راهنمای عزیزم!
نمیدانم از کجا آغاز کنم؛ از روزهایی که در خود گم شده بودم یا از آن دم که با حضور آرام و مطمئن شما، جرقهای از امید در وجودم روشن شد. گاه فکر میکنم اگر آن روز وارد این مسیر نمیشدم و شما را بهعنوان راهنمای خود نداشتم، امروز کجای زندگی ایستاده بودم؟
شما فقط به من آموزش ندادید؛ بلکه به من آموختید چگونه بیندیشم، چگونه صبر کنم و چگونه در سختترین شرایط، از مسیر خارج نشوم. وقتی ذهنم پر از سؤال و تردید بود، با آرامش و قاطعیت، راه درست را نشانم دادید، نه با اجبار؛ بلکه با آموزش. در این مسیر فهمیدم که راهنما تکیهگاه نیست که به او وابسته شوم؛ بلکه چراغی است که مسیر را روشن میکند تا خودم گام بردارم. راهنما با آموزشهایش مسیر را روشن میکند و این نور تا همیشه در وجود رهجو باقی میماند.
شما به من یاد دادید مسئولیت احساساتم، انتخابهایم و زندگیام را بپذیرم. این بزرگترین هدیهای بود که دریافت کردم. امروز اگر آرامش بیشتری را تجربه میکنم، اگر نگاهم به زندگی منطقیتر و عمیقتر شده، حاصل آموزشهایی است که با صبر و تعهد در اختیارم گذاشتید.
هفته بزرگداشت راهنما بهانهای است برای سپاس از بزرگیِ حضورت؛ حضوری که شاید با کلمات قابلتوصیف نباشد؛ اما رد اثرش در تمامی لحظات زندگیام جاری است. سپاس برای این حضور و آنهمه صبوریها و آموزشهایتان، برای ایمانتان به مسیر و برای اعتمادی که به من داشتید تا بتوانم تغییر کنم. امیدوارم با عمل سالم و حرکت در مسیر درست، به نحو شایستهای قدردان زحمات شما باشم.
به فرموده استاد امین «یکی از بزرگترین کارهای کنگره پرورش استاد و راهنماست و راهنماها ژنراتورهای کنگرهاند و انرژی تولید میکنند». این جایگاه بسیار ارزشمند است و نصیب هر کسی نمیشود و کسی که خداوند به او اجازه میدهد تا راه را به دیگران نشان دهد، در واقع در مسیر هدایت قرار گرفته است. همه ما در زندگی مسافریم و کسانی که راه را نشان میدهند در این سفر نقش بسیار مهمی دارند.
این هفته را به جناب آقای مهندس و خانواده محترم ایشان و تمامی راهنمایان کنگره۶۰ تبریک و شادباش میگویم.
نویسنده: راهنما همسفر سمانه
رابط خبری: همسفر طاهره، مرزبان خبری
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر افسون، نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نائین
- تعداد بازدید از این مطلب :
45