دوازدهمین جلسه از دوره اول کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی دورود، با استادی راهنمای محترم مسافر آرمین، نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر مسلم با دستور جلسه (دخانیات؛ سیگار، ویپ، پیپ و قلیان) یکشنبه 10 خرداد ماه ۱۴۰5 ساعت 17 شروع به کارکرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان آرمین هستم یک مسافر؛
ابتدا تشکر ویژهای دارم از ایجنت عزیز، آقا ایمان، و مرزبانان محترم. انشاءالله که همیشه در این مسیر سلامت و سربلند باشند.
دستور جلسه را که میدانید؛ درباره سیگار و دخانیات است و این موضوع اهمیت بسیار زیادی برای ما دارد. چرا؟ چون اگر ما در کنار درمان اعتیاد و درمان مواد مخدر، سیگار را درمان نکنیم، عملاً پیشرفتمان بیفایده است و داریم بیهوده زحمت میکشیم. تجربه نشان داده که در خیلی از گروههای دیگر، افراد ترک میکنند؛ و در سیدی آقای مهندس هم صحبت میکنند که NGOهای دیگر شاید ۵۰ برابر ما زحمت میکشند، ولی نتیجهاش خیلی کمتر است. یکی از دلایل مهمش سیگار است.
من این را به عینه در کنگره ۶۰ دیدهام؛ به لطف خدا حدود هفت، هشت، ده سالی که در کنگره هستم، دیدهام افرادی که سیگارشان را درمان نکردند، همهشان بدون استثنا دوباره رفتند سمت مصرف مواد. چون میدانیم سیگار یک پل ارتباطی با مواد مخدر است.
من یک مثال را همیشه سر لژیون میزنم و خیلی هم آن را دوست دارم: سیگار مثل یک «نفوذی» است که خودش را نگه میدارد تا دوباره نیروی تاریکی برگردد و آن شخص را دوباره به اعتیاد برگرداند. در زمانهای قدیم، مخصوصاً زمان عثمانیها، وقتی میخواستند یک حکومت را برانداز کنند و زورشان نمیرسید، از کودکی فردی را میبردند و در همان سیستم بزرگ میکردند، آموزش میدادند و بعد همان شخص باعث براندازی میشد. دقیقاً سیگار هم همین کار را برای دوستانی میکند که نمیخواهند سیگارشان را کنار بگذارند.
اعتیاد خیلی سخت است؛ و اگر سیگار کنار نرود، مشکل ادامه دارد. الان در سراسر دنیا بخش زیادی از مرگومیرها به واسطۀ سیگار است؛ یعنی افرادی که سیگار مصرف میکنند، در معرض آسیبها و مرگومیر بیشتری هستند. پس سیگار برای ما خیلی مهم است.
مهمترین کاری که سیگار انجام میدهد این است که اجازه نمیدهد حس افراد باز شود. در کنگره ۶۰ «راهنمای سیگار» داریم؛ یعنی هر شخصی مادامی که سیگار مصرف میکند و در کنگره هم میآید به اسم درمان، سیستم مخدرهای طبیعی بدنش آنطور که باید بازسازی نمیشود. چرا؟ چون سیگار ربط مستقیم دارد به نیروهای تخریبی و بازدارنده.
یکی از رهجوها میگفت: «علم هنوز ثابت نکرده سیگار ضرر دارد!» خب من نمیدانم علم چطور باید ثابت کند وقتی روزی صدها هزار نفر به واسطۀ سیگار میمیرند! اما مسئله این است که وقتی من سیگار مصرف میکنم، انگار حسهایم بسته است؛ هنوز متوجه نمیشوم. بد و خوب را میبینم، ولی قدرت تشخیصم را از دست میدهم. راهنما دارد صحبت میکند و کمک میکند، اما من برعکس برداشت میکنم؛ چون حسم بسته است.
پس ما سیگار را باید خیلی جدی بگیریم. من قول میدهم اگر سیگار در کنار درمان اعتیاد درمان نشود، هر شخصی که سیگار مصرف میکند صددرصد به اعتیاد برمیگردد؛ ۹۹ درصد که قطعی است، آن یک درصد هم شاید برنگردد، ولی تا آخر عمرش حالش بد میماند؛ مثل خیلی از گروههای دیگر.
در کنگره ۶۰ ما از آدامس نیکوتین استفاده میکنیم؛ یعنی دقیقاً همان کاری که سیگار میکند را آن آدامس برای ما انجام میدهد. منتها نباید بترسیم؛ باید سفر سیگار را شروع کنیم. هیچ ترسی ندارد.
در آخر میخواهم به این نتیجه برسیم که همانطور که جلسه قبل میگفتم: شما با یک دست نمیتوانید از پشتبام بالا بروید؛ باید دو دست داشته باشید. سیگار حکم همان دستی را دارد که کمک میکند ما به بهترین شکل ممکن درمان شویم. پس خیلی محکم و خیلی جدیتر به این قضیه فکر کنیم.
مرسی، متشکرم که به صحبتهای جلسه گوش دادید.
عکس : مسافر حسین مرزبان
بارگزاری و ارسال : مسافر حسین لژیون اول
- تعداد بازدید از این مطلب :
234