مسئولیت کارهای خود را بپذیریم و گردن خداوند یا هرکس دیگری نیندازیم

جلسه دوازدهم از دوره چهل و نهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره 60 نمایندگی کوروش آذرپور به استادی پهلوان محترم مسافر رضا، نگهبانی مسافر مجید و دبیری مسافر محمد با دستور جلسه "وادی چهارم و تاثیر آن روی من" دوشنبه اول تیر ماه 1405 ساعت 17 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان رضا هستم یک مسافر، ابتدا از نگهبان جلسه و آقا رحیم عزیز تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا امروز در این جایگاه حضور داشته باشم و خدمت کنم، قصد دارم برداشت خود را از وادی چهارم و همچنین تجربه‌ای کوتاه از لژیون سردار با شما به اشتراک بگذارم،
من وقتی به وادی چهارم رسیدم، احساس کردم تازه در ابتدای مسیر شناخت قرار گرفته‌ام، دو مفهوم کلیدی در این وادی برای من بسیار پررنگ بود؛ خداوند و خویشتن. جمله «در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن» ذهنم را به خود مشغول کرد و باعث شد نگاه عمیق‌تری به زندگی و عملکرد خودم داشته باشم. در کنگره، به‌تدریج با مفاهیمی مانند جسم، روان و جهان‌بینی آشنا شدم و فهمیدم که جهان‌بینی در واقع آینه‌ای است که خویشتن واقعی مرا به خودم نشان می‌دهد.

پیش از ورود به کنگره، شناختی از صور پنهان نداشتم، اما آموزش‌های کنگره به من آموخت که انسان دارای عقل، نفس و روح است و برای تغییر ابتدا باید خود را بشناسد. به مرور فهمیدم که شناخت خویشتن، کلید آموزش‌پذیری و تحول است. وقتی انسان خودش را بشناسد، بهتر می‌تواند مسئولیت اعمال و تصمیماتش را بپذیرد. دیگر لازم نیست مشکلات و شکست‌های زندگی را به گردن دیگران، شرایط یا زمانه بیندازد. من نیز روزی مصرف‌کننده بودم، سال‌ها با مشکلات مالی، چک‌های برگشتی و بی‌اعتباری دست ‌و پنجه نرم کردم؛ اما امروز می‌دانم که مسئولیت آن شرایط با خودم بوده است.

کنگره برای من مانند یک دستگاه تصفیه عمل کرد؛ مواد مخدر را از زندگی‌ام گرفت و آرامش را جایگزین آن کرد، ناامیدی را گرفت و امید را بازگرداند،  اعتبار ازدست‌رفته‌ام را به خانواده و جامعه برگرداند و به من فرصت داد تا دوباره زندگی را از نو بسازم، من سال‌ها رنج اعتیاد را در خانواده و زندگی شخصی خود تجربه کردم، هم مصرف‌کننده بودم و هم شاهد رنج مصرف‌کنندگان دیگر، اما امروز باور دارم که اگر انسان آموزش‌پذیر باشد، فرمان‌بردار باشد و فرصت عشق ورزیدن و خدمت کردن را پیدا کند می‌تواند تمام آن تاریکی‌ها را به فرصتی برای رشد و تعالی تبدیل کند.

درباره لژیون سردار نیز به این نتیجه رسیده‌ام که موضوع فقط بخشش مالی نیست؛ بلکه گذشتن از داشته‌ها و دل‌بستگی‌ها برای رسیدن به مراتب بالاتری از رشد است، وقتی می‌بینم کنگره غم را از من گرفت و شادی را جایگزین آن کرد، رنج را گرفت و آرامش را به من بخشید، با خودم می‌گویم چرا در این مسیر قدم بزرگ‌تری برندارم و تجربه‌های تازه‌تری را امتحان نکنم، امروز باور دارم که خدمت کردن، مشارکت کردن و سپاسگزار بودن، دروازه‌های جدیدی از رحمت و برکت را به روی انسان باز می‌کند. کنگره به من آموخت که اگر قدر فرصت‌ها را بدانم و از داشته‌هایم در مسیر درست استفاده کنم، می‌توانم هر روز انسان بهتری باشم؛ برای خودم، خانواده‌ام و جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنم. امیدوارم بتوانم آنچه را که آموخته‌ام در زندگی به کار بگیرم و با عمل به آموزش‌ها، شکرگزار این نعمت بزرگ باشم.

مرزبان کشیک: مسافر هاشم

تنظیم و ویراستار: مسافر رضا از لژیون چهاردهم

تایپ: مسافر بابک از لژیون هفتم

مسافران نمایندگی کوروش آذرپور