عقل هرگز اشتباه نمی‌کند

همسفر حبیبه ✍✍

حکم عقل را در قالب فرمانروای بزرگ، کاملاً اجرا کنیم.وادی ششم با این جمله ارزشمند آغاز می‌شود. همان‌طور که در تیتر هر وادی مفاهیم عمیق و آموزنده‌ای نهفته است و هر بخش آن جای تفکر و تأمل فراوان دارد، وادی ششم نیز سرشار از نکات مهم و کاربردی برای زندگی است.

به نظر من، پس از عبور از وادی‌های تفکر و رسیدن به وادی پنجم که وادی عمل است، بیش از هر زمان دیگری به وادی ششم نیاز داریم؛ زیرا تفکر به تنهایی کافی نیست و برای عملی کردن آن به نیرویی نیاز داریم که ما را هدایت و راهبری کند و چه نیرویی بهتر از عقل می‌تواند این مسئولیت را بر عهده بگیرد.

برای بهره‌مندی از این نیروی ارزشمند، ابتدا باید آن را بشناسیم. هرچند جناب مهندس می‌فرمایند که ما از جنس و ماهیت عقل آگاهی کاملی نداریم، اما به وجود آن یقین داریم و آثار آن را در زندگی خود مشاهده می‌کنیم.

عقل همانند یک ترازو عمل می‌کند؛ هر خواسته و تصمیمی ابتدا باید در ترازوی عقل سنجیده شود و سپس مورد تأیید یا رد قرار گیرد.در اینجا سؤالی مطرح می‌شود که اگر عقل وظیفه سنجش خواسته‌ها را بر عهده دارد، پس چرا گاهی خواسته‌های نادرست و نامعقول نیز مورد تأیید قرار می‌گیرند؟
ما آموخته‌ایم که هر موجودی دارای نفس است و نفس انسان در سه مرحله نفس اماره، نفس لوامه و نفس مطمئنه قرار دارد. جایگاه هر فرد نیز به میزان دانایی و مرتبه نفس او بستگی دارد.

زمانی که انسان در مرحله نفس اماره قرار دارد، معمولاً خواسته‌های او از روی عقل و منطق نیست. در این حالت نیروهای منفی با وارونه جلوه دادن حقایق و آلوده کردن حس، مسیر را برای رسیدن به خواسته‌های نادرست هموار می‌کنند.

در حقیقت، عقل هرگز اشتباه نمی‌کند و همواره در مسیر صحیح حرکت می‌کند؛ اما اگر اطلاعات نادرست و ناقص به آن داده شود، بر اساس همان اطلاعات تصمیم‌گیری خواهد کرد.

برای اینکه بتوانیم فرمان این فرمانروای عادل را به درستی اجرا کنیم، باید به تزکیه و پالایش بپردازیم و دانایی خود را افزایش دهیم تا از نفس اماره عبور کرده و به مراتب بالاتر، یعنی نفس مطمئنه، نزدیک شویم.

وادی ششم مسیر این حرکت را به زیبایی برای ما روشن می‌کند. این وادی به من می‌آموزد که تا زمانی که عقل را فرمانروای مطلق سرزمین وجودی خود نکنم، نمی‌توانم به آرامش، آسایش و تعادل واقعی دست پیدا کنم.

برای رسیدن به این جایگاه، لازم است ابتدا فرامین کوچک عقل را اجرا کنیم تا به تدریج توانایی اجرای فرمان‌های بزرگ‌تر را نیز به دست آوریم.برای مثال، زمانی که به من گفته می‌شود سی‌دی بنویسم، می‌دانم که این کار باعث رشد و حال خوب من می‌شود؛ اما گاهی نیرویی در درونم مانع انجام آن می‌شود. اینجاست که باید با قدم‌های کوچک شروع کنم.

یکی از نکاتی که در طول سفر بسیار به من کمک کرد، این بود که هر فرمانی را که برای خودم صادر می‌کنم، حتماً به اجرا برسانم. زیرا باید ابتدا فرمانبرداری را بیاموزیم تا شایستگی فرماندهی را پیدا کنیم.

اگر با خودم عهد کنم که فردا ساعت ۹ یا ۱۰ صبح فقط پنج دقیقه سی‌دی بنویسم، باید حتماً آن را انجام دهم؛ زیرا فرمان صادر شده است. انجام همین فرامین کوچک، به مرور زمان قدرت اجرای فرامین عقل را در تمام سطوح زندگی افزایش می‌دهد و ما را به سمت تعادل، آرامش و رشد واقعی هدایت می‌کند.

نویسنده: همسفر حبیبه رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون سوم)

رابط خبری همسفر زهرا: رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون سوم)

ویرایش و ارسال: همسفر مرجان رهجوی راهنما همسفر سمیرا لژیون اول (دبیر سایت)

نمایندگی همسفران شهباز