گنج اختیار

گاهی انسان در میان هیاهوی زندگی، آنقدر به دنبال راهی برای رهایی می‌گردد که فراموش می‌کند، کلید بسیاری از درهای بسته در دستان خودش قرار دارد. وادی چهارم برای من یادآور یک حقیقت بزرگ است؛ حقیقتی که می‌گوید تا زمانی که مسئولیت زندگی خود را نپذیرم، هیچ تغییری ماندگار نخواهد بود. زمانی‌که این موضوع را درک کردم، نگاه من به مسیر زندگی رنگ دیگری گرفت. دیگر خود را مسافری سرگردان در جاده‌ای ناشناخته نمی‌دیدم، بلکه رهرویی بودم که باید آگاهانه قدم بردارد و مسیر خویش را بسازد. در این وادی، مسئولیت معنایی سنگین و ترسناک ندارد؛ بلکه نشان از قدرت و اختیار انسان دارد. مسئولیت یعنی بدانم هر اندیشه، هر کلام و هر عمل من، اثری در سرنوشت من خواهد داشت؛ یعنی بپذیرم که برای رسیدن به آرامش، دانایی و رهایی باید خود نیز سهمی داشته باشم.

وادی چهارم مانند نوری است که تاریکی‌های ناامیدی را کنار می‌زند و انسان را متوجه گنجی می‌کند که در درون او نهفته است. گنجی به نام اختیار. اختیاری که می‌تواند آغازگر حرکتی نو باشد و انسان را از رکود به پویایی برساند. هر بار که به این وادی فکر می‌کنم، تصویر انسانی در ذهنم نقش می‌بندد که در مقابل آینه ایستاده است؛ نه برای دیدن چهره، بلکه برای دیدن حقیقت وجود خویش. حقیقتی که زمزمه می‌کند: «توانایی ساختن فردایی بهتر در وجود تو قرار دارد.» وادی چهارم، وادی بیداری است؛ وادی خروج از انتظار و ورود به عمل. وادی پذیرفتن سهم خود در زندگی و حرکت به سوی رشد. وادی‌ که به من یادآوری می‌کند هر قدم کوچک آگاهانه، می‌تواند آغاز سفری بزرگ به سوی آرامش و رهایی باشد.

رابط خبری: همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون اول)
نویسنده: همسفر سحر رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر خدیجه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون ششم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی وحید