نفس تعیین موجودیت می‌کند هم در ظاهر و هم در باطن

راهنمای تازه واردین همسفر لیلا

وادی چهارم در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویش. تمام وادی‌ها به ما انسان‌ها راه درست زندگی کردن و مسیر درست را نشان می‌دهند. در وادی اول تفکر کردن را یاد گرفتیم که باید قبل از این‌که کاری را شروع کنیم اول باید راجب آن تفکر کنیم. وادی دوم به ما آموخت که هیچ موجودی بیهوده آفریده نشده و خداوند از خلق هر موجودی هدفی داشته است و در وادی سوم یاد گرفتیم که هیچ کسی به اندازه خود ما نمی‌تواند راجب ما فکر کند.

وادی چهارم به ما انسان‌ها یاد‌آوری می‌کند که نباید مسئولیت خود را گردن دیگری یا خداوند واگذار کنیم. اگر ما انسان‌ها در اثر بی‌توجهی و بی‌تفکری خود قرض بالا آوردیم و یا مرتکب قتل و جنایت و یا هر ضدارزشی دیگری شده‌ایم مسئولیت این کار بر عهده خود ما است و نباید از انسان‌های دیگر و یا خداوند انتظار داشته باشیم که بار مسئولیت ما را بر عهده بگیرند. متاسفانه گاهی از خداوند انتظاراتی داریم که غیر معقول هستند. خداوند پس از خلق انسان او را بر سر یک دو راهی قرار داد. و به انسان اختیار کامل داد که هر راهی را می‌خواهد انتخاب کند. یک راه پندار، گفتار، کردار سالم و صلح آمیز و یکی هم راه فسق، فجور، دروغ، کژی و زشتی است. خداوند هر مسیر را علامت گذاری کرد و پایان هر مسیر را مشخص کرد. ما انسان‌ها باید در مسیر ارزش‌ها حرکت کنیم تلاش و کوشش کنیم، مسئولیت کارهای خود را بپذیریم و از هیچ‌کس حتی خداوند انتظاری نداشته باشیم. آن‌وقت است که دعا و راز و نیایش ما پیش خداوند مورد قبول واقع می شود. خداوند انسان را به دو بخش تقسیم کرده است یکی صور آشکار انسان و یکی هم صور پنهان انسان. صور آشکار که به آن شهر وجودی، درون، کالبد فیزیکی و یا کالبد اول می‌گوییم و برای ما کاملاً قابل رویت و قابل حس و لمس است و اجزای آن مثل: دست، پا، سر، مغز، قلب، کلیه و پنج حس ظاهری است و همین طور کوچکترین جزء جسم سلول نام دارد. و اجزای صور پنهان انسان هم عبارتند از: نفس، حس‌های خارج از جسم، عقل، روح، ذهن، ارشیو و جسم‌های مجازی.

نفس تعیین موجودیت می‌کند هم در ظاهر و هم در باطن خواسته دارد. هم خواسته‌های معقول و غیرمعقول. سه نوع نفس داریم. نفس اماره، نفس لوامه یا سرزنش کننده و نفس مطمئنه. نفس اماره آخرین مرحله تکاملی نفس در یک حیوان است. انسانی که در نفس اماره قرار داشته باشد هر کار ضد ارزشی را انجام می‌دهد و ناراحت یا نگران نیست. در نفس لوامه یا سرزنش کننده انسان اگر کار ضد ارزشی انجام دهد بلافاصله ناراحت و نگران می‌شود و خود را سرزنش می‌کند، و سوم نفس مطمئنه است که دارنده این نفس معمولاً هیچ کار غیر معقول و غیر منطقی انجام نمی‌دهد و جایگاه آن می‌تواند از جایگاه فرشته هم بالاتر باشد.

راهنمای تازه واردین همسفر گلی

در وادی چهار می‌گوید: مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.

من در این وادی می‌آموزم که باید تمام کارها و مسئولیت‌های خودم را بپذیرم و منتظر نمانم تا خداوند متعال مشکلات من را حل کند. اگر خود حرکت نکنیم مشکلات ما حل نخواهد شد.

مادر این وادی سعی می‌کنیم مرز بین خود و خداوند را مشخص کنیم و همیشه مسئولیت دو طرفه است.

مثلاً مرز بین زن و شوهر فرزند و پدر و مادر. این‌ها در قبال یکدیگر مسئولیت دارند بنابراین ما نباید از کسی انتظار داشته باشیم، که مسئولیت کارهای ما را بر عهده بگیرد.

خود ما باید برای حل مشکلات تفکر کنیم بعد آن ها را ب درستی و توکل به قدرت مطلق حل نماییم.

خداوند فقط با القاء افکار به ما کمک می‌کند. خودمان برای خود مشکلات به وجود آورده‌ایم و نباید انتظار داشته باشیم که خداوند آن را حل نماید.

پس در این وادی یاد می‌گیریم که همیشه مسئولیت پذیر باشیم و خود بتوانیم مشکلات خود را حل کنیم.

اگر با تفکر درست انجام دهیم خداوند نیز ما را یاری خواهد نمود، و قطعاً ب نتیجه مطلوب خواهیم رسید.

از خداوند سپاس‌گزارم که من را در مسیر کنگره ۶۰ قرار داد.

مرزبان همسفر مرضیه

در وادی چهارم در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویش است من در این وادی یاد گرفتم همه مسئولیت‌های ما دو طرفه است یعنی من در قبال خداوند مسئولیت دارم و خداوند هم در مقابل من مسئولیت دارد. بیشترین بار مسئولیت حیات ما بر عهده خودمان است. ما در وادی یک، دو، سه آموختیم که مسئولیت مشکلات خود را به گردن دیگران نیندازیم و اما وادی چهارم به ما می‌آموزد که مسئولیت و مشکلات خود را حتی به گردن خداوند نیندازیم و همینطور این وادی سعی دارد که مرز بین خود و خداوند را تعیین کند. همیشه مسئولیت دو طرفه است مثلاً پدر و مادر در قبال فرزند مسئولیت دارند و همینطور فرزند نیز در قبال والدین مسئولیت دارد، بنابراین خداوند هم در قبال ما مسئولیت دارد و ما هم متقابل در قبال خداوند مسئولیت داریم ولی ما نباید انتظار داشته باشیم که هر برنامه‌ای که به خداوند بدهیم باید اجرا کند نه اینطور نیست. فکر می‌کنم ما گاهی خداوند را با غول چراغ جادو اشتباه می‌گیریم و ممکن است بعضی از ما اصلاً به خداوند معتقد نباشیم و بگوییم ما به شانس معتقد هستیم ولی روی شانس هم نمی‌توانیم حساب کنیم چون ما فقط بر روی وجود خود، تفکر خود، اندیشه خود، تلاش خود و آموزش خود حساب می‌کنیم و معتقد هستیم که اگر ما تکلیف و وظیفه خود را انجام داده‌ایم آنگاه بایستی از قدرت مطلق یا نیروهای مافوق انتظار مساعدت و هدایت داشته باشیم و یا منتظر شانس باشیم البته دانستن این نکته ضروری است که دست‌های آسمانی فقط القاء افکار را انجام می‌دهند و بقیه کارها و مسئولیت‌ها بر عهده خودمان است ولی متاسفانه ما گاهی از قدرت مطلق انتظارهایی داریم که کاملاً غیر معقول و غیر منطقی می‌باشند و شاید دلیل آن این باشد که ما به درستی قدرت مطلق و نیروهای مافوق را نشناخته‌ایم و در آخر اگر ما خودمان بخواهیم دائماً به سمت ضد ارزش‌ها برویم ولی از قدرت مطلق بخواهیم که تمامی مسائل ما را در جهت ارزش‌ها حل کند و خودمان حاضر نباشیم هیچ قدمی برای رسیدن به ارزش‌ها برداریم به جایی نمی‌رسیم و این خواسته غلط است.

راهنمای تازه واردین همسفر حمیده

وادی چهارم می‌گوید: که در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت سپردن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن و هیچ چیزی در هستی وجود ندارد که مسئولیت آن دو طرفه نباشد، حتی بین گیاهان، نباتات، جمادات و انسان‌ها.

ما در مقابل خداوند یکسری مسئولیت‌هایی داریم و همینطور خداوند هم در مقابل ما مسئولیتی دارد.

نکته مهمی که وجود دارد این است که باید متوجه شویم که خط و خط‌کشی این مسئولیت‌ها کجا است و در اینجا به یک گریزگاه می‌رسیم یعنی یک راه دررویی وجود دارد و آن راه دررو خداوند است که مسئولیت‌های خود را گردن خداوند بیندازیم در صورتی که انسان چیزی نیست جز سعی و تلاش خودش.

هرمصیبتی که به ما وارد می‌شود خود ما برای خودمان فراهم می‌کنیم و اگر ذره‌ای یا مثقالی گناه کنیم یا کار شر انجام دهیم پاسخگو هستیم.

موضوعی که وجود دارد این است که آیا من فکر می‌کنم که خدا برای این وجود دارد که اگر من قرض بالا آوردم خدا از گنجینه غیب خودش یا از یک شخص دیگری بگیرد و به من بدهد؟

یا اینکه خداوند را با غول چراغ جادو اشتباه گرفته‌ام؟

دانستن این نکته ضروری است که دست‌های آسمانی فقط القاء، الهام افکار را انجام می‌دهند و بقیه کارها و مسئولیت‌ها بر عهده خود ما است.

قدرت مطلق بعد از این که انسان را خلق کرد آن را بر سر یک دو راهی قرار داد و به انسان اختیار کامل داد که هر راهی را که می‌خواهد انتخاب کند.

یکی راه پندار، گفتار،کردار راستین، سالم، صلح آمیز و تقوا است و دیگری راه فسق، فجور، دروغ، کژی، زشتی و پلیدی است.

پس خداوند هر مسیر را برای من علامت گذاری کرده و پایان آن را مشخص کرده است.

 ممکن است یکسری از افراد باشند که بگویند پس ما این همه دعا و راز و نیاز و نیایش می‌کنیم در مقابل‌قدرت مطلق، تکلیف این ها چه می‌شود؟

پاسخ می‌دهند که به اعتقاد ما دعا و راز و نیاز و نیایش‌ها زمانی می‌تواند به صورت مطلوب موثر واقع شود که ما حداقل در مسیر ارزش‌ها و صراط مستقیم حرکت کنیم و از فرامین خداوند پیروی کنیم و بار مسئولیت زندگی خود را بپذیریم.

موضوع دیگر این است که قدرت مطلق و نظام دهنده‌ هستی آن‌قدر عظیم، بزرگ و قدرتمند است که ما نمی‌توانیم آن را رویت کنیم ولی به هر حال برای شناخت او باید اول از دروازه‌های خودمان عبور کنیم و اول خودمان را بشناسیم تا بتوانیم آن نیرو و خداوند را بشناسیم و هر قدر این نیرو را بشناسیم به همان اندازه تغییرات بزرگی را در جهت مثبت در زندگی ما ایجاد می‌کند.

منبع: اپلیکیشن دژاکام 

رابط خبری: مرزبان خبری

ویرایش و ارسال: همسفر وجیهه نگهبان سایت 

نمایندگی ساوه