قضاوت جایگاهی ویژه دارد و نیازمند علم و آگاهی است؛ ولی جهالت یعنی عدم علم و آگاهی.

ریشه کلمه قضاوت از قضا گرفته شده که به معنی تعیین مقدار و میزان یک عمل و صادر کردن حکم متناسب با آن است که می‌تواند پاداش یا کیفر باشد، همین تعریف کوتاه به تنهایی این مفهوم را به ما می‌رساند که قضاوت در مورد هر مسئله نیازمند دانش و آگاهی کامل در ابعاد مختلف آن است و قطعاً قضاوت جایگاه ویژه‌ای دارد.

در این دستور جلسه دو کلمه قضاوت و جهالت کنار همدیگر قرار داده شده‌اند؛ اما قضاوت و جهالت چه ارتباطی با هم می‌توانند داشته باشند؟ قضاوت جایگاهی ویژه دارد و نیازمند علم و آگاهی است؛ ولی جهالت یعنی عدم علم و آگاهی. اگر قضاوت در جایگاه خودش نباشد، جهالت است و جهالت نیز ریشه تمام‌ صفات منفی و مشکلات است. چه فردی در جایگاه قضاوت است؟ در جامعه قاضی دادگاه در جایگاه قضاوت است که به وسیله مدارکی که افسران آگاهی جمع‌‌آوری می‌کنند برای شخصی خاص حکم صادر می‌کند، بگذریم که در این حالت نیز گاهی قاضی دچار اشتباه می‌شود و فردی را به غلط محکوم یا آزاد می‌کند.

نکته این است که ما در کنگره با این دستور جلسه چه کار داریم؟ در کنگره شاید ما مورد قضاوت و حکم قرار بگیریم مثلاً راهنما، عملکرد یک سفر اولی نسبت به وظایف خود را زیر نظر دارد و قضاوت می‌کند یا شخص سفر دومی نسبت به وظایف خود در جایگاه خدمتی یا لژیون توسط راهنما، مرزبان و ایجنت مورد قضاوت قرار می‌گیرد یا ایجنت عملکرد راهنما و کل شعبه را قضاوت می‌کند. در کنگره همه ما ممکن است مورد قضاوت قرار بگیریم؛ ولی توسط شخصی که صلاحیت آن را دارد.

اما جایی دچار جهالت می‌شویم که ما نیز شروع به قضاوت دیگران کنیم. هر جمله‌ای که با چرا شروع شود از قضاوت و جهالت می‌آید مثلاً چرا این خدمت را به من ندادند، وقتی می‌گوییم او نباید این کار را بکند یا باید این کار را بکند و هر انتقاد یا پیشنهادی که در جای خودش نباشد از جهالت سرچشمه می‌گیرد. هر کدام از ما فقط مسئول وظایف و کارهای خودمان هستیم و در هر شرایط باید آن‌ها را به نحو احسن انجام دهیم و هر گونه نظر دادن و زیر نظر داشتن عملکرد دیگران از جهالت سرچشمه می‌گیرد.

قضاوتی که در جایگاه خودش نباشد، ریشه در مثلث جهالت دارد که مهم‌ترین آن منیت است. منیت در مواردی می‌تواند باعث دخالت در امور دیگران، سرزنش، فضولی و کارهایی از این قبیل شود. برای دوری از قضاوت نا به جا و جهالت باید به سراغ منیت خودمان برویم و با فرمانبرداری و رعایت قوانین و آموزش در لژیون ‌آن‌ را کنترل و درمان کنیم. این گونه می‌توانیم از آفت‌ها دور بمانیم و در هر موقعیت و جایگاهی که هستیم سفر خوب و سالمی داشته باشیم و کار خودمان را انجام دهیم. اطاعت از قوانین و دستورات مسئولین در هر شرایطی نه تنها باعث حفظ امنیت و حرمت‌ها بلکه باعث ارتقای فردی ما می‌شود و می‌تواند ما را به تکامل نزدیک‌تر کند، حتی اگر اشتباه باشند.

ویرایش: مسافر مهدی لژیون هشتم

تایپ: مسافر محمد رضا لژیون نوزدهم 

تنظیم و ارسال: گروه سایت

نمایندگی خواجو