هرگز از صور پنهان کسی خبر نداریم

خداوند را سپاسگزارم که مرا در مسیر صراط مستقیم قرار داد تا بتوانم از جهالتم بکاهم و سطح دانایی‌ام را بالا ببرم. جهالتی که باعث انجام هر کاری می‌شود؛ یکی از آن اشتباهاتی که مرتکب آن شده‌ام، «قضاوت کردن» است. قضاوت‌های نابجا، ناعادلانه و نادرست که همواره در من جریان داشت و حتی بسیاری از آن‌ها را از یاد برده‌ام.

گاهی اوقات این قضاوت‌ها را به زبان می‌آوردم که باعث ناراحتی طرف مقابل می‌شد؛ و شاید حتی بیش از آن، برخی افراد، قضاوت را با «شناخت» یکی می‌دانند و می‌گویند: «من می‌شناسم، می‌دانم که فلانی آدم درستی نیست» بدون آنکه حتی یک‌بار با او صحبت کرده باشند. من با افراد زیادی روبه‌رو شده‌ام که چنین قضاوت‌های ناراحت‌کننده‌ای درباره دیگران می‌کنند. می‌خواستم از آن‌ها دفاع کنم، اما موفق نشدم و متوجه شدم که قضاوت کردن «چه خوب و چه بد» اصلاً کار ما نیست و در برابر قضاوت‌کننده، باید سکوت کرد.

در کنگره آموختم که قضاوت کردن وظیفه من نیست. اگر با کسی برخورد کردم که حس خوبی نسبت به او نداشتم، باید صبور باشم تا شناخت نسبی پیدا کنم؛ آنگاه متوجه می‌شوم که او اصلاً آن‌طور که فکر می‌کردم نیست، بلکه حتی بسیار خوش‌برخورد است. اینجا بود که متوجه قضاوت‌های نادرست خودم شدم.

من آموختم که اگر قضاوت کنم، صددرصد مورد قضاوت قرار می‌گیرم و انرژی‌ای که از قضاوت کردن به من القا شده، بسیار ویرانگر است و روزگار خودم را نابود می‌کند. من هرگز از صور پنهان زندگی کسی خبر ندارم که چه سختی‌هایی کشیده و چه اشک‌هایی ریخته است؛ پس چرا باید کسی را قضاوت کنم؟ قضاوت کارِ کسی است که حرفه‌اش قضاوت باشد و با دقت و جستجو به آن بپردازد، و حتی آن‌ها هم گاهی اشتباه می‌کنند.

 من همسفر، که ذره‌ای کوچک در این دنیا هستم، باید در سعی و تلاش برای ساختن خودم باشم، نه تخریب دیگران.

سعی می‌کنم همان‌طور که در شأن یک خانمِ کنگره‌ای است، رفتار کنم؛ رفتاری که واقعی و صادقانه باشد. بنابراین تمام تلاشم را می‌کنم تا در مسیر صراط مستقیم بمانم، از ضد ارزش‌ها دوری کنم و ذره‌ذره خودم را تغییر دهم؛ تا افرادی که هنوز اذن ورود به کنگره را ندارند، با دیدن تغییرات من، تصمیم بگیرند به کنگره بیایند،نه اینکه بگویند:«مریم که این همه وقت است به کنگره می‌رود، هنوز هم همان مریم است!»

من خودم را می‌سازم؛ ابتدا برای آرامش زندگی‌ام و سپس برای اینکه خدمتی کوچک به کنگره کرده باشم. خدا را هزاران بار شاکرم که کنگره ۶۰ وجود دارد تا انسان‌ها یکدیگر را قضاوت نکنند و به جای کینه و نفرت، پیوند عشق و محبت میان آن‌ها برقرار شود.

نویسنده:همسفر مریم.ح رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
رابط خبری:همسفر فاطمه.خ رهجوی راهنما  همسفر مهدیه (لژیون اول)
ارسال: همسفر زهرا.خ رهجوی راهنما همسفر زهره(لژیون دوم)
نمایندگی همسفران زاهدان