وادی چهارم، مرا با خودم آشتی داد

وادی‌های کنگره ۶۰، هر کدام همچون حلقه‌های زنجیری به هم پیوسته‌اند و در نهایت، زنجیر یا ریسمانی را تشکیل می‌دهند که می‌توانم به آن چنگ بزنم و از قدرت و نیروی الهی یاری بجویم.
وادی چهارم، مرا با خودم آشتی داد. در این وادی دریافتم که مسئولیت هر اتفاق و سرنوشتی که در زندگی‌ام رخ می‌دهد، با خودم است؛ این تقدیر را با خواست خودم رقم زده‌ام. اگر امروز با مشکلی روبرو هستم، نگرانی‌ای دارم، کسی با من بدرفتاری کرده یا مورد ظلم واقع شده‌ام، خودم مسئول آن هستم. زیرا یا در گذشته بذر آن را کاشته‌ام و یا این یک آزمایش الهی است.
در صورت اول، خودم باعث و بانی آن بوده‌ام و باید کم‌کم این بذری را که پرورانده‌ام، با بذری نیکو جایگزین کنم تا مشکلم حل شود. در صورت دوم، حتی اگر آزمایشی الهی باشد، باید با تمام وجود مسئولیت آن را بپذیرم، آن را به بهترین شکل حل کنم و سربلند از آن بیرون بیایم.
در صورت بروز این مسائل، گرچه خودم مسئولیت آن را می‌پذیرم، اما می‌توانم به خداوند نیز توکل کنم و از او کمک بخواهم. البته نه به این معنا که کاملاً همه چیز را به او واگذار کنم و مشکلم را رها سازم.
بی‌شک، خداوند هنگامی که تلاش مرا برای حل مشکلم ببیند، او نیز به من کمک خواهد کرد؛ زیرا او بخشنده و تواناست.

دلنوشته: همسفر افشین رهجو لژیون پنجم
تایپ و بارگذاری: همسفر نیما
سایت همسفران آقا نمایندگی شادآباد