کنگره برای ما یک هدف نیست؛ بلکه ابزاری است که به صلح و آرامش برسیم و از ضدارزشها فاصله بگیریم. نیاز ما در دل دیگران است و نیاز دیگران در دل ماست. در جهانبینی باید با ترسها مقابله کرد. انسانی که در تاریکی است در چرخه فرار از رنج است و دنبال این است که رنج خود را کم کند؛ پس راهی جز سوختن دل وجود ندارد و این سوختن تغییر را به وجود میآورد.
انسانی که دلش صاف باشد هر چیزی به او داده میشود که نیاز به پالایش دارد. پالایش زمانی شروع میشود که ناخالصیهای درونی مثل خشم را بشناسیم. در این مرحله با آگاهی به جای پرخاشگری یا مقصر دانستن دیگران، مسئولیت را به دوش دیگران نمیاندازیم. باید یاد بگیریم شکست نباید باعث ناامیدی شود؛ بلکه باید فرصتی برای بازنگری باشد.
یکی از نشانههای پاک شدن ناخالصیها این است که برای رسیدن دیگران به خواستههایشان کمک کنیم و از موفقیت آنها خوشحال شویم و تجربیاتمان را در اختیارشان بگذاریم. ثروت کائنات قابل شمارش نیست. با بخشیدن کم نمیشود؛ بلکه با تقسیم شدن مثل آینه و نور تکثیر میشود. افرادی که قدرتمند و روشن هستند مثل آینه هستند، باعث بازتاب و افزایش نور در جهان میشوند؛ ولی افرادی که توانایی بازتاب ندارند مثل یک جسم سیاه میباشند.
وقتی ما به زندگی دیگران مینگریم در واقع از مسیر اصلی زندگی خود منحرف میشویم و این کار باعث هدر رفتن زمان و از بین رفتن اعصابمان میشود. مثل پیانو زدن، فردی که هدفش فقط بهتر بودن از دیگری است، در واقع از لذت خود عملِ تار زدن غافل میشود. او از یک هنرمند به یک رقیب تبدیل میشود و در این مسیر اشتیاق درونی خود را از دست میدهد.
اصولاً نیروهای منفی به دنبال تبدیل علم به اطلاعات هستند و نیروهای مثبت به دنبال اطلاعات و تبدیل به علم خوب کردن حال دیگران هستند. اگر ما خیر دیگران را بخواهیم آن خیر به چرخه زندگی ما باز میگردد؛ اما تمرکز بر بدیهای دیگران، مانند آواری است که خودمان بر سر خودمان میریزیم و مانع حرکت و پیشرفت میشود.
منبع: سیدی احترام
نویسنده: همسفر مهسا رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم)
رابط خبری: همسفر اسماء رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم)
ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رضوی مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
49