تصمیم‌گیرنده نهایی من هستم

گاهی در سکوت شب، وقتی همه‌چیز ساکت است و فقط صدای تپش قلبم را می‌شنوم، به این فکر می‌کنم که چه کسی مسئول زندگی من است؟ چه کسی سرنوشت من را رقم می‌زند؟ پاسخ ساده ولی سنگین است؛ هیچ‌کس جز خودم حتی خداوند هم برای من فقط راهنمای راه است و تصمیم‌گیرنده نهایی من هستم و هیچ‌کسی نمی‌تواند به اندازه خودم به زندگی من بیندیشد.

من در کنگره دریافتم هر قدمی که برمی‌دارم، در هر مسیری که حرکت می‌کنم و هر تصمیمی که می‌گیرم ردپایی بر بستر زندگی من می‌گذارد‌؛ درحالی‌که هیچ‌کس جز خودم قادر به پاک کردن آن نمی‌باشد. من در اوج ناباوری در این مسیر به حقیقتی دست یافتم که باعث رشد و تکامل تقریبی من شد؛ بنابراين تنها مسئول زندگی خودم هستم و هیچ‌چیز را نمی‌توان گردن تقدیر یا سرنوشت انداخت.

دریافتم اگرچه دیر هم باشد؛ ولی باید اشتباهاتم را بپذیرم. اگر قرار است گوشه‌ای سر تسلیم فرود آورم و سوگواری کنم این کار را انجام بدهم؛ ولی دوباره به زندگی برگردم و حرکت کنم؛ اما این‌بار آگاهانه‌تر و بادقت‌تر به مسیرم ادامه بدهم تا دوباره به بن‌بست تاریک اشتباهاتم کشانده نشوم.

یکی از ارزشمندترین دستاوردهای من در کنگره‌۶۰ این است که اگر من اکنون در هر جایی از این مسیر ارزشمند در حال حرکت هستم، دیگر شکایتی از کسی ندارم و کسی را مقصر اتفاقات ناگوار زندگی‌ام نمی‌دانم و در کنار عزیزانم بی‌توقع و بدون شکایت زندگی می‌کنم.

گاهی دست یاری به سویشان دراز می‌کنم؛ ولی می‌دانم که تصمیم نهایی فقط با من است. یاد گرفتم قدرت تغییر در دستان من است و من محدود به هیچ ثباتی نیستم. امیدوارم در این مسیر شکوفایی ثابت قدم بمانم تا به مقصد نهایی که عشق و آرامش است برسم.

نویسنده: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر زکیه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی جواد گلپایگان