پنجمین جلسه ازدور بیست وهشتم سری کارگاه های آموزشی عمومی و خصوصی کنگره 60 شعبه تخت جمشید شیراز با استادی مسافرخدابخش، نگهبانی مسافر کنعان و دبیری مسافر مجتبی با دستور جلسه «حرمت کنگره 60 ، وچرا رابطه کاری ومالی در کنگره ممنوع است ؟» پنجشنبه 11 تیرماه 1405 ساعت 17 آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:
آنچه باور است محبت است، آنچه نیست ظروف تهیست، از ایجنت محترم شعبه آقا احمد رشیدی تشکر میکنم که استادی جلسه را به من واگذار کردند تا خدمت کنم و آموزش بگیرم، موضوع و دستور جلسه این هفته «حرمت کنگره ۶۰» و اینکه چرا رابطه مالی و کاری در کنگره ممنوع است؟ همه میدانید: تنها نوشتاری که ۲ بار خوانده میشود، حرمت کنگره است. که یک بار به دستور استاد جلسه توسط نگهبان، اول جلسه، خوانده میشود و یک بار هم پایان جلسه، این بدان معنی است که مفاد نوشتار از اهمیت به سزایی بر خوردار است، و در زندگی اهمیت کاربردی و کلیدی دارد.
کلمه های حرمت، حریم، و احترام از یک خانواده و مفهوم مشابهی دارند، و جزء اصول وقوانین کنگره محسوب میگردند که میبایست در دستور کارمان قرار دهیم، و بصورت کاربردی در زندگی فردی و اجتماعی از آن استفاده، وبهره ببریم. مثلا: در حریم جاده ها، رودخانه ها ، سیلابها و حواشی آن ساخت وسازی انجام ندهیم زیرا با این کار خودمان آسیب میبینیم و این به سود ما نیست و خلاف حرمت این مکانها است. بعنوان مثال، من زمانی روستا زندگی میکردم یک خانه داشتم که از نظر موقعیت مکانی در حریم جاده قرار داشت میخواستم از ۴ طرف حیاط اقدام به دیوار گذاری کنم و خانه را محصور سازم حدود ۱۲ متر از جاده فاصله گرفتم و عقب نشینی کردم همسایگان به من خورده گرفتند و گفتند این کار دیوانگی است.
در جواب همسایگان که اغلب از خویشاوندان و هم دلسوز بودند، پاسخ دادم من با این کار به حریم جاده احترام میگذارم و منافع عموم را در نظر می گیرم تا حقی از کسی ضایع نشود. خلاصه طولی نکشید که طرح هادی در روستا به مرحله ی اجرا در آمد کسانیکه در حریم جاده ساخت وساز داشتند منازل و دیوارهای شان را تخریب و آسیب جدی دیدند و متحمل خسارت سنگین گردیدند. اما کسی به من اخطاری، احضاری نفرستاد، و دیوارم را هم تخریب نکردند و مورد احترام هم قرار گرفتم دوستان کار خوب نتیجه اش عاید خودمان می گردد. اما در مورد غیبت کسی که غیبت میکند مثل این است که دیواری میسازد و این دیوار روزی خراب میشود و خودش زیر دیوار جان میدهد، یا مثلا بخواهیم برای همنوعان خودمان موانع ایجاد کنیم و گودالی بکنیم که شخص به چاه بیفتد خودمان گرفتار آن چاه و بدبختی میشویم.
تایپ: مسافر محمدرضا
ویرایش وبارگذاری: مسافر هادی لژیون دهم
- تعداد بازدید از این مطلب :
107