در ابتدا استاد امین به تشابه قوانین هستی و قوانینی که در انسان و صور پنهان انسان وجود دارد، اشاره میکنند. در قوانین فیزیک از نیرو خیلی استفاده میشود. از نظر عملکرد و ماهیت، نیروهای هستی به چهار بخش تقسیم میشوند. یکی از این نیروها، نیروی جاذبه است. در جهانبینی نیرو معادل با حس است و کاری که حس انجام میدهد، این است که در هر موجودی باعث حرکت میشود. در مورد قوانین فیزیک، در نیروی گرانش و جاذبه الکتریکی ما به دو قطب نیاز داریم، اگر همنام باشند، دافعه و غیر همنام باشند جاذبه ایجاد میشود.
برای اینکه احساس بهوجود بیاید، هیچوقت یک بستر مناسب کافی نیست، اگر من احساس خوبی نسبت به یک شخص یا یک محیط پیدا کنم، علتش این است که آن شخص یا آن محیط میدان خوبی دارد. در درون من هم یک نوع جاذبه و مکمل وجود دارد و وقتی این دو کنار هم قرار بگیرند، حس بهوجود میآید. احساس خوب یا بد نسبت به چیزی باید مکملش در درون خود من وجود داشته باشد تا جاذبه یا دافعه اتفاق بیفتد. درمان اعتیاد در کنگره۶۰ از اصل قانون جاذبه استفاده میشود و این اعتقاد در کنگره۶۰ وجود دارد که وقتی درمان صورت میگیرد و مصرف مواد صفر میشود، اگر شخص در بین تمام مصرفکنندگان دنیا هم قرار گیرد، دیگر جاذبه و دافعهای وجود ندارد؛ چون در قوانین فیزیک باید حتما دو قطب وجود داشته باشد.
در مورد انسان هم همینطور است؛ وقتی خواستهای در درون من صفر باشد، دیگر جاذبهای اتفاق نمیافتد. اگر من صفت خوب یا بد را در کسی مشاهده کردم و در من احساسی به وجود آمد، آن ویژگی بهصورت آشکار یا پنهان در خود من هست؛ پس وقتی در من یک صفت ناخوشایند است، در دیگری آن صفت را میبینم و روی آن متمرکز میشوم و محکومش میکنم و با آن وارد جنگ میشوم. علاوه بر این که برای جنگیدن باید بهایی پرداخت کنم، نفس اماره در وجود من هم با خیال راحت برای حرکتهای بعدی نقشه میریزد؛ ولی اگر من فرایند قضاوتکردن را متوقف کنم و اگر از شخصی خوشم نمیآید و ناراحتم میکند، قضاوت نکنم، نتیجه معکوس میشود و شرایطی مهیا میشود تا آن بخش صفت ناخالص پنهان را در وجود خودم رویت کنم.
مشکل اصلی انسان در مسیر تزکیه و پالایش زدودن تاریکی نیست؛ بلکه ندیدن تاریکی است. تمام تلاش نفس اماره در انسان این است که سعی میکند تا صفات منفی را در خودمان رویت نکنیم. استاد امین میفرمایند: «اگر کسی آن مرحله تاریکی را در خودش دید، پنجاهدرصد از پالایش را انجام داده است.» قضاوت، یک فرایند است؛ برای اینکه انسان انرژیها و نیروهایش را با جنگیدن با دیگران تخریب یا نابود کند و آن بصیرتی که باعث میشود تا معایب خود را تشخیص دهد، کور میشود. کل قضیه روی بصیرت میگذرد و انجامندادن قضاوت شاید چندین سال طول میکشد که انسان به آن مرحله برسد.
منبع: سیدی «قضاوت»
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر پریا (لژیون چهارم)
رابط خبری: همسفر عاطفه رهجوی راهنما همسفر پریا (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر مهلا رهجوی راهنما همسفر پریا (لژیون چهارم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی بیهقی سبزوار
- تعداد بازدید از این مطلب :
118