هیچ وقت مسئولیت‌های ما یک طرفه نیستند

جلسه پنجم از دوره هجدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی جواد به استادی راهنما همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر زهره با دستور جلسه «وادی چهارم (در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن) و تأثیر آن بر روی من» روز یک‌شنبه ۳۱ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

در مورد تجربه خودم از دستور جلسه وادی چهارم (در مسائل حیاتی به خداوند سپردن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویش) باید بگویم من قبل از ورود به کنگره۶۰ به‌خاطر مسافرم که مصرف‌کننده مواد مخدر بود، فکر می‌کردم که با نذر، نیاز و از خداوند خواستن مسافرم درمان و حالش خوب می‌شود. با خود می‌گفتم خدایا اگر مسافرم دیگر مواد مصرف نکند، من یک گوسفند نذر می‌کنم؛ اما بعد از دو ماه که مسافرم مواد مصرف نمی‌کرد، اصلاً یادم می‌رفت که چه چیزی نذر کردم و چه سخنی گفته بودم.

خداوند بزرگ را شکر می‌کنم که به‌واسطه آشنایی با کنگره۶۰ توانستم به این مکان مقدس بیایم، آموزش بگیریم، راه و روش زندگی کردن را بیاموزیم و حال خوش را دریافت کنیم. در وادی اول تا سوم یاد گرفتیم هر کاری که می‌خواهیم انجام بدهیم؛ باید اول تفکر کنیم.

وادی چهارم به ما می‌گوید اگر مسئولیت انجام کارهای خودتان را بپذیرید؛ قطعاً خداوند هم به شما کمک خواهد کرد. حکایت این است که من فاطمه هیچ حرکتی نکنم؛ به‌عنوان‌مثال می‌خواهم خدا به من رزق و روزی فراوانی بدهد؛ ولی سرکار نمی‌روم، کاری انجام نمی‌دهم و تلاشی برای زندگی نمی‌کنم؛ حتی برای تربیت فرزندانم هیچ کوششی نمی‌کنم و به خدا می‌گویم: خدایا اگر فرزند من بد شد، تقصیر شماست؛ اما اگر فرزندم تربیتش خوب شد، دستت درد نکند. خداوند خطاب به ما می‌فرماید: اول خودت تلاش و حرکت کن، من هم به تو کمک می‌کنم.

خداوند فقط به ما القاء و الهام می‌کند، ما باید خودمان تلاش و حرکت کنیم. خداوند می‌فرماید: مسئولیت‌ها دو طرفه است، هیچ وقت مسئولیت‌های ما یک طرفه نیستند. اگر ما در قبال مسافرانمان مسئولیت داریم، مسافران هم در قبال ما مسئولیت دارند. این نیست که فکر کنیم فقط مسافران در قبال ما مسئولیت دارند. اگر آن‌ها درگیر مواد مخدر شدند، ما هم الآن در قبال آن‌ها مسئول هستیم. همان‌طوری که آن‌ها حرکت می‌کنند، ما هم باید حرکت کنیم؛ ولی حرکت کردن ما باید چگونه باشد؟ ما اینجا یاد می‌گیریم به خودمان کمک کنیم. آن‌ها هم یاد ‌می‌گیرند به خودشان کمک کنند. 

مهندس حسین دژاکام می‌فرماید:« افکار منفی، استرس، اضطراب روی جسم ما تأثیر می‌گذارد.» افکار منفی باعث بیماری می‌شوند. ما باید سعی کنیم افکار منفی، اضطراب، استرس‌ها را با آموزش‌هایی که می‌گیریم ذره‌ذره از خودمان دور کنیم. بنا به فرموده مهندس حسین دژاکام خداوند ما را سر دوراهی قرار داد که یک راه فسق و فجور و دیگری راه ارزش‌ها و خوبی‌هاست‌. اگر ما در راه ارزش‌ها حرکت کردیم و به پاکی رسیدیم، خداوند هم به ما کمک می‌کند؛ ولی زمانی که در راه فسق و فجور حرکت کنیم، مطمئن باشیم که نیروهای منفی به ما کمک می‌کنند‌.

امروز شعر زیبایی در یکی از فایل‌های صوتی مهندس حسین دژاکام شنیدم که فرمودند:

صد چراغ دارد و بی‌راهه می‌رود
بگذارد بیفتد و ببیند سزای خویش

فرد صد چراغ و کمک برای پیدا کردن مسیر دارد؛ اما زمین می‌خورد و این زمین خوردن را گردن خداوند و دیگران می‌اندازد. حالا که زمین افتاد بگذار به سزای کاری که کرده است برسد تا بداند کاری که انجام می‌دهد؛ باید دریافت کند.

انسان تا وقتی که منافعش در خطر نباشد از یک نفر تعریف و تمجید می‌کند و به شخص بها می‌دهد؛ ولی جایی که آن شخص بر علیه من حرف می‌زند، من شروع می‌کنم به سرزنش کردن آن شخص تا جلوی دیگران تخریبش کنم. ما نباید برای منفعت خودمان از دیگران تعریف و تمجید کنیم و هنگامی که نفعی برایمان نباشد شخص را زمین بزنیم؛ مطمئناً این موضوع به خود من برمی‌گردد.

ان‌شاءالله که با حضور در کنگره۶۰ و کمک کردن به همدیگر بتوانیم این آموزش‌ها را دریافت کنیم و در کنار همدیگر بتوانیم گره‌هایی را از هم باز کنیم. امروز اگر من فاطمه اینجا قرار گرفتم، مطمئناً برای این است که در کنار شماها آموزش بگیرم و وقتی که این آموزش‌ها را دریافت کردم، بتوانم آموزش‌ها را در اختیار دیگران هم قرار بدهم تا دیگران بتوانند از این آموزش‌ها استفاده کنند.

در ادامه جلسه معرفی ورزشبانان ایروبیک و شطرنج دوره جدید توسط ایجنت محترم و تقدیر از ورزشبانان ایروبیک و شطرنج دوره قبل

مرزبانان کشیک: همسفر زینب و مسافر نریمان
تایپیست: راهنمای تازه‌واردین همسفر مهدیه
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هشتم)
ارسال: مرزبان خبری همسفر فاطمه
همسفران نمایندگی جواد گلپایگان