تقدیر مانند تیری است که از چله کمان رها شده است

آقای مهندس در سی‌دی خواست فرمودند: «مجهولات بسیار زیادی وجود دارد. ما حتی در مقابل جسم خودمان هم ندانسته‌هایمان بسیار بیشتر از دانسته‌هایمان است. دانشمندان زحمات زیادی کشیده‌اند و بسیاری از مجهولات مشخص شده؛ اما هنوز بسیاری از مسائل و سیستم انسان ناشناخته است؛ مانند قلب انسان که در طول عمر، میلیاردها بار می‌تپد، چه موتوری می‌تواند این‌قدر کار کند؟ یا این‌که رشد انگشت‌های دست، دو برابر انگشت‌های پا است و رشد ناخن انگشت حلقه از همه بیشتر است. هنوز در مقابل اکثر بیماری‌ها مانند اسکیزوفرنی، دوقطبی، توهم، جنون و بیماری‌های جسمی مانند سرطان و اچ‌آی‌وی عاجز هستیم.»

حال وقتی صحبت از صور پنهان انسان می‌شود، واویلا است؛ نه چیزی می‌بینیم، نه لمس می‌کنیم و نه سندی داریم. تنها مطالبی که در اختیار داریم، آموزه‌های ادیان الهی یا گفته‌های عرفا، فیلسوفان و اساتید است. در کتاب آسمانی خودمان، بعد از ۱۴۰۰ سال هنوز «الف، لام، میم»، «یس» و «نون» را به درستی درک نکرده‌ایم تا اینکه چند دهه پیش مشخص شد این‌ها رمز عدد ۱۹ هستند. هیچ‌کس نمی‌تواند ذره‌ای از کتاب خدا را تغییر دهد و همه‌چیز حساب‌شده و دقیق است. آقای مهندس فرمودند: «چیزهایی که می‌بینیم و لمس می‌کنیم را باور نداریم، چه برسد به اینکه بخواهیم چیزهایی را که نمی‌بینیم، باور کنیم.»

خلقت، یک سازمان و تشکیلات است که در آن همه‌چیز با نهایت دقت در جایگاه خودش قرار گرفته است. در آسمان سلسله‌مراتبی وجود دارد و فرشتگانی در حال خدمت هستند. مراتب آسمان و زمین، درست مانند یک پادشاهی یا پادگان نظامی است؛ الگویی که ما داریم از آنجا نشأت می‌گیرد و این الگوها در آسمان و زمین در حال رفت و برگشت هستند.

مسئله‌ای که همواره مورد بحث بوده، موضوع خواست، تقدیر و فرمان الهی است. زندگی انسان‌ها تابع این سه پارامتر است، ما غیر از این سه، چیز دیگری نداریم. خواست ما مربوط به تفکرات ماست؛ یعنی آنچه ما می‌خواهیم. هر کاری که انجام می‌دهم، چه مصرف‌کننده باشم یا دزد، چه ازدواج کنم و چه جدا شوم، همه خواست من محسوب می‌شوند.

آنچه در زندگی همه وجود دارد، بر مبنای خواست و تقدیر است. ما در هیچ شرایطی نباید تقدیر را دستاویز قرار دهیم؛ زیرا دچار آفت می‌شویم و به انسانی خرافی تبدیل خواهیم شد که هر شکست یا مشکلی را به گردن تقدیر می‌اندازد. تقدیر وجود دارد؛ اما این‌ها تقدیر نیست، تقدیر مانند تیری است که از چله کمان رها شده و به هدف می‌خورد و ما قادر به تشخیص آن نیستیم. تقدیر یا سرنوشت، همان نامه پیشین ماست. برای اینکه به تکامل برسیم، نیاز است گاهی در شرایط سختی زندگی کنیم؛ اما در نهایت، نباید ذهن خود را درگیر تقدیر کنیم چون دچار انحراف می‌شویم.

ما در تقدیر و فرمان الهی هیچ دخالتی نمی‌توانیم داشته باشیم؛ بنابراین آنچه برای ما ارزشمند است، همان خواست، اختیار، تفکرات و اندیشه ماست که با تکیه بر آن‌ها زندگی خود را ادامه می‌دهیم.

منبع: سی‌دی خواست
نویسنده: همسفر فریناز رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
رابط‌خبری: همسفر شیرین رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
عکاس:همسفر رحیمه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
ویرایش: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول) نگهبان سایت
ارسال: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی بندر‌عباس