همسفر مینا با آنتیایکس مصرفیِ سیگار و قلیان به روش DST همراه با مصرف آدامس نیکوتیندار خوراکی به مدت ۱۰ ماه و ۷ روز با راهنمایی همسفر زهرا سفر کردند. در حال حاضر به مدت ۵ سال است که از بند نیکوتین آزاد و رها هستند. رشته ورزشی ایشان در کنگره تنیس روی میز است. همچنین مسافر مینا در جایگاههای خدمتیِ راهنمایی، راهنمای ویلیام و ایجنتی خدمت کردهاند و اکنون بهعنوان اسیستانت ویلیام وایت در حال خدمت هستند.
با ایشان گفتگویی صمیمانه ترتیب دادهایم که در ادامه آن را تقدیم نگاه پر مهر شما همراهان همیشگی میکنیم.
ترکیبات اصلی دخانیات بهویژه نیکوتین، چگونه بر مغز و سیستم عصبی تأثیر میگذارند و باعث ایجاد وابستگی میشوند؟ لطفاً مکانیسم فیزیولوژیکی اعتیاد به نیکوتین را توضیح دهید؟
نیکوتین یکی از موادی است که از سد خونی مغز عبور کرده و در بدن ما، مادهای بهنام نیکوتینآمید بهصورت طبیعی تولید میشود که مسئول آرامش و تعادل است. زمانی که ما از بیرون نیکوتین وارد بدن خود میکنیم، چشمههای درونی تولید این ماده بهمرورزمان خشک شده و نیکوتین بیرونی جایگزین فرماندهی مغز میشود؛ بههمین دلیل فرد برای رسیدن به آن تعادلِ حداقلی مجبور است بهطور مداوم مصرف کند. روش DST با استفاده از آدامس نیکوتین، این فرصت را فراهم میکند که بدن به تدریج از وابستگی به نیکوتین رها شود و سیستم عصبی دوباره خود را بازسازی کند.
از نظر شما چه تفاوتها و شباهتهایی بین اعتیاد به موادمخدر و اعتیاد به سیگار و دخانیات وجود دارد؟
شباهت اصلی در جایگزینی مزمن و از کار افتادن سیستم ایکس است؛ اما تفاوت بزرگ در این است که سیگار بهدلیل دفعات مصرف بالا (پک زدنهای مکرر)، سموم را بهصورت مداوم وارد بدن میکند. آمار مرگومیر سیگار در جهان چندین برابر موادمخدر است. سیگار یک آنتیایکس پنهان است و به دلیل اینکه تخریب آن را جدی نمیگیرند، فرد متوجه عمق فاجعه نمیشود؛ در حالیکه این ماده میتواند آسیبهای جدی و بلند مدت به سلامت وارد کند.
فرهنگ مصرف دخانیات در جامعه چگونه است و این فرهنگ چه تأثیری بر تصمیم افراد بهمنظور ترک یا عدم ترک دارد؟
متأسفانه در فرهنگ جامعه، سیگار گاهی بهعنوان ژست روشنفکری، بزرگی یا ابزاری برای تسکین دردها معرفی شده است. این فرهنگ غلط باعث شده، فرد سیگار کشیدن را یک بیماری نبیند؛ اما در کنگره۶۰ ما این فرهنگ را تغییر داده و یاد میگیریم که مصرف دخانیات نه نشانه بزرگی است و نه کلاس اجتماعی، بلکه نشانه بندگی شیطان و تخریب شهر وجودی است.
چگونه الگوهای فکری و باورهای غلط مانند سیگار کشیدن باعث آرامش میشود و توسط کنگره۶۰ به چالش کشیده و اصلاح میشوند؟
این بزرگترین دروغی است که نیکوتین به مغز میگوید. سیگار آرامبخش نیست؛ بلکه وقتی سطح نیکوتین در خون کاهش پیدا میکند، فرد دچار تنش، بیقراری و علائم خماری میشود و با مصرف مجدد سیگار، این علائم موقت برطرف میشوند و شخص به حالت عادی برمیگردد. ما در کنگره۶۰ یاد میگیریم که آرامش واقعی در تعادل سیستم ایکس است که با رهایی از سیگار به دست میآید.
چه مواد سمی و سرطانزای دیگری علاوه بر نیکوتین، در دود سیگار وجود دارد و چه آسیبهای بلند مدتی را به اندامهای مختلف بدن وارد میکنند؟
دود سیگار حاوی بیش از ۴۰۰۰ ماده مضر و سمی است که برخی از مهمترین آنها عبارتند از قطران یا تار است که ریهها را مانند قیر سیاه میکند. گاز سمی منوکسید کربن که جای اکسیژن را در خون میگیرد و باعث غلظت خون و سکتههای قلبی و مغزی میشود؛ همچنین سمومی مانند ارسنیک و سیانور که بهطور مستقیم روی سلولها اثر گذاشته و عامل اصلی انواع سرطانهای گلو، ریه و معده هستند.
دیدگاه شما نسبت به مسئله دخانیات بهعنوان یک راهنما در کنگره۶۰ چیست؟ آیا آن را نیز نوعی اعتیاد میدانید؟
از نگاه من بهعنوان یک راهنما و خدمتگزار ویلیام، سیگار یکی از مهمترین و مخربترین انواع اعتیادها است. در کنگره۶۰ درمان و رهایی از سیگار نیز بهاندازه سایر اعتیادها اهمیت دارد. شخصی که سیگار میکشد؛ یعنی هنوز بندِ اصلیِ اعتیادش پاره نشده است. ما سیگار را یک عمل اهریمنی و ضد ارزشی میدانیم که بهمنظور عبور از آن نیازمند دانایی، آگاهی و روش درست درمان هستیم.
افراد در مسیر درمان بهطور معمول با چه چالشهایی روبهرو هستند و چگونه میتوان بر آنها غلبه کرد؟
بزرگترین چالش، دوره سازگاری در ۳ ماهِ اول است، زمانیکه ذهن هنوز به دنبال دود میگردد و راه غلبه بر آن استفاده منظم از آدامس نیکوتین طبق پروتکل، نوشتنِ سیدیها و حضور مستمر در لژیون ویلیام است. زمانیکه جهانبینی فرد تغییر کند، نیاز به نیکوتین، جای خود را به رهایی از نیکوتین خواهد داد.
با توجه به ظهور محصولات جدید مانند ویپها و سیگارهای الکترونیک، پروتکل ویلیام چه موضعی در قبال این جایگزینها دارد؟
پروتکل ویلیام وایت بهطورکامل شفاف است. این محصولات جایگزینِ درمان نیستند، بلکه تنها شکل مصرف را تغییر میدهند و نیکوتین بیرونی همچنان وارد بدن میشود. تنها ابزار پذیرفتهشده در کنگره، آدامس نیکوتین است؛ زیرا عمل جویدن باعث تخلیه انرژیهای عصبی شده و هم میتوان آنرا بهراحتی طبق روش DST تیپر کرد؛ همچنین راهنماهای سیگار به فرمان مهندس حسین دژاکام به اشخاصی که سیگارهای الکترونیکی، پاد و ویپ مصرف میکنند، نیز برنامه درمانی میدهند.
چگونه میتوانیم مفهوم مسئولیتپذیری را در قبال ملامت خود و اطرافیان در رابطه با مصرف دخانیات در افراد نهادینه کنیم؟
ما در کنگره۶۰ آموزش میبینیم که «خشت اول را خودمان کج گذاشتهایم.» ملامت دیگران سودی ندارد. زمانی که فرد میپذیرد خود مسئول تخریب جسمش بوده، حال خودش نیز مسئول بازسازی آن است. آموزشهای کنگره به ما یاد میدهد که با عشق به خودمان، این مسئولیت را بپذیریم و برای سلامتی خود قدم برداریم.
جلسات آموزشی و لژیونها در کنگره۶۰ چه نقشی در توانمندسازیِ فرد برای مقابله با وسوسه و حفظ رهایی از دخانیات ایفا میکنند؟
لژیون کانون انرژی و آموزش است. در لژیون ویلیام وایت فرد متوجه میشود که تنها نیست و دیگرانی نیز هستند که این مسیر را با موفقیت پشت سر گذاشتهاند. آموزشهای گروهی و صحبتهای راهنما باعث میشود که ساختارهای فکری افیونی شکسته شده و فرد در برابر وسوسه، صاحب تفکر و قدرت نه گفتن شود؛ البته باید افزود که در کنگره ما آموزش دیدهایم که وسوسه معنا ندارد. ما مصرفکنندگان به دلیل نیازِ جسم خود بهدنبال مصرف میرویم که این نیاز با دارو درمانی، بهطور کامل برطرف میشود.
بهعنوان یک راهنمای ویلیام، چه پیامی برای اعضاء کنگره۶۰ که با مسئله دخانیات درگیر هستند دارید؟
پیام من بهعنوان یک فرد کوچک که نمونه زنده درمان نیکوتین هستم، این است که ترس را کنار بگذارید. دریای درمان سیگار در کنگره۶۰ بسیار آرام و لذتبخش است. اجازه ندهید سیگار مانند یک پرده، روی حسهای زیبای شما را بپوشاند. رهایی از بند مواد و رهایی از همه تاریکیها، بدون رهایی از سیگار کامل نیست. بیایید و با شروع سفر ویلیام طعمِ واقعیِ اکسیژن و سلامتی را حس کنید.
در پایان چه چشمانداز و آرزویی برای جامعهای بدون دخانیات یا با حداقل مصرف دخانیات از منظر کنگره۶۰ دارید؟
آرزوی من این است که فرهنگِ «کنگرهای بدون سیگار» در تمام جامعه نهادینه شود. روزی را میبینم که در کنگره۶۰ حتی یک نفر هم سیگار مصرف نکند و همه ما به مرحلهای از بیداری و دانایی برسیم که جسم خود را که یک امانت الهی است، با هیچ دودی آلوده نکنیم. جامعهای که در آن قدرتِ نه گفتن به دخانیات، نشانه شخصیت و اقتدار انسانها باشد.
طراح سؤال و مصاحبهکننده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مهین (لژیون هشتم)
ارسال: همسفر زهره نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ملاصدرا (نیکآباد)
- تعداد بازدید از این مطلب :
2662