مقاله در مورد دستورجلسه هفتگی وادی چهارم و تأثیر آن روی من

" در مسائل حیاتی به خدا سپردن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن است. "

کس نخارد پشت من      جز ناخن انگشت من

در این وادی ما مسئولیت‌ها را می‌شناسیم و  خط، خطوط و حریم خود و خداوند مشخص می‌گردد تا مسئولیت‌هایمان را به گردن يکديگر نیندازیم.

تصور من تا قبل از ورود به کنگره و آشنایی با وادی چهارم این‌گونه بود که خداوند مرا خلق کرده و به این دنیا آورده که فقط عذاب بکشم و مصیبت‌های زندگی را تحمل بکنم و همیشه از همه‌چیز و همه‌کس طلب‌کار و دائم در حال غر و نق زدن بودم و  افراد یا خداوند را مقصر تمام بدبختی‌هایم می‌دانستم؛ ولی آموزش‌های کنگره به من آموخت که مشکلات، لعنت خداوند نیستند و برعکس همه‌ی این مشکلات و سختی‌ها برای رشد و بزرگ شدن من در غالب یک نیروی مکمل است.

وادی چهارم می‌گوید اول باید خودت را بشناسید و لذا برای شناخت خود احتیاج داریم که آموزش بگیریم.
این وادی انسان را به دو بخش صور پنهان و صور آشکار تقسیم و بیان می‌کند که انسان دارای نفس است و مراحل نفس شامل نفس اماره، نفس لوامه و نفس مطمئنه را توضیح می‌دهد که این‌جا باید بگوییم شخص مصرف‌کننده در مرحله‌ نفس اماره(امر کننده) قرار دارد و فقط می‌خواهد به خواسته‌اش که مصرف مواد هست برسد و شخصی که وارد کنگره می‌شود در مرحله‌ نفس لوامه(سرزنش کننده) قرار می‌گیرد و اگر دوباره خطا بکند و از مسیر ارزش‌ها خارج شود، ناراحت، پشیمان و دچار عذاب وجدان می‌گردد.

موضوعی که برای من مهم است این است که شخص به دستورات ضدارزشی نفس خود عمل می‌کند و پس از آن به درگاه خداوند دست به دعا می‌نشیند و از قدرت مطلق  انتظار دارد نواقصش را رفع کند و دقیقا مثل این است که راهنمای اتومبیل خود را برای گردش به چپ روشن کنیم ولی به سمت راست بپیچیم و یا این‌که به کنگره بیاییم و آموزش‌ها را یاد بگیریم و حرفهای قشنگ بزنیم، ولی در بیرون از کنگره به کارهای ضدارزشی بپردازیم .

در پایان باید بگویم که من از این وادی دریافتم اول باید تفکر و حرکت کرده و خودم به خودم کمک بکنم و بعد از خداوند درخواست کمک داشته باشم.

تهیه و تایپ: راهنما تازه‌واردین مسافر جلیل
ویرایش متن: مسافر محمود(نگهبان سایت)
ارسال: سایت نمایندگی ملاصدرا