English Version
This Site Is Available In English

انسان هر چه بکارد همان را برداشت می‌کند

انسان هر چه بکارد همان را برداشت می‌کند

وادی‌های کتاب عشق کلید‌هایی را به انسان می‌دهد که به واسطه آن بتواند به خود و در نهایت به عشق برسد، در وادی اول چگونه تفکر کردن را فرا می‌گیریم و در وادی دوم نیز می‌آموزیم که از ناامیدی خارج شویم؛ زیرا بیهوده خلق نشده‌ایم. وادی سوم بیانگر این است که تا زمانی که دیگران را مقصر بدانیم مشکلات حل نمی‌شود. همچنین از دیگران توقع نداشته باشیم و مسئولیت زندگی خود را بپذیریم؛ زیرا بیش‌ترین مسئولیت بر عهده خودمان است و این وادی راه معرکه‌گیری را بر روی انسان می‌بندد.
وادی چهارم که بسیار سرنوشت‌ساز است، مرز بین مسئولیت خداوند و انسان مشخص می‌کند. برخی از انسان‌ها به دلیل عدم شناخت خود و خداوند بدون هیچ تلاشی منتظر هستند که خداوند تمام مشکلات آن‌ها را حل کند در صورتی که طبق آیه وَ هَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ خداوند انسان را بر سر دوراهی قرار داد و آن را علامت‌گذاری کرد که با اختیار خود یک مسیر را انتخاب کند، زمانی که او عاقلانه حرکت کند القا، الهام و تقوا به او می‌شود که مسیر درست را انتخاب کند. خداوند نقاش اصلی خلق انسان است؛ ولی در ادامه قلمو را به دست انسان داد تا بقیه مسیر را خود نقاشی کند، به عبارت دیگر انسان هر چه بکارد همان را برداشت می‌کند. وقتی حرکت او درست باشد، سیستم عمل صحیح را در مقابل او قرار می‌دهد و چراغ را برای او روشن می‌کند تا مسیر را بهتر ببیند؛ ولی اگر اعمال ضد‌‌ارزش انجام دهد مانند این است که باد بکارد و در نهایت طوفان درو کند، در این هنگام ناتوانی و مشکلات بر انسان چیره می‌شود و از خداوند می‌خواهد که آن‌ها را حل کند.

وادی چهارم بر گرفته از آیه لَيْسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا ما سَعى‌ است؛ یعنی انسان چیزی نیست مگر آنچه تلاش می‌کند، در سیستم کائنات هیچ چیز به هیچ فردی مجانی داده نمی‌شود و بدون پرداخت بها نمی‌توان چیزی به دست آورد، در صورتی خداوند به من کمک می‌کند که تمام وجود من، حرکت در مسیر درست باشد. طبق پیام لنگر کشتی را بکشید، نباید منتظر معجزه از بیرون باشم: زیرا هیچ معجزه‌ای رخ نخواهد داد، مگر اینکه باعث شوم که معجزه به سراغ من آید، با حرکت درست هم معجزه رخ می‌دهد و هم خداوند یاری می‌کند.
اولین قدم برای حل مشکلات پذیرش مسئولیت و در ادامه سعی و کوشش لازم برای حل آن است شخصی که مسئولیت مشکلات خود را نپذیرد و از خداوند توقع حل آن را داشته باشد، مانند شاگردی است که از معلم خود انتظار حل مسئله را دارد.
بنابراین برای رسیدن به رستگاری و حل مشکلات باید در کنار تلاش و کوشش به غیب نیز ایمان داشته باشم و به گونه‌ای نباشد که یا فقط ایمان به غیب داشته باشم و یا اینکه در هنگام تلاش و کوشش تصور کنم که تنها هستم، اگر به غیب ایمان داشته باشم یک چشمم به زمین و چشم دیگر به آسمان است.

منابع: کتاب عشق، کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر، سی‌دی «غیب» و کارگاه آموزشی آقای مهندس
نویسنده: راهنما همسفر مائده
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مائده (لژیون سوم)
ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر طیبه (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی خواجو

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .