در فضای کنگره، جز محبت و دوستی چیزی میان ما نیست

یازدهمین جلسه از دوره هجدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه همسفران آقای نمایندگی ستارخان با استادی راهنمای محترم تازه واردین همسفر حسن ، نگهبانی همسفر علی و دبیری همسفر علیرضا با دستور جلسه "حرمت کنگره شصت، چرا رابطه کاری، مالی و خانوادگی در کنگره شصت ممنوع است" پنجشنبه یازدهم تیر ماه 1405 راس ساعت چهارده آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، حسن هستم، همسفر.
قبل از هر چیز از ایجنت محترم، گروه مرزبانی، نگهبان جلسه و دبیر جلسه تشکر می‌کنم که این اجازه را به من دادند تا در این جایگاه قرار بگیرم، خدمت کنم و آموزش بگیرم. دستور جلسه درباره حرمت کنگره و این است که چرا رابطه کاری و مالی و خانوادگی در کنگره ۶۰ ممنوع است.
حرمت کنگره واقعاً باید مورد احترام قرار بگیرد. هر تشکیلات و ساختاری که بخواهد رشد کند، باید تابع قوانینی باشد. استاد امین در جزوه جهان‌بینی هم به این موضوع اشاره می‌کنند که هر ساختاری نیاز به قوانین دارد و این قوانین در طول سال‌ها، به‌قول‌معروف، به‌روزرسانی می‌شوند.
نمی‌دانم الان جام جهانی را نگاه می‌کنید یا نه، اما قوانین جدیدی آمده است. مثلاً کسی که دست جلو دهانش بگیرد و با بازیکن مقابل صحبت کند، فیلم بازی بازبینی می‌شود و حتی بازیکن اخراج می‌شود. چرا؟ چون قبلاً با همین کار به دیگر بازیکنان بی‌حرمتی می‌کردند. حالا این قانون گذاشته شده تا حرمت‌ها حفظ شود.
در ابتدای حرمت کنگره آمده است که «کنگره مکان مقدس و امنی می‌باشد که هر شخصی با ورود در این مکان باید حرمت آن را حفظ کند.» برای من این سؤال پیش آمد که چرا مقدس است؟ پاسخ را در زندگی خودم پیدا کردم. می‌خواهم از مسافر خودم بگویم. اینجا جان یک نفر را نجات داد؛ فرزند من را. اگر کنگره نبود، شاید الان مسافرم وجود نداشت. بارها و بارها آرزوی مرگش را می‌کردم. پس جایی که جان انسان‌ها را نجات می‌دهد و به آن‌ها حیات می‌بخشد، مقدس است و باید احترامش حفظ شود.
حرمت از احترام می‌آید و ریشه در حریم دارد. ما باید حریم‌ها را حفظ کنیم. آنچه در این نوشته‌ها آمده، مجموعه‌ای از نبایدها و ممنوعیت‌هاست؛ یعنی کارهایی که نباید انجام دهیم. یکی از مهم‌ترین آن‌ها دروغ گفتن است. اگر مسافری که به اینجا می‌آید حقیقت را نگوید و دروغ بگوید، رها نمی‌شود. این موضوع درباره منِ همسفر هم صدق می‌کند. من هم باید هرچه هست را صاف و صادق، به راهنما بگویم، چون اگر دروغ بگویم، به آن حال خوش نمی‌رسم.
به‌دلیل جایگاه خدمتی که دارم، وقتی تازه‌واردی می‌آید، اولین سؤالی که از او می‌پرسم این است که «آیا خودتان مصرف‌کننده نیستید؟» چون باید حقیقت گفته شود. ما کسانی را داشته‌ایم که دو یا سه جلسه نشستند و گفتند همسفر هستند، در حالی که مصرف‌کننده بودند. بعدتر به گروه مسافران رفتند. حتی افرادی بودند که چندین جلسه در لژیون نشستند و بعد به گروه مسافران منتقل شدند.
از دیگر مواردی که باید رعایت شود این است که وقتی کسی مشارکت می‌کند یا صحبت می‌کند، نباید حرفش را قطع کنیم یا اگر اشتباهی گفت، از او ایراد بگیریم. بحث سیاسی کردن هم در اینجا جایی ندارد. هیچ‌کس بحث سیاسی نمی‌کند. ممکن است من انقلابی باشم و فرد دیگری مخالف جمهوری اسلامی باشد، اما موردی نداشته‌ایم که کسی بر سر مسائل سیاسی یا این برنامه‌ها با دیگری درگیر شود.
موضوع دیگر، گرفتن و پرداخت پول بدون اطلاع و هماهنگی است. نمونه‌هایی داشته‌ایم که فردی پولی گرفته یا به کسی قرض داده است. حتی پیش آمده کسی گفته هم‌لژیونی من ندارد فلان چیز را بگیرد، به او پول قرض داده، اما آن طرف نتوانسته پول را برگرداند و دیگر هم به کنگره نیامده است. به همین دلیل می‌گویند روابط مالی و کمک‌های مالی نباید بین اعضا باشد. نه باید قرض بگیریم و نه قرض بدهیم.
پوشش نامناسب هم از موارد مهم است. درست است که امروزه به خاطر جنگ، می‌گویند با هر لباسی می‌توانید بیایید، اما باید رعایت کنیم. یکی با آستین کوتاه می‌آید، یکی پیراهنش روی شلوارش است. این‌ها پوشش‌های نامناسب است. اینجا مکان مقدس است. وقتی به عروسی یا مجلسی می‌رویم، با لباس مناسب می‌رویم. نباید با ظاهری بی‌توجه حاضر شد. در صحبت‌های مهندس هم آمده که بعضی‌ها یک زیرپوش می‌پوشند و فقط رنگش را عوض می‌کنند و اسمش را می‌گذارند پیراهن.
از دیگر حرمت ها این است که از هم تلفن نگیریم و ارتباط تلفنی نداشته باشیم. من بارها در جایگاه خدمتی‌ام به تازه‌واردین گفته‌ام که بیرون از کنگره هیچ‌گونه ارتباطی با هم نداشته باشند. این ارتباط‌ها بسیار آسیب‌زاست، مخصوصاً برای سفر اولی‌ها. آن‌ها از هم انرژی منفی می‌گیرند و صحبت‌هایی بینشان رد و بدل می‌شود که مشکل ایجاد می‌کند.
یادم هست یک‌بار در آکادمی بودیم. مردی به نام سیف‌الله، که سنش هم بالا بود و دوستان قدیمی او را می‌شناسند، داشت می‌آمد. من ماشین داشتم و او پیاده می‌رفت. سوارش کردم و تا مترو رساندمش. جلسه بعد که آمدم، راهنمای خوبم آقا احسان به من گفت: «چرا فلانی را سوار کردی؟» گفتم مسیرش دور بود و سنش بالا، دلم نیامد. ایشان گفت: «شما در حق او خوبی نمی‌کنی، بلکه به خودت ظلم می‌کنی.» پرسیدم چرا؟ گفت: «مشکلاتی ایجاد می‌شود که بعداً متوجه می‌شوی.» بعد از آن دیگر هیچ‌گونه ارتباطی با تازه‌واردین یا سفر اولی‌ها خارج از چارچوب نداشتم. به‌نظر من سفر اولی‌ها باید حتماً، این حرمت را رعایت کنند. بارها در جلسات اول تازه‌واردین این را گفته‌ام و باز هم تأکید می‌کنم، چون تأثیرش بسیار زیاد است.
رابطه کاری هم مسئله مهمی است که در حرمت آمده است. ممکن است دو نفر اینجا با هم آشنا شوند و بخواهند در کاری شریک شوند. شاید در فضای کنگره، جز محبت و دوستی چیزی میان ما نباشد و تا به حال هم کسی با دیگری درگیر نشده باشد. اما مسائل کاری فرق می‌کند. بارها دیده‌ایم که به‌خاطر مسائل کوچک، دو شریک با هم درگیر شده‌اند و همین باعث شده دیگر به کنگره نیایند. بنابراین باید این موضوع را جدی بگیریم.
در پایان نوشته‌های حرمت آمده که باید مراقب وسایل خودمان باشیم. این موضوع هم بسیار مهم است. من قبلاً کمد نداشتم. مدتی است خدا را شکر کمد گرفته‌ام. پیش از آن، یک کیف دستی داشتم. هر وقت برای معرفی خودم بالا می‌روم، کیفم را به بغل‌دستی یا به بچه‌هایی که می‌شناسم می‌سپرم و می‌گویم: «این را نگه دارید تا بروم بالا و برگردم.» چرا؟ چون که اینجا، بعضا دوستان مصرف‌کننده هم حضور دارند و بعضی‌ها شاید جلسه اول یا دومشان باشد. بالاخره مصرف‌کننده است و ممکن است چیزی را بردارد و برود. آن وقت شما نمی‌توانید یقه کسی را بگیرید. پس بهتر است از وسایل شخصی خودمان به‌خوبی محافظت کنیم تا آسیبی به دیگران نرسد.
در پایان امیدوارم با رعایت همه این اصول، به آن حال خوش برسم و رهایی دوستان را ببینیم. ممنونم که صحبت‌های من را گوش کردید.

مسئول سایت همسفران آقای شعبه ستارخان: همسفر محمد از لژیون دوم