۶۰درجه زیرصفر یعنی عدم تحرک و رشد

افتخار داریم از طرف گروه سایت در خدمت راهنمای محترم، مسافر عیسی باشیم و در مورد دستور جلسه «کتاب عبور از منطقه ۶۰درجه زیرصفر و تصاویر آن» به گفت‌وگو بپردازیم. در ابتدا از طرف گروه سایت بابت فرصتی که در اختیار ما قرار داده‌اند، بسیار سپاسگزاریم. 

لطفاً به رسم کنگره خودتان را معرفی کنید. 

• سلام دوستان، عیسی هستم یک مسافر.
• آخرین آنتی‌ایکس مصرفی: تریاک، شیره و متادون
• مدت سفر: ۱۱ ماه و ۱۱ روز
• راهنما: مسافر هادی
• روش درمان: "D.S.T"
• داروی درمان: "OT"
• مدت رهایی: ۵ سال و ۸ ماه
• راهنمای نیکوتین: مسافر حسین 
• رهایی: ۵ سال و ۳ ماه
• ورزش در کنگره: تنیس روی میز

مفهوم «۶۰ درجه زیر صفر» در نگاه شما چیست و چرا این عنوان برای کتاب انتخاب شده است؟ 

۶۰ درجه زیر صفر، در نگاه اول انسان را به یاد یخبندان و سرمای تقریباً غیرقابل تحمل می‌اندازد؛ سرمایی که در آن آب‌ها یخ بسته‌اند و گیاهان و درختان نیز از رشد و نمو بازایستاده‌اند و یخ زده‌اند، ولی هنوز زنده‌اند. انتخاب این عنوان برای کتاب، دقیقاً مثالی از مصرف‌کنندگانی است که در اثر مصرف موادمخدر، گویی در سرمای ۶۰درجه زیرصفر گرفتار شده‌اند و از حرکت، رشد و تعالی باز مانده‌اند.

در کتاب به تخریب‌های جسم، روان و جهان‌بینی اشاره شده است. در عمل، کدام‌ یک از این سه بخش برای مسافران چالش‌برانگیزتر است؟ 

با توجه به اینکه در جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰، درمان بر پایه «جسم، روان و جهان‌بینی» انجام می‌شود و رسیدن به تعادل نیز در گرو هماهنگی این سه ضلع است، شخص زمانی به درمان می‌رسد که هر سه بخش با هم مورد توجه قرار بگیرند. بنابراین هر سه اصل دارای اهمیت هستند. کما اینکه دلیل موفق نبودن دیگر گروه‌های همکار و مراکز اعتیاد نیز، حرکت و اصلاح فقط یکی از این اضلاع و نداشتن تعریف درستی از اعتیاد است. 

آقای دژاکام تأکید زیادی بر زمان در درمان دارند. چگونه کتاب ۶۰ درجه زیر صفر اهمیت صبر و حرکت تدریجی را به خواننده منتقل می‌کند؟ 

در مورد مدت زمان سفر و درمان اعتیاد، اولین شخصی که در این مسیر حرکت کرد، خود جناب مهندس حسین دژاکام هستند که برای نخستین بار با عبور کردن از موادمصرفی خود، موفق به کشف روش "D.S.T" و درمان قطعی اعتیاد شدند. ایشان چگونگی انجام این پروسه را با زبانی ساده و روان و با نوشتن واقعیات دوران درمان خود در کتاب عبور از منطقه ۶۰درجه زیرصفر به ما نشان داده‌اند. این کتاب به ما می‌آموزد همان‌گونه که در طبیعت برای رسیدن به هر چیزی باید زمانی طی شود و الگوها نیز شبیه به هم هستند، یک مصرف‌کننده نیز همان‌گونه که یک‌ روزه معتاد نشده و این اتفاق در طول زمان برای او به وجود آمده است، برای درمان هم باید زمانی را طی کند. این زمان در کنگره۶۰ حداقل ۱۰ ماه است. 

چه تفاوتی میان نگاه کنگره ۶۰، به اعتیاد و نگاه رایج جامعه وجود دارد که در این کتاب به آن پرداخته شده است؟

در جامعه، یک مصرف‌کننده را با انواع تهمت‌ها و صفت‌های ناروا، مانند بی‌غیرت، بی‌اراده، بی‌مسئولیت و روانی و غیره مورد خطاب قرار می‌دهند. از نظر گروه‌های پزشکی دنیای اعتیاد نیز اعتیاد نوعی مسمومیت مزمن است که درمان قطعی ندارد و باید با داروهای مختلف و نگهدارنده کنترل شود؛ اما در کتاب عبور از منطقه ۶۰درجه زیرصفر به‌ خوبی صورت مسئله اعتیاد شکافته شده است و نشان می‌دهد که اعتیاد یک جایگزینی مزمن است و قابل درمان است. 

آیا موردی را به خاطر دارید که یک مسافر پس از مطالعه این کتاب، نگرش یا مسیر درمانش تغییر کرده باشد؟ 

در مورد مطالعه کتاب عبور از منطقه ۶۰درجه زیرصفر و تاثیر آن روی مسافران، باید بگویم که من با مطالعه این کتاب که در آن آقای مهندس مسیر سفر خود را با زبانی ساده و همراه با واقعیات شرح داده‌اند، کاملاً احساس همزاد پنداری کردم و این موضوع تاثیر بسیار زیادی در نوع نگاه من به روش "D.S.T" داشته است. همچنین هر زمان که چند خطی از کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر را در لژیون با بچه‌ها مطالعه می‌کنیم، از نگاه و توجه مشتاقانه آن‌ها کاملاً متوجه تاثیر مطالب کتاب بر روی همه اعضای لژیون می‌شوم.

اگر قرار باشد فقط یک جمله از کتاب ۶۰ درجه زیر صفر را برای راهنمایی یک تازه‌وارد انتخاب کنید، آن جمله چیست؟ 

«با حرکت راه نمایان می‌شود و رکود بر هیچ موجودی جایز نیست». 

کلام آخر:

در پایان، خدا را سپاسگزارم و از معلم بزرگ، آقای مهندس دژاکام و خانواده محترم ایشان قدردانی می‌کنم. همچنین از راهنمای عزیزم، مسافر هادی و تمامی عزیزان خدمتگزار در سایت شعبه شیخ بهایی صمیمانه تشکر می‌کنم.

تایپ: مسافر محمد (لژیون۲۵)

ویراستار: مسافر رضا (لژیون۱۶) دبیرسایت 

تهیه و ارسال: مسافر حمزه