English Version
This Site Is Available In English

پذیرفتن اشتباهات، قدم اول حرکت است

پذیرفتن اشتباهات، قدم اول حرکت است

جلسه سیزدهم از دوره چهل و یکم سری کارگاه‌های آموزشی، خصوصی مسافران کنگره۶۰، نمایندگی شیخ‌‌بهایی اصفهان با استادی مسافر داوود و نگهبانی مسافر عباس و دبیری مسافر داوود با دستور جلسه «وادی چهارم (در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن)» در روز یکشنبه ۳۱ خردادماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، داود هستم یک مسافر

در ابتدا خداوند را شاکرم که در این جایگاه قرار دارم، از آقای مهندس حسین دژاکام و خانواده محترمشان صمیمانه سپاسگزارم، از راهنمای خوبم آقا محسن که این فرصت را در اختیار من گذاشتند تا در خدمت شما باشم و آموزش بگیرم، تشکر می‌کنم؛ همچنین از گروه مرزبانان و ایجنت شعبه آقا آرش نیز سپاسگزارم. 

دستور جلسه این هفته وادی چهارم «در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن» است. وادی اول تا وادی سوم برای ما مشخص کرد که بیشترین بار مسئولیت حیات ما بر عهده خود ما است. در این وادی، مسئولیت خودمان را تا حد امکان مشخص و مرزبندی می‌کنیم. من که یک مصرف‌کننده بودم، باید این بار مسئولیت را خودم بپذیرم. مدت زمانی در تاریکی بودم و اکنون می‌خواهم از این تاریکی بیرون بیایم. اگر این مسئولیت را از گردن خودم بردارم به گردن دیگران بیندازم و یا تنها به خداوند بسپارم به هیچ نتیجه‌ای نمی‌رسم. کاری که در جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰، در سفر اول انجام می‌دهم، همین است که با پذیرفتن اشتباهم از این تاریکی بیرون بیایم و خودم را نجات بدهم. 

در همه مسائل، این سلب مسئولیت وجود دارد؛ در مسائل شخصی، روزمرگی، خانوادگی و اجتماعی. من باید ابتدا با خودم صادق باشم، سپس با پذیرش مشکلات، راهکاری برای آن پیدا کنم و با حرکت کردن از ضد‌ارزش‌ها و مشکلات دوری نمایم. زمانی که در تاریکی بودم، فکر می‌کردم اگر بار اول به آن مکان نمی‌رفتم و یا با آن اشخاص آشنا نمی‌گشتم، این اتفاقات برای من نمی‌افتاد و آنها را مقصر می‌دانستم. وقتی در دام اعتیاد افتادم، فکر می‌کردم فقط با راز و نیاز و دعا کردن از این مسیر تاریکی خارج می‌شوم و هیچ تلاش دیگری نمی‌کردم؛ فقط به خداوند می‌سپردم یا او را مسئول می‌دانستم که چرا من در این مسیر قرار گرفته‌ام. هیچ‌گاه فکر نمی‌کردم که این دیدگاه اشتباه است؛ من خودم آن مشکلات را به وجود آورده‌ام و حالا باید خودم تلاش کنم. کسی برای من کاری انجام نمی‌دهد. 

هر موقع برای خودم، بتوانم کاری انجام دهم، آنگاه برای دیگران نیز می‌توانم قدمی بردارم. از نظر اجتماعی نیز همین‌طور است؛ وقتی دچار مشکلی می‌شدم، دیگران را مقصر می‌دانستم و هیچ‌گاه به خودم نگاه نمی‌کردم که این اشتباه از خودم بوده است. خودم با عملکرد مثبتم باید از این مشکلات رهایی یابم. من وقتی به کنگره۶۰ آمدم، یاد گرفتم که چگونه می‌توانم از ضد‌ارزش‌ها دوری کنم؛ ابتدا باید با خودم صادق باشم. باید در مسیر ارزش‌ها و صراط مستقیم باشم و فرامین خداوند را اجرا کنم تا بتوانم مشکلاتم را حل کنم و بار مشکلات را به دوش خودم بکشم. سپردن صرف به خداوند، بدون حرکت نتیجه‌ای ندارد. خود من در سفر اولم وقتی به فرامین راهنما و کنگره۶۰ گوش کردم، موفق شدم. در مسائل دیگر هم همین‌طور است؛ اگر باید و نبایدها را سر جای خودش انجام دهیم، آن اتفاقات ناگوار تکرار نمی‌شود و همه چیز به تلاش و کوشش خودمان بستگی دارد. اگر این تلاش نباشد، تنها راهی که می‌ماند، مقصر دانستن دیگران یا بسنده کردن به راز و نیاز است. 

در اوایل سفر اولم، صحبت‌های دیده‌بان محترم آقای حکیمی را گوش می‌کردم که می‌فرمودند: اگر شما یک نفر را دیدی که مواد مخدر نکشد، سیگار نکشد، مشروب نخورد و با کسی درگیر نباشد؛ این شخص از نظر ذهنی وقتی ساعت ده شب سرش را بر بالین می‌گذارد با سه شماره به خواب می‌رود. من با خودم فکر می‌کردم که اگر این کارها را انجام ندهم، فکر و خیالم را چگونه کنترل کنم؟ اما با آموزش‌های کنگره۶۰ و استادم این اتفاق برای من هم افتاد. دیگر شب به این فکر نمی‌کنم که صبح چه اتفاقی قرار است، بیفتد. استرس فردا را ندارم و شب با آرامش می‌خوابم؛ نه اینکه از خداوند بخواهم، کارهای روزمره مرا انجام دهد. این آموزش بسیار خوبی برای من بود و امروز دیگر استرس و ناراحتی ندارم. 

در مورد حس و حال استادی جلسه؛ از وقتی راهنمایم به من اعلام کردند که استاد جلسه باشم، مدام این صحبت‌ها را در ذهن مرور می‌کردم. نمی‌دانم چه حس و حالی است که وقتی اینجا می‌آییم، این استرس هم همراه ما است. در فایل‌های صوتی و لایوهای آقای مهندس حسین دژاکام هم می‌بینم که همه، چه راهنما و چه رهجو این استرس را دارند. آرزو می‌کنم تمام سفر اولی‌ها این جایگاه را لمس کنند و این استرس را از نزدیک تجربه نمایند که سرشار از انرژی و حس و حال خوب است.

 

تایپ: مسافر حامد (لژیون۵)، مسافر مهدی (لژیون۱۶)، مسافرمهرداد (لژیون۵)، مسافر پارسا (لژیون۱۴) 

ویراستار: مسافر حسین (لژیون۲۳)، مسافرسعید(لژیون۱۴) 

صوتی و دیتاشو: مسافر حجت (لژیون۱۹)، مسافر وحید(لژیون۶)، مسافر مرتضی (لژیون۵) 

تنظیم: مسافر رضا (لژیون۱۶) دبیر سایت

مرزبان خبری: مسافر رسول 

تهیه و ارسال: مسافر حمزه

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .