حرمت ستون نگهدارنده کنگره است

جلسه چهارم از دوره سوم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی شوشتر به استادی ایجنت همسفر مرضیه، نگهبانی همسفر رقیه و دبیر موقتی همسفر مرجان با دستور جلسه «حرمت کنگره۶۰، چرا رابطه کاری، مالی و خانوادگی در کنگره۶۰ ممنوع است؟» روز دوشنبه ۸ تیرماه ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

از نگهبان‌ جلسه برای این که به من فرصت دادند در این جایگاه بنشینم ‌و خدمت کنم سپاسگزارم. دریافت شال نارنجی همسفر زینب را تبریک می‌گویم امیدوارم همیشه در مسیر اهداف کنگره آگاهانه قدم بردارند. دستور جلسه امروز درباره حرمت کنگره۶۰، ممنوع بودن روابط کاری و مالی، حرکت کنگره۶۰ و ارتباط آن با لژیون سردار است. وقتی وارد کنگره می‌شویم اولین چیزی که با آن روبه‌رو می‌شویم حرمت است. جالب است که این متن در هر جلسه 2 بار خوانده می‌شود؛ 1 بار در ابتدای جلسه و 1 بار در پایان جلسه. این موضوع به ما می‌گوید که حرمت یک متن تشریفاتی نیست؛ بلکه ستون نگهدارنده کنگره است.

از همان روزهای آغاز تأسیس کنگره۶۰ مهندس حسین دژاکام با شناختی که از فضای اعتیاد و آسیب‌های آن داشتند، منشور حرمت را تدوین کردند تا محیطی امن، آرام و قابل اعتماد برای درمان انسان‌ها ایجاد شود؛ اما سؤال این است که چرا به آن حرمت گفته شده است نه قانون؟ قانون ممکن است از روی اجبار اجرا شود؛ اما حرمت از روی آگاهی و احترام رعایت می‌شود. حرمت یعنی مرزی که اگر از آن عبور کنیم، قبل از این‌که به دیگران آسیب بزنیم، خودمان آسیب می‌بینیم؛ همان‌طور که دیوارهای یک خانه امنیت آن را حفظ می‌کنند، حرمت نیز امنیت کنگره را حفظ می‌کند.

یکی از مهم‌ترین بندهای حرمت، ممنوع بودن روابط کاری، مالی و خانوادگی در کنگره است. ممکن است در نگاه اول این سؤال پیش بیاید که مگر کمک کردن به یکدیگر اشکالی دارد؟ پاسخ این است که کنگره محل درمان و آموزش است، نه محل تجارت، شراکت یا قرض و وام. اگر بین دو عضو رابطه مالی ایجاد شود، ممکن است بعدها به هر دلیلی اختلاف پیش بیاید؛ شاید بدهی پرداخت نشود، شاید سوءتفاهم ایجاد شود یا حتی یک قرارداد کاری به مشکل بخورد در این صورت آن آرامش و امنیتی که برای درمان لازم است از بین می‌رود و حتی ممکن است یکی از طرفین دیگر نتواند با آرامش وارد کنگره شود؛ به همین دلیل کنگره از ابتدا این مسیر را بسته است تا هیچ مسئله‌ای جای محبت و آموزش را نگیرد.

در کنگره ما یاد گرفته‌ایم که رابطه ما با یکدیگر رابطه خدمت، محبت و آموزش است نه رابطه منفعت. اگر روزی احساس کنیم حضور یک فرد به خاطر پول، کار یا منفعت برای ما ارزشمند است، آرام‌آرام از هدف اصلی که درمان و رشد انسان است فاصله می‌گیریم. حال اگر به لژیون سردار نگاه کنیم، شاید تصور شود که چون این لژیون با کمک مالی شکل گرفته است، پس با بند ممنوعیت رابطه مالی تناقض دارد؛ در حالی که دقیقاً برعکس است.

در لژیون سردار کمک مالی به افراد داده نمی‌شود، بلکه به ساختار کنگره اهدا می‌شود. این کمک قرض نیست سرمایه‌گذاری شخصی نیست و انتظار بازگشت هم ندارد. این یک بخشش آگاهانه است تا چراغ کنگره روشن بماند، شعبه‌های جدید ساخته شوند؛ امکانات آموزشی فراهم شوند و انسان‌های بیشتری فرصت درمان پیدا کنند.  اعضاء لژیون سردار با این کار، به حرکت کنگره شتاب می‌دهند. حرکت کنگره فقط درمان یک مصرف‌کننده نیست؛ حرکت کنگره، ساختن انسان‌هایی است که پس از درمان، خودشان خدمتگزار دیگران می‌شوند. اگر این حرکت متوقف شود، افراد زیادی از فرصت درمان محروم خواهند شد.

خدمت در لژیون سردار ادامه همان آموزش‌هایی است که در کنگره گرفته‌ایم. وقتی آموزش می‌بینیم، حال ما خوب می‌شود و زمانی که خدمت می‌کنیم، این حال خوب ماندگار می‌شود. در پایان اگر حرمت را رعایت کنیم، امنیت کنگره حفظ می‌شود؛ اگر خدمت کنیم، حرکت کنگره ادامه پیدا می‌کند و اگر از داشته‌های خود برای بقای این مجموعه استفاده کنیم در حقیقت از مسیری که زندگی ما را تغییر داده است قدردانی کرده‌ایم. امیدوارم همه ما بتوانیم با رعایت حرمت‌ها، خدمت خالصانه و حضور مستمر، سهم کوچکی در رشد و ماندگاری کنگره۶۰ داشته باشیم.

مرزبانان کشیک: همسفر زینب و مسافر محمدحسین
تایپیست و عکاس: همسفر شایسته رهجوی راهنما همسفر نازنین (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر مرضیه نگهبان سایت 
همسفران نمایندگی شوشتر