در مسائل حیاتی به خداوند سپردن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن. این وادی به ما آموزش میدهد که بتوانیم جایگاه و مسئولیت خداوند و جایگاه و مسئولیت خودمان را مشخص و مرزبندی کنیم؛ چون یک گریزگاه وجود دارد که ما از مسئولیت خودمان شانه خالی کنیم و مسئولیت را به خداوند واگذار کنیم و میخواهیم خداوند تمام مشکلات ما را حل کند.
افرادی هم هستند که به شانس اعتقاد دارند؛ ولی ما روی شانس هم نمیتوانیم حساب باز کنیم و گاهی هم فقط دعا و راز و نیاز میکنیم. من وقتی به عنوان یک همسفر وارد لژیون شدم اولین سیدی که باید مینوشتم سیدی وظایف رهجو بود که من را با مسئولیتهای خودم آشنا کرد، من به عنوان یک رهجو باید مسئولیتپذیر باشم و سر ساعت در جلسه حضور داشته باشم، سیدی بنویسم و فرمانبردار باشم و مسئله دیگر اینکه مسئولیتهای دیگران را که قبول کرده بودم آرام آرام به خودشان واگذار کنم.
ما باید بدانیم دعا و راز و نیاز وقتی جواب میدهد که ما برای رسیدن به هدف خود تلاش و کوشش کنیم و در صراط مستقیم قرار بگیریم؛ آن موقع خداوند هم به ما کمک میکند. ما باید از این وادی آموزش بگیریم که حل تمام مسائل و مشکلاتی که برای ما اتفاق میافتد بر عهده خود ما است. من باید در کنگره خدمت کنم تا بتوانم بخش کوچکی از این کمک عظیم کنگره را جبران کنم. خداوند را هزاران بار شاکر و سپاسگزارم که در کنگره قرار دارم و میتوانم از آموزشها استفاده کنم.
نویسنده: همسفر محدثه رهجوی راهنما همسفر نفیسه (لژیون بیست و یکم)
رابط خبری: همسفر شیوا رهجوی راهنما همسفر نفیسه (لژیون بیست و یکم)
ویرایش و ارسال: راهنما تازهواردین همسفر زینب (دبیر دوم سایت)
همسفران نمایندگی امام قلی خان
- تعداد بازدید از این مطلب :
180