سیزدهمین جلسه از دوره سی ویکم ،سری کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰، نمایندگی عطار نیشابوری ویژه مسافران و همسفران در روزهای پنجشنبه با استادی: راهنمای محترم مسافر رضا و نگهبانی: مسافر مرتضی و دبیری: مسافر علی با دستور جلسه:«حرمت کنگره،60چرا روابط کاری، مالی و خانوادگی در کنگره ممنوع است؟» در تاریخ 11 تیرماه 1405 رأس ساعت 17 آغاز به کارکرد.
.jpg)
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، رضا هستم مسافر
از نگهبان و دبیر جلسه و بهویژه آقای مهندس، تشکر میکنم،که این بستر را فراهم کردند تا آموزش بگیریم، دستور جلسه امروز، «حرمتهای کنگره»،«چرا روابط کاری، مالی و خانوادگی در کنگره ممنوع است؟» میباشد.
قبل از این، دستور جلسهای درباره «آداب معاشرت، ادب و بیادبی، تعادل و بیتعادل» نیز داشتیم. این دو دستور جلسه تقریباً به هم مرتبط هستند. وقتی آقای مهندس میگویند کسی که «حرمتها» را رعایت میکند، از افراد «باادب» است، منظور «حریم» و «حد و حدود» است. «حرمت» در اینجا به معنای احترام، حریم و محرم است. هر چیزی، چه رودخانه، چه جاده، چه مرزهای زمینی و هوایی، چه کشورها، چه خانواده و چه همسایه، دارای حریمی است. اگر این حریم رعایت نشود، در هرجایی به مشکل میرسیم. اگر حریم نباشد، قانون هم وجود ندارد. حالا، چرا در کنگره روابط کاری، مالی و خانوادگی ممنوع است؟
ما در کنگره شصت برای درمان اعتیاد و احیای انسانها آمدهایم. اینیک درمان گروهی است؛ زنده کردن انسانها، زنده کردن «من» و «تو». من (رضا) میگویم: «من در تاریکی بودم، باحال خراب و تخریب بالا. به امید رهایی به اینجا آمدم. اینجا نیامدم برای یافتن کار، فروش وسایل، بازاریابی، یا یافتن رفیق. اینجا نیامدم برای روابط کاری، مالی یا خانوادگی. من از آن تاریکی بیرون آمدم، کنگره با آغوش باز من را پذیرفت و به سمت روشنایی هدایت کرد.»
کنگره، درمان اعتیاد مرا انجام داد، به من آموزش داد، راه درست زندگی کردن را آموخت و به من نشان داد که چگونه به صلح و تعادل برسم. کنگره، من را پذیرفت. ضمن اینکه اگر ما این اصول، قوانین و حرمتها را رعایت کنیم، نهتنها خودمان به حال خوب، صلح، آرامش و تعادل میرسیم، بلکه میتوانیم به دیگران نیز کمک کنیم تا از تاریکی بیرون بیایند.
با قوانین و حرمتها مسیر نشانهگذاری میشود. از همان اول که وارد میشوم، باید بدانم سر چه ساعتی بیایم، سر چه ساعتی بروم، چه لباسی بپوشم، چه زمانی دارو بخورم و چه ساعتی بخوابم. در سفر اول، در سفر دوم، خدمت میگیرم. جایگاهها مشخص است، اختیارات جایگاهها مشخص است. مرزبانی، راهنما، هر جایگاهی حد و حدود و اختیارات خودش را دارد. من با پایبندی به این اصول و قوانین در مسیر میمانم.
این حرمتها و قوانین در هر جلسه دو بار خوانده میشوند. وقتی حرمت خوانده میشود، باید ساکت باشم و در سالن تردد نداشته باشم. اجرای درست این حرمتها و قوانین، ما را به «حال خوب» میرساند. من و هزاران نفر دیگر در این کنگره به حال خوب و رهایی رسیدیم. رعایت این حرمتها، از درون، دانایی و ظرفیت میآورد. اگر بخواهیم پیشرفت و امنیت داشته باشیم، نباید دروغ بگوییم، الفاظ زشت و ناشایست به کار نبریم، و از قضاوت و سرزنش دوریکنیم.
قوانین و حرمتها برای محدود کردن ما نیستند، قوانین برای حفظ این شهر، این جایگاه و این مکان است تا دوستی سالم، یادگیری و حل مشکلات از راه اصولی بین ما ایجاد شود. ما اینجا میخواهیم این را یاد بگیریم. ما برای رسیدن به درمان و هنر درست زیستن اینجا آمدهایم، نه برای روابط مالی، کاری یا خانوادگی. بحثهای سیاسی، طرفداری گروههای خاص، حزب، تیم، گروه هرمی، تبلیغاتی و غیره در اینجا ممنوع است.
«کنگره مکان مقدس و امنی است که هر شخصی با ورود در این مکان، باید حرمتهایش را حفظ کند.» اینجا پلیس نداریم، بازداشتگاه نداریم، توبیخ نداریم. همهچیز تشویقی است. اما آن «بایدی» که آقای مهندس میگوید، «من باید اندازه آن تنبیهات برای خودم در نظر بگیرم» تا این را رعایت کنم.
کنگره میگوید: «از پوشش مناسب استفاده کن.» دروغ گفتن، چه در کنگره، چه در بیرون، چه در محل زندگی، چه در خانواده، چه در محل کار، از ارزش و شخصیت ما کم میکند. آقای مهندس میگوید: «دروغ نگوییم، الفاظ ناشایست به کار نبریم.»
درمجموع، «هنر زیستن» و «هنر زندگی کردن» که موردبحث ما در کنگره شصت است، بسته به این حرمتها و قوانین است. جا دارد که همینجا از آقای مهندس حسین دژاکام، بنیانگذار کنگره شصت، بابت زحماتی که برای ما در کنگره شصت میکشند و از اندیشه پاک ایشان بسیار قدردانی و تشکر کنم.
از اینکه شما سکوت کردید و به مشارکت من گوش سپردید، از همه شما سپاسگزارم.
.jpg)
(7).jpg)
دیتاپرژکتور: مسافر مصطفی(لژیون دوازدهم)
ضبط صدا: مسافر اشکان( لژیون دوم)
عکاس: مسافر اشکان( لژیون دوم)
تایپ و نگارش: مسافر علی ( لژیون دوم)
انتشار: مسافر علی نگهبان سایت( لژیون دوم)
- تعداد بازدید از این مطلب :
81