اعمال ما، پاسخ به خواسته‌های ماست

در وادی اول می‌آموزیم که با تفکر ساختار‌ها آغاز می‌شوند. تفکر حرکتی از مجهول به معلوم است؛ اما گاهی اوقات ترس در تفکر رسوخ می‌کند و جهت حرکت را تغییر می‌دهد و ما را به بیراهه می‌کشاند. همه اتفاقاتی که برای ما رخ می‌دهند، چه خیر و چه شر، خواسته آن در وجود ما بوده است. خواسته‌های ما صورپنهان‌ و آشکار دارند، خیلی از خواسته‌های نفس در لایه‌های درونی ما پنهان هستند و ما متوجه آن خواسته‌ها نمی‌شویم.

کائنات هیچ چیز را به زور به ما نمی‌دهد؛ بلکه به خواسته‌های ما پاسخ می‌دهد. خواسته‌های ما دانه‌هایی هستند که می‌کاریم و همان را برداشت می‌کنیم؛ البته شرایط هم باید فراهم باشد که همان اراده قدرت‌مطلق است تا دانه بارور شود و اگر خواسته‌ای نباشد، عملی به نتيجه نمی‌رسد و نتیجه این کار تنبیه یا آموزش است و این دو قانون تقدیر هستند که هر عملی، عکس‌العملی دارد؛ ولی چون زمان بین عمل و عکس‌العمل هست ما بیشتر کارهایمان را فراموش می‌کنیم و از اتفاقات گله‌مند و شاکی می‌شویم.

فهمیدن این موضوع بسیار مشکل است که بدانیم این سختی، بیماری و تاریکی که در آن هستیم، تنبیه اعمال و خواسته‌‌های گذشته ما است، این بازخورد باید به ما کمک کند که آگاهی و دانش خودمان را بالا ببریم. این تفکر و تلاش ماست که مسیر حرکت را مشخص می‌کند. بین اراده، اختیار و تقدیر همیشه جدال هست. طبق کلام‌الله شریف هر چیزی که هست، نتيجه تلاش ماست. تلاش گذشته ما، تقدیر و جایگاه آینده ما را می‌سازد.

جایگاه ما، بر اساس خواسته خودمان و حکمت خداوند رقم می‌خورد. همه چیز طبق خواست  ماست، تفکر ما تعیین‌کننده تقدیر ما خواهد بود. رسیدن تقدیر زمان می‌برد؛ باید با آرامش، تقدیر را بپذیریم. ما از خیلی از خواسته‌های پنهان خودمان آگاه نیستیم، چه برسد به خواسته‌های وجودی دیگران؛ پس بهتر است این موضوع را فراموش نکنیم و دیگران را قضاوت نکنیم. در تفکرات ما احساساتی مثل حس ترس و منیت اثر می‌گذارند.

این حس‌ها گاهی موجب افکار‌ منفی در ما می‌شوند و باعث می‌شود آموزش به درستی دریافت نشود. ما با تفکر درست، تدبیر و آموزشی که در اختیار داریم و شرایطی که خداوند برایمان در نظر دارد، حرکت می‌کنیم؛ پس باید آموزش‌ها و الهامات را به درستی دریافت کنیم و این فقط با آگاهی بیشتر امکان‌پذیر است. همه‌ این آموزش‌ها به من یادآوری کرد که به هر کاری که انجام می‌دهم، بیشتر فکر کنم و هر قدمی که در این راه برمی‌دارم، آموزش را هم در نظر داشته باشم و از سختی‌ها نترسم، فکر نکنم که این بلا‌ها از طرف دیگران است؛ بلکه خودم مسئول هستم و با قبول آن، بهترین راه را برای نتیجه بهتر انتخاب کنم؛ چون باور دارم من در هر خانواده یا هرجایی هستم، بهترین انتخاب از طرف پروردگارم برای من بوده است؛ پس تلاش من مهم است در نتیجه فهمیدم که خواستن، توانستن است.
منبع: سی‌دی «خواست و تقدیرات»
نویسنده: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر پریا (لژیون چهارم)
رابط‌ خبری: همسفر عاطفه رهجوی راهنما همسفر پریا (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی بیهقی سبزوار