احترام به حرمت

جلسه دوم از دوره پنجم کارگاه های آموزشی عمومی کنگره 60، نمایندگی امیرکبیر با استادی مسافر علیرضا، نگهبانی مسافر سجاد و دبیری مسافر سعید با دستور جلسه «حرمت کنگره 60 ، چرا رابطه کاری، مالی و خانوادگی در کنگره ممنوع است؟» شنبه 6 تیر ماه 1405 ساعت 17 برگزار کرد.

خلاصه سخنان استاد :
سلام دوستان علیرضا هستم یک مسافر. در ابتدا از ایجنت محترم شعبه جناب آقای کاکاوند، خدمتگزاران شعبه که بدون مزد و منت خدمت می‌کنند تشکر می‌کنم.

خدا را شکر می کنم که در کنگره هستم تا بتوانم در این جایگاه آموزش بگیرم. درمورد دستور جلسه باید همانطور صحبت بشود که جناب مهندس تمام مطالب را بسیار ساده و همه فهم به ما انتقال دادند. آموزش‌هایی که بیرون از کنگره 60 شاید شنیده باشم ولی هیچوقت نتوانستم به آن‌ها عمل کنم.

اگر من در حریم رودخانه بخواهم خانه‌ای بسازم، باید بدانم که با اولین سیل، خانه را آب با خود می‌برد، چرا؟ چون در حریم رودخانه خانه ساخته‌ام. اگر فاصله ستون‌های این شعبه جابجا بشوند، قطعا سقف فرو می‌ریزد؛ چون هر مکانی یک حریم دارد و باید به آن حریم احترام گذاشت.

سال‌ها پیش در محل کار، با آدم‌های متفاوتی رو در رو می‌شدم و بدون اینکه جایگاه خودم و جایگاه طرف مقابل را در نظر بگیرم، با طرف مقابل شوخی می‌کردم. گاهی جواب شوخی‌ها را به بدترین شکل ممکن می‌گرفتم، سپس با خودم فکر می کردم که چرا با من این‌چنین رفتاری شد؟

در کنگره فهمیدم که حریم خودم را، خود من مشخص می‌کنم. باید یاد می‌گرفتم که وقتی با یک آدم هجده ساله که شاگرد من است شوخی می‌کنم، نباید همان شوخی را با استاد خودم انجام بدهم. اگر کسی به ریش من می‌خندد حتما ریش من خنده‌دار است و یک مشکلی دارد.

مسائلی که در کنگره حرمت نامیده می شود، در صور آشکار همان توجه به خواسته های نامعقول دیگران یا خودمان است، که قدرت یا انرژی را از ما می‌گیرد. سال‌ها برای شنا کردن به استخر می‌رفتم و در کنار آب استخر به غیبت‌های دیگران گوش می‌دادم ، در حالی که برای شنا کردن به استخر رفته بودم؛ ولی تمام توان و انرژی خود را به یک‌باره از دست داده بودم.

قبل از اینکه به کنگره آمدم حدود صد و چهل کیلو وزن داشتم و بارها تا دم مرگ رفته بودم. در کنگره توانستم خودم را از نظر بیرونی و درونی حرص کنم و انرژی را برای خودم ذخیره کنم و احترام از دست رفته را به دست آورم.