان دچار خطا میشود و تیرش به هدف اصلی اصابت نمیکند؛ پس انسان نمیتواند خیلی به چشم خودش اعتماد کند.
اگر تیرانداز آگاهی داشته باشد که در آن لحظه ممکن است دچار خطای دید شود، با دقت و بررسی بیشتری تیر خود را رها میکند و فقط به چشم خود در نگاه اول اکتفا نمیکند. یا در مسابقات تیراندازی با کمان، داور به دلیل آگاهی که دارد، حق قضاوت کردن تیرانداز را دارد و اینکه تیر به کدام نقطه از فیس خورده یا خارج از محدوده امتیاز است را بررسی و اعلام نتیجه میکند؛ زیرا آگاهی کامل دارد. اما اگر ما آگاهی نداشته باشیم، او را مورد قضاوت قرار میدهیم و اعتراض میکنیم.
قضاوت کردن در مسابقات، حتی در سطح حرفهای، با آنکه اشتباه است، صورت میگیرد؛ بهگونهای که تیرانداز به قضاوت و داوری داور شک میکند و اعتراض میکند، در صورتی که داور بر اساس علم و آگاهی رأی صادر کرده است. پس نتیجه میگیریم اگر میخواهیم دچار قضاوت اشتباه نشویم، حتماً باید علم و آگاهی خود را در رابطه با موضوع مورد نظر بالا ببریم.
منبع: سیدی «قضاوت و جهالت»
نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر الهه رهجوی راهنما همسفر فاطمه(لژیون دوم)
باشگاه تیراندازی با کمان همسفران
- تعداد بازدید از این مطلب :
194