بخشش، راه رسیدن به آرامش

یازدهمین جلسه از دوره هفتم لژیون سردار کنگره ۶۰، نمایندگی وحید، با استادی پهلوان محترم مسافر صادق، نگهبانی دنور محترم مسافر جمشید و دبیری دنور محترم مسافر امید، با دستور جلسه "حرمت کنگره 60چرا رابطه کاری ومالی و خانوادگی در کنگره 60 ممنوع است" 8 تیر 1405 ساعت ۱۵ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان صادق هستم یک مسافر. خداوند را شاکرم که یک بار دیگر در این جایگاه قرار گرفتم تا خدمت کنم و آموزش بگیرم.

در مورد دستور جلسه باید بگویم هر چیزی که از زمان به وجود آمدن کنگره ۶۰ تاکنون تجربه شده و تشخیص داده شده که به ساختار کنگره و افراد لطمه وارد می‌کند، در قالب حرمت قرار داده شده تا منِ مسافر آسیب کمتری ببینم.

به نظر من، خارج از کنگره هر کس یک هاله و عملکرد مختص به خودش را دارد و باید در مسیر خودش حرکت کند؛ اما درون کنگره، افراد حس‌های مشترک و نزدیک‌تری به هم دارند؛ چراکه همه افراد یک خواسته دارند و آن هم رسیدن به درمان اعتیاد، رهایی و آموزش جهان‌بینی است. اما بیرون از کنگره به این صورت نیست. مثلاً ممکن است یک شخص داخل کنگره به جایگاه پهلوانی رسیده باشد و حس و حال بسیار خوبی هم داشته باشد، اما بیرون از کنگره شرایط به این ترتیب نیست و هر کس منافع خودش را در نظر می‌گیرد. به همین دلیل، اگر بیرون از کنگره مراوده مالی و رفت‌وآمد خانوادگی داشته باشیم، آسیب می‌بینیم.

پس همه این‌ها برای من است تا بتوانم با آرامش خاطر آموزش بگیرم، در مورد بخشش از جناب مهندس دریافتی داشته باشم و در امنیت به سفر خود ادامه بدهم.

در مورد لژیون سردار هم از خودم بگویم. روزی دوست داشتم مبلغی را به کنگره بدهم و عضوی از لژیون سردار باشم. در ادامه انتظار داشتم معجزه‌ای، اتفاقی یا چیزی در درونم شکل بگیرد و مرا از چاله بیرون بیاورد.

اما با گذشت زمان دریافتم که اصلاً این‌گونه نیست. اگر می‌خواهید از خشم، کینه و شهوت‌رانی عبور کنید و به عشق و محبت برسید، راهی جز بخشش ندارید.

بیرون از کنگره، تریاک را به من می‌دادند و یک مکان مناسب هم فراهم می‌شد و من به اعتیاد و تاریکی کشیده شدم.

اما در کنگره همان تریاک و همان مکان به من داده شد، ولی مرا به رهایی رساند. می‌خواهم بگویم برای بازگشت از مسیر تاریکی‌ها و رسیدن به عشق، باید از خشم بگذریم، باید از کینه و نفرت عبور کنیم. می‌بخشیم و بخشیده خواهیم شد.

یکی از دعاهای من همیشه این بوده است که: «خدایا، من عاقبت‌به‌خیر شوم.» اما آیا خداوند می‌تواند مرا عاقبت‌به‌خیر کند؟

برای مثال، شخصی دچار اعتیاد است و از خدا می‌خواهد که: «خدایا، من از دام اعتیاد رها شوم و ترک کنم.» خداوند او را مستقیماً از اعتیاد خارج نمی‌کند؛ بلکه برای او نشانه‌هایی مانند کنگره ۶۰ می‌فرستد تا شخص بیاید و خودش بیماری اعتیادش را درمان کند.

یکی از راه‌های عاقبت‌به‌خیر شدن و رشد، لژیون سردار است که به من اجازه می‌دهد ببخشم و بخشیده شوم. همه ما به‌خوبی می‌دانیم که در سفر اول، با کاهش هر پله، من یک‌پنجم از مواد خود را می‌بخشم و به همان میزان حال من بهتر می‌شود. قانون بخشش در همه‌جا ثابت است و به یک شکل عمل می‌کند؛ هرچقدر ببخشید، به همان میزان به دست خواهید آورد.

یکی از بهترین روش‌های بخشش، بخشش با واسطه است؛ یعنی شما بی‌منت و بی‌چشم‌داشت این عمل را انجام می‌دهید؛ چراکه نه شما طرف مقابل خود را می‌شناسید و نه آن شخص می‌داند چه کسی این عمل را انجام داده است.

و چقدر زیبا در کنگره این اتفاق صورت می‌پذیرد. من در اینجا می‌بخشم تا در زاهدان شعبه‌ای بنا شود و یک آجر از آن بنا سهم من باشد. هزاران نفر مانند خود من در آن شعبه سفر کنند و به رهایی برسند. دعای خیر این افراد و خانواده‌هایشان همیشه بدرقه راه عزیزانی خواهد بود که با بخشش خود در ساخت این بنا سهیم بوده‌اند.

در اینجا ممکن است من در حق شخصی ظلمی کرده باشم که او را نمی‌شناختم؛ مثلاً در رانندگی از شخصی سبقت گرفته‌ام و باعث ناراحتی او شده‌ام. از آنجا که در بخشش نیز افراد مرا نمی‌شناسند، این عمل باعث می‌شود من بخشوده شوم. هستی قوانین خود را به گونه‌ای چیده است که اگر انسان‌ها حرکت کنند، بخشیده خواهند شد.

اولین چیزی که بخشش به من می‌دهد، اجازه استفاده از مال و دارایی خودم است.

تایپ: مسافر محسن
تنظیم و بارگذاری : مسافر علیرضا
مرزبان خبری: مسافر سعید