سلام دوستان محمود هستم یک مسافر؛ آخرین آنتیکس مصرفی تریاک و شیره کشیدنی، مدت دو ماه و بیست پنجروز سفر میکنم به روش DST، نام راهنما آقا سلمان از لژیون نهم از نمایندگی بنیان، ورزش در کنگره والیبال، مقدار داروی در حال مصرف سه سیسی در وعده.
در وادی چهارم گفته میشود «در مسائل حیاتی، به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.» خوب است کمی در این جمله تأمل کنیم. بهراحتی میتوان دریافت که انسان موجودی مختار است. موجودی که از قدرت تفکر، تعقل و انتخاب برخوردار است. خداوند این توانایی را در وجود انسان قرار داده و به او عقل و نیروی تشخیص عطا کرده است تا بتواند مسیر زندگی خود را انتخاب کند. بسیاری از انسانها راه درست را برمیگزینند. راهی که از پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک سرچشمه میگیرد. در مقابل عدهای نیز مسیر دروغ، کژی، پلیدی و نادرستی را انتخاب میکنند. هر دو راه در برابر انسان قرار دارد؛ اما تفاوت آنها از زمین تا آسمان است. در پاسخ به این موضوع که «سپردن مسائل حیاتی به خداوند، سلب مسئولیت از خویشتن است» میتوان گفت انسان با دعا، نیایش، راز و نیاز و طلب یاری از خداوند میتواند به خواستههای مطلوب خود نزدیک شود؛ اما شرط آن این است که در مسیر ارزشها حرکت کند. مسئولیت زندگی خود را بپذیرد و از تلاش و کوشش دست نکشد. در چنین شرایطی است که انسان به نتیجه میرسد و فرمان الهی برای او صادر میشود. در غیر این صورت هیچ خواستهای تنها با آرزو کردن به مرحله عمل نخواهد رسید. البته همه این موارد نیازمند خودشناسی است. تا زمانی که خود را نشناسیم و از نفس و خواستههای خود آگاهی پیدا نکنیم نمیتوانیم جهان بیرون را بهدرستی درک کنیم. هرچه در مسیر خودشناسی پیش برویم پذیرش این مفاهیم برای ما آسانتر خواهد شد و معنای واقعی خالق هستی و نظام آفرینش را بهتر درک خواهیم کرد. آنگاه است که تغییرات را در زندگی خود احساس میکنیم و به آگاهی و درک عمیقتری از جهان هستی دست مییابیم. به امید آگاهی، مسئولیتپذیری و رسیدن به درک درست از جهان آفری. ش.همچون مراتع سبز، جاوید و ماندگار باشید. از اینکه مشارکت مکتوب من را خواندید سپاسگزارم.
مرزبان خبری: مسافر وحید
ویرایش و ارسال: مسافر نوید نگهبان سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
44