ما همیشه به بچه‌ها پیشنهاد می‌کنیم که در مسیر صراط مستقیم قدم بردارند

سلام، لطفاً به رسم کنگره خودتان را معرفی کنید.

سلام دوستان علیرضا هستم یک مسافر. آخرین آنتی‌ایکس مصرفی‌ام شیره سوخته. با روش DST و داروی OT، بیست ماه و سیزده روز سفر کردم. دو سفر هم‌زمان داشتم؛ راهنمای موادم آقا محمود و راهنمای سیگارم آقای علی سلیمانی ها بودند. ورزش والیبال، و حدود ۶ سال است که رها هستم.

۱- چرا کنگره ۶۰، قضاوت کردن دیگران را نشانه‌ای از جهالت می‌داند؟

ببینید، ما در قرآن ۱۹ فرمان داریم. یکی از کارهایی که نباید انجام بدهیم، قضاوت کردن دیگران است. قضاوت دقیقاً چیزی است که از ما انرژی می‌گیرد. می‌شود گفت انرژی در کائنات معادل پول است. این ۱۹ فرمان، کارهایی هستند که نباید انجام بدهیم، چون باعث تخلیه انرژی ما می‌شوند. تمام تلاش ما در کنگره این است که بتوانیم انرژی خودمان را حفظ کنیم و بیهوده آن را از دست ندهیم؛ درست مثل پول که نباید بی‌دلیل خرجش کنیم.

۲- ریشه قضاوت کردن چیست؟

به نظر من، ریشه قضاوت کردن تا حدی به این برمی‌گردد که سیستم بیوشیمی بدن و خمریات بدن درست کار نمی‌کند، اما مهم‌تر از آن، از جهل انسان سرچشمه می‌گیرد. اصلاً دستور جلسه این هفته هم «قضاوت و جهالت» است و معمولاً انسان از روی ناآگاهی دیگران را قضاوت می‌کند.

۳- به نظر شما کاهش قضاوت دیگران چه تأثیری بر آرامش، تعادل و روند درمان اعتیاد دارد؟

ما همیشه به بچه‌ها پیشنهاد می‌کنیم که در مسیر صراط مستقیم قدم بردارند. یکی از چیزهایی که ما را از این مسیر خارج می‌کند، قضاوت کردن دیگران است. خودم اوایل که وارد کنگره شده بودم، یک تجربه داشتم. یک دوره به استخری می‌رفتم. آنجا یکی گفت یکی از راهنماها این استخر را اجاره کرده و از هر نفر ۲۵ هزار تومان می‌گیرد، در حالی که به استخر فقط ۲۰ هزار تومان پرداخت می‌کند. من هم سریع آن شخص را قضاوت کردم. وقتی به شعبه آمدم، چون در لژیون سیگارش بودم، حتی لژیونم را عوض کردم. با خودم گفتم این چه آدمی است که از مصرف‌کننده‌ای مثل من، که با سختی پول درمی‌آورد، ۵ هزار تومان اضافه می‌گیرد. حدود یک ماه بعد فهمیدم که اصلاً این موضوع هیچ ارتباطی به آن راهنما نداشته و او هیچ نقشی در این ماجرا نداشته است. بعداً از ایشان عذرخواهی کردم و حتی در جشن تولدم هم این موضوع را مطرح کردم. گفتم یک روز شما را برای کاری که اصلاً به شما مربوط نبود، قضاوت کردم. این تجربه برای من خیلی تلخ بود و بعد از آن واقعاً احساس شرمندگی کردم.

۴- اگر فردی تمام انرژی خود را صرف قضاوت دیگران کند، چه تأثیری بر حال خوش و آرامش او خواهد داشت؟

ما در وادی اول درباره تفکر صحبت می‌کنیم. تفکر یعنی ذهنمان را روی مسائل درست و مفید متمرکز کنیم. وقتی مدام درگیر قضاوت دیگران باشیم، انرژی زیادی از ما گرفته می‌شود. همان‌طور که اول صحبت گفتم، انرژی مثل سرمایه است و قضاوت کردن، مصرف بیهوده این سرمایه محسوب می‌شود. طبیعی است که حال خوب و آرامش انسان را هم از بین می‌برد.

۵- پس از مطالعه این دستور جلسه، چه تغییری در نگرش یا رفتار خود نسبت به قضاوت دیگران ایجاد کرده‌اید یا قصد دارید ایجاد کنید؟

نمی‌دانم تا چه اندازه بتوانم روی دیگران تأثیر بگذارم، اما روی خودم خیلی اثر داشته است. الان سعی می‌کنم هیچ‌کس را قضاوت نکنم؛ نه در خانواده، نه در محل کار، نه در محله و نه در کنگره. یاد گرفته‌ام که چه قضاوت خوب باشد و چه بد، چون علم و آگاهی کامل نداریم، نباید قضاوت کنیم. فقط کسی که جایگاهش این است، مثل قاضی یا راهنما نسبت به رهجوی خودش، می‌تواند بر اساس مسئولیتش قضاوت یا ارزیابی داشته باشد. اما خارج از آن، سعی می‌کنم حتی اجازه ندهم ذهنم وارد قضاوت شود، چون هر بار این اتفاق می‌افتد، انرژی‌ام را از دست می‌دهم. برای اینکه حالم خوب بماند، تا جایی که بتوانم از قضاوت کردن دوری می‌کنم. اینکه چقدر بتوانم روی دیگران تأثیر بگذارم، باید خودشان بگویند.

کلام آخر؟

کلام آخر اینکه کنگره جای بسیار زیبایی است. خیلی از ایرادهایی را که اصلاً فکر نمی‌کردیم داشته باشیم، اینجا شناختیم و فهمیدیم دقیقاً همان‌ها نقاط ضعف ما هستند. من وقتی وارد کنگره شدم، دیدم ایرادهای زیادی دارم. این هفته هم دستور جلسه ما درباره حرمت‌های کنگره ۶۰ بود. اولین مورد، دروغ گفتن است و یکی دیگر هم سرزنش کردن دیگران. به نظر من، سرزنش کردن تقریباً همان قضاوت کردن است. وقتی کسی را سرزنش می‌کنیم، یعنی از قبل او را قضاوت کرده‌ایم و این هم از روی جهل و ناآگاهی است. دیروز داشتم این مطالب را می‌خواندم و با خودم گفتم خدا را شکر که در مسیر درستی قدم برمی‌دارم. ان‌شاءالله خدا کمک کند که بتوانیم در مسیر کنگره آموزش بگیریم و هر روز حالمان بهتر از روز قبل شود.

مصاحبه کننده و تایپ: همسفر امیررضا

عکاس: مسافر حمید