بزرگ‌ترین معجزه در درون خود

همسفر معصومه:

در وادی چهارم آموختم که خداوند باخلق هستی و تمامی موجودات و نعمت‌های بی‌کرانش مسئولیت خودش را با تمام و کمال انجام داد، به انسان‌ها اختیار داد تا خودشان سرنوشت خود را انتخاب کنند و انسان‌ها را دسته‌بندی نکرد که تو این مسير راست را برو و نفر دیگر مسیرچپ را برود.

خداوند به انسان اختیار کامل داد که خودش تعین مسیر کند و هر مسیری که انتخاب می‌کند، خودش پاسخگو است.  برای این‌که انسان به رشد و تعالی برسد، نیروهای منفی را هم سر راه او قرار داد تا بتواند با تلاش و تفکر خودش، از گذرگاه‌های سخت عبور کند. اما انسان چون موجودی فراموشکار است؛ زمانی‌که با موانع و مشکلات برخورد می‌کند، همه را مقصر می‌داند الی خودش، قیافه حق به جانب به خود می‌گیرد، دست از تلاش بر می‌دارد و از زیربار مسئولیت خود شانه خالی می‌کند.

وادی چهارم به من فهماند که بدون پذیرش خطاها و مسئولیت، هرگز تغییری در تو صورت نخواهد گرفت. اگر در کاری که می‌کنی، موفق نیستی، دلیل بر این نیست که خداوند به تو توجه نمی‌کند، بلکه خودت کم‌کاری کردی که به درجه فهم  و شناخت خود نرسیدی. اکنون می‌فهمم که اگر از روزگار لگد خوردم؛ مقصر اصلی خودم بودم که مسیر غلط را انتخاب کردم و دنبال معجزات بیرونی می‌گشتم درحالی‌که بزرگ‌ترین معجزه در درون خودم است. پس برای شناخت خودم باید از دروازه خودم عبور کنم تا به خدا برسم و تمام مسئولیت کارهایم را به عهده بگیرم.

همسفر آمنه:

همه ما باید مسئول کارها و اعمال خود باشیم. در راهی که قدم می‌گذاریم، سراسر سختی، فراز و نشیب است که به انتخاب و اختیار خودمان بوده است؛ پس باید تمام مسئولیت این راه را به عهده بگیریم تا به نتیجه برسم.

در برخی امور مسئولیت را به عهده خداوند می‌گذاریم و باعث سلب مسئولیت از خودمان می‌شویم؛ در حالی‌که باید راه را تعیین، تفکر، حرکت و تلاش کرد و مسئولیت کار خود را پذیرفت و فقط به خدا توکل کرد و کمک گرفت تا به یه پایانی که خوب و به صلاح باشد، برسیم. باید حد و مرز بین خود و خدایمان را مشخص کنیم؛ یعنی انتخاب مسیر، حل مشکلات و مسئولیت کارها با خودم، همراه با توکل و کمک از خداوند. پس من در تمام امور خودم، مسئول کارها و اعمال خودم هستم.

همسفر سارا:

شاکر خدا وند بزرگ هستم  که اجازه  داد در مسیر کنگره قرار بگیرم. وادی چهارم  می‌گوید: «درمسائل حیاتی؛ به خدا وند سپردن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.» در کنگره آموختم که خداوند وقتی انسان را  آفرید به او اختیار داد که خودش راهش را انتخاب کند.

من در اثر جهل و نادانی خودم یک‌سری مشکلات برای خودم درست کردم؛ حالا به جای این‌که در صدد رفع مشکلات برآیم، مدام دیگران را مقصر می‌دانم. به نظرم زمانی من می‌توانم از مشکلات عبور کنم که بپذیرم خودم مسئول زندگی و مشکلات خودم هستم و همیشه منتظر نمانم تا دیگران مشکل من را حل کنند یا بگویم توکل بر خدا، خدا درستش می‌کند، این درست نیست. من خودم باید  حرکت و تلاش کنم و در مسیر مستقیم قرار بگیرم، این‌جاست که خداوند من را یاری می‌کند.

قبل از این‌که وارد کنگره شوم، همه را مقصر می‌دانستم جزخودم  ولی با آموزش‌های کنگره متوجه شدم که هر مشکلی که برایم پیش می‌آید، یک سرش به خودم برمی‌گردد. اگر وادی‌ها را به‌درستی اجرا کنم، روش زندگی کردن را یاد می‌گیرم که این‌کار، تلاش و کوشش بسیار زیادی را می‌طلبد.

رابط خبری: همسفر طیبه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم)
ارسال: همسفر پرتو رهجوی راهنما همسفر آسیه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی عمان‌سامانی شهرکرد