قدرت‌بخشی به انسان

«در مسائل حیاتی به خداوند سپردن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن» این جمله شاید در نگاه اول عجیب به نظر برسد؛ چراکه همگی به نقش پررنگ خداوند در زندگیمان باور داریم؛ اما مفهوم این وادی این است که اگرچه خداوند مسیر را به ما نشان می‌دهد و عقل و اختیار را به ما عطا کرده است؛ اما پیمودن مسیر و انجام عمل، تماماً بر عهده خود ماست.

گاهی انسان برای فرار از مسئولیت، ناکامی‌ها و مشکلاتش را به تقدیر یا خواست خداوند نسبت می‌دهد. در چنین شرایطی فرد به‌ جای ریشه‌یابی و رفع مشکل، منتظر می‌ماند تا شرایط خودبه‌خود تغییر کند؛ در‌حالی‌که تغییر واقعی زمانی رخ می‌دهد که خود فرد مسئولیت زندگی‌اش را بپذیرد و برای بهبود آن دست به کار شود.

این وادی به من یادآوری می‌کند هیچ‌کس جز خودم مسئول ساختن آینده‌ام نیست. در هر جایگاهی باشم چه در کار، روابط، مسیر آموزش و درمان اگر دنبال نتیجه هستم باید برای رسیدن به آن تلاش کنم.

زمانی که مسئولیت اشتباهات و تصمیماتم را می‌پذیرم، قدرت اصلاح آن‌ها را نیز به دست می‌آورم؛ اما وقتی این مسئولیت را از دوشم برمی‌دارم، در واقع اختیار تغییرات را از خودم سلب کرده‌ام. به نظر من یکی از زیباترین نکات این وادی، قدرت‌بخشی به انسان است. این وادی به من می‌آموزد که قربانی شرایط نباشم و نقش خودم را در اتفاقات زندگی‌ ببینم.

هر زمان مسئولیت بیشتری پذیرفته‌ام، رشد بیشتری را تجربه کرده‌ام و هرگاه به دنبال مقصر یا عوامل بیرونی بوده‌ام از حرکت بازمانده‌ام. در نهایت پذیرش مسئولیت نه‌ تنها یک وظیفه؛ بلکه کلید رشد، آموزش و رسیدن به تعادل در زندگی است.

نویسنده: راهنمای ویلیام همسفرپانته‌آ (لژیون ششم)
رابط خبری: راهنما همسفر تینا (لژیون ششم)
عکاس: همسفر رها رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون دهم)
ارسال: همسفر سمیه الف رهجوی راهنما همسفر خندان  دبیر سایت
همسفران نمایندگی لویی پاستور